எப்பவுமே ஒரு வேஷம் போட்டு வாழ்ந்திருக்கீங்களா? நான் வாழ்ந்திருக்கேன். அது எப்படி இருக்குன்னு தெரியும். எல்லாருக்கும் பிடிக்கிற மாதிரி நடந்துக்கிட்டு, உள்ளுக்குள்ளே சொல்லாத பேச்சுக்களை சுமந்து… அது ஒரு கனமான சுமை தான். ஆனால், சுயமுன்னேற்றம் பயணம் என்னை மாற்றியது. தன்னம்பிக்கை கிடைக்கத் தொடங்கியப்போது, நான் உண்மையில் என்னைத் தேடும் பயணம் ஆரம்பித்தேன். இந்த ஆளுமை மாற்றம் என் வாழ்க்கையையே மாற்றி எடுத்தது. அதுதான், என்னை நானாக வெளிப்படுத்தும் வாழ்க்கை. உண்மையான சுயம் யாருன்னு தெரிஞ்சுக்கிறதே ஒரு பெரிய வெற்றி.
ஒரே நாளில் இது நடக்காது. சிறு சிறு படிகள்தான். ஆரம்பத்தில் எனக்கே சந்தேகம் இருந்தது. ‘மக்கள் என்ன நினைப்பார்கள்?’ என்ற பயம். ஆனால், ஒரு ஆராய்ச்சி கூறுவது என்னவென்றால், 70% பேரும் தங்கள் அகங்காரம் காரணமாக தாங்கள் விரும்பிய வாழ்க்கையை வாழவில்லை. இதை விட்டுக்கொடுக்கத் துணிந்ததே பெரிய படி.
என் முதல் பெரிய மாற்றம், ‘இல்லை’ என்று சொல்ல கற்றுக்கொள்வது. முன்பு எல்லாருக்கும் உதவுவேன். என் சொந்த நேரத்தை மதிக்க மாட்டேன். அப்போது தான் புரிஞ்சுது, எல்லாரையும் மகிழ்ச்சிபடுத்த முயற்சிப்பது என்பது ஒரு சுழலில் சிக்கிவிடுவது தான். உங்கள் ஆற்றலைப் பாதுகாக்க வேண்டும்.
என் உள் குரலை கேட்க கற்றுக்கொண்டது
நாம் அனைவருக்குள்ளும் ஒரு சிறிய குரல் இருக்கிறது. அது எப்போதும் சரியான வழியை சொல்கிறது. ஆனால் நாம் அதை அடிக்கடி மறக்க வைக்கிறோம். சமூக ஊடகங்கள், குடும்பத்தின் எதிர்பார்ப்புகள், நண்பர்களின் கருத்துகள்… இவை அனைத்தும் அந்த குரலை மூடி விடுகின்றன. நான் அந்த குரலுக்கு முக்கியத்துவம் கொடுக்கத் தொடங்கியபோது, வாழ்க்கை எளிதாக மாறியது.
உதாரணத்திற்கு, நான் ஒரு கிராஃபிக் டிசைனர் வேலை செய்ய வேண்டும் என்று நினைத்தேன். ஆனால் என் உள் குரல் எழுத வேண்டும் என்று சொல்லியது. முதலில் பயமாக இருந்தது. புதிய தொழில், நிலையற்ற வருமானம். ஆனால் அந்த மாற்றத்தை செய்த பிறகுதான், உண்மையான மகிழ்ச்சி என்னவென்று புரிந்தது. உங்கள் உள்ளுணர்வைப் பின்பற்றுங்கள். அது உங்களை வழி நடத்தும்.
என் வாழ்க்கையை மாற்றிய மூன்று பழக்கங்கள்
இந்த சிறிய பழக்கங்கள் தான் என்னை மீண்டும் கட்டமைத்தன. இவற்றை நீங்களும் முயற்சி பார்க்கலாம்.
- காலை தியானம்: ஒவ்வொரு காலையும் 10 நிமிடம் மௌனமாக அமர்ந்து, நான் என்ன வேண்டும் என்று கேட்டுக்கொள்வேன். இது உள் அமைதியைக் கொண்டு வந்தது.
- ஜர்னல் எழுதுதல்: என் எண்ணங்கள், பயங்கள், கனவுகள் அனைத்தையும் எழுதினேன். இது ஒரு சுத்திகரிப்பு செயல்முறை போல் இருந்தது. இதன் மூலம் தான் சுய ஏற்றுக்கொள்ளல் பற்றி முழுமையாக புரிந்து கொண்டேன்.
- ‘ஏன்’ கேள்வியை கேட்பது: நான் எதை செய்தாலும், “நான் இதை ஏன் செய்கிறேன்?” என்று கேட்டுக்கொள்வேன். இது என் செயல்களுக்கு பொருள் கொடுத்தது.
இந்த பழக்கங்கள் என்னை நானாக இருப்பதற்கு உதவின. மற்றவர்களின் எதிர்பார்ப்புகளிலிருந்து என்னை விடுவித்தன. இப்போது, நான் என் விருப்பப்படி உடை உடுக்கிறேன், என் விருப்பப்படி பேசுகிறேன், என் வாழ்க்கையை என் விதமாக வாழ்கிறேன்.
இப்போது நான் எப்படி இருக்கிறேன்?
முன்பு இருந்ததை விட நான் மிகவும் அமைதியாக இருக்கிறேன். உள் அமைதி என்பது ஒரு நிலையான நிலைமையாகி விட்டது. நான் இப்போது என்னை முழுமையாக ஏற்றுக்கொள்கிறேன்.