तुम्हाला कधी असं वाटलंय, की तुमच्यात काहीतरी वेगळं आहे? पण ते बाहेर काढायचं कसं, हेच कळत नाही? मला नेहमीच वाटायचं, माझ्या आत एक सर्जनशीलता दडलेली आहे, पण तिथे पोहोचायचा रस्ता दिसत नव्हता. ही आहे माझी स्वतःचा आवाज शोधणे या प्रवासाची, माझ्या स्वतःच्या आत्मशोधाची गोष्ट. ही कहाणी आहे, मी माझी खरी कलात्मक अभिव्यक्ती कशी शोधली आणि माझ्या व्यक्तिमत्त्वाचा एक नवा आविष्कार कसा झाला याची.

सुरुवातीला, मी इतरांसारखं बनण्याचा प्रयत्न करायचे. जे चाललंय, तेच लिहायचे. जे ऐकलंय, तेच बोलायचे. माझा स्वतःचा विचार मांडण्याची छातीच व्हायची नाही. मग काय झालं? मी एकदम बोअर होऊन गेलो! माझं लिहिणं, बोलणं सगळंच फ्लॅट आणि निर्जीव वाटायचं. मला कळलं, की मी फक्त copy करतोय, create करत नाहीये.

मग मी एक निर्णय घेतला. मी सगळ्या rules बाजूला ठेवले. चुका होतील, तर होऊ देत. पण ती माझीच चूक असेल, हे महत्त्वाचं. हा पहिला पाऊल होता माझ्या व्यक्तिमत्व विकासाच्या दिशेने.

कोणताही नक्की आवाज नसतो, तो तुझा स्वतःचा असतो

मला एक गोष्ट लवकर समजली. सर्जनशील आवाज शोधणे म्हणजे एखादी गुपित गोष्ट सापडणं नाही. तर तो आधीपासूनच तुझ्यात आहे, फक्त तो दबून आहे. त्याला बाहेर काढायचं आहे. त्यासाठी काय केलं?

  • सर्वप्रथम, मी ऐकणं बंद केलं: इतर काय म्हणतात, त्याची फिकीर करणं थांबवलं. एक अभ्यास सांगतो, की ७०% लोक इतरांच्या म्हणण्यामुळे त्यांच्या सर्जनशील कल्पना मागे घेतात.
  • मी लहान सुरुवात केली: रोज फक्त १० मिनिटं, काहीही लिहायचं. कविता, विचार, कोडे… काहीही! Quality ची नव्हे, Quantity ची सवय लावली.
  • मी ‘नको’ ते केलं: जे करायला सर्वात जास्त घाबरत होतो, तेच केलं. एका स्पर्धेत भाग घेतला, जिथे माझ्या कामाची टर उडवली जाणार होती. पण तिथूनच मला माझ्या स्टाईलची खरी ओळख झाली.

ही प्रक्रिया खूप messy होती. पण हीच तर लेखन प्रक्रिया असते. ती परफेक्ट नसते, ती अव्यवस्थित असते. पण तिथूनच काहीतरी खरंचं, ऑरिजिनल बाहेर पडतं.

माझ्या आवाजाने मला काय शिकवलं?

जेव्हा मी माझ्या मनाचं ऐकणं सुरू केलं, तेव्हा मला काय आढळलं? की माझा आवाज हा माझ्या अनुभवांचा, भावनांचा आणि अपूर्णतेचा मिश्रण आहे. तो कधीच परिपूर्ण नव्हता आणि नाहीही. पण तो खरा होता.

उदाहरणार्थ, मी लहानपणी खेड्यात राहायचो. तिथल्या झाडांवरचे पक्षी, शेतातलं काम, ती शांतता… हे सगळं माझ्या लेखनात आपोआप येऊ लागलं. मी त्याला अडवलं नाही. माझ्या मूळाशी जोडलेल्या या गोष्टी म्हणजेच माझी खरी कलात्मक अभिव्यक्ती होती.

एक दिवस एका reader ने मला message पाठवला. तो म्हणाला, “तुझं लिहिणं वाचताना मला माझं गाव आठवतं. तू फक्त शब्द लिहित नाहीस, तू एक feeling देतोस.” त्या दिवशी मला खरंच कळलं, की मी माझा आवाज शोधला आहे.

तुझा आवाज शोधण्यासाठी काय करावं?

तू पण तुझा आवाज शोध