எப்போதாவது உங்களுக்குள் ஒரு ஓவியம் வரைய வேண்டும், ஒரு கதை எழுத வேண்டும் என்று தோன்றியிருக்கிறதா? ஆனால் எல்லாம் சரியாக வராதது போல தோன்றியிருக்கிறதா? நான் அப்படித்தான் இருந்தேன். என் படைப்பாற்றல் என்னவென்றே தெரியாமல், அது எங்கே மறைந்து கிடக்கிறது என்று தேடிக் கொண்டிருந்தேன். பலரின் கலை மற்றும் எழுத்து என்னை ஈர்த்தாலும், என்னுடையது தனித்துவமானது என்பதை உணர முடியவில்லை. அதன்பிறகுதான், நான் என் சொந்த ஆக்கபூர்வமான சிந்தனை குரலைக் கண்டுபிடிக்க ஒரு பயணத்தைத் தொடங்கினேன். இதுதான் என் படைப்பாற்றல் குரலை நான் கண்டுபிடித்த விதம்.

ஆரம்பத்தில், நான் மற்றவர்களைப் போலவே இருக்க வேண்டும் என்று நினைத்தேன். பிரபலமான கலைஞர்களின் பாணியைப் பின்பற்றினேன். ஆனால் அது எப்போதும் kinda forced-ஆகவே இருந்தது. அது உண்மையானதாக இல்லை. நான் யாரைப் போல இருக்க முயற்சிக்கிறேன் என்று தெரியாமல், நான் யார் என்பதை மறந்துவிட்டேன். இது ஒரு பெரிய திருப்புமுனையாக இருந்தது.

ஒரு நாள், நான் என் பழைய டைரியைப் புரட்டிக் கொண்டிருந்தேன். அதில் இருந்த வார்த்தைகள் மிகவும் raw-ஆகவும், உண்மையாகவும் இருந்தன. அப்போது புரிந்து கொண்டேன் – சுயமுனைப்பு இல்லாமல், உண்மையான கண்டுபிடிப்பு ஏற்படாது. நீங்கள் உங்கள் சொந்த வழியில் செல்லத் தயாராக இருக்க வேண்டும்.

மற்றவர்களின் குரல்களை நிறுத்துவது

முதலில், நான் மற்றவர்களின் கருத்துகளால் அதிகம் பாதிக்கப்பட்டேன். “இது சரியாக இல்லை”, “அவர் செய்வது போல் செய்” என்ற குரல்கள் என் தலையில் ஒலித்தன. ஆனால் ஒரு ஆராய்ச்சி கூறுவதாவது – 72% படைப்பாளிகள் தங்கள் ஆரம்ப காலத்தில் மற்றவர்களுடன் தங்களை ஒப்பிட்டு ஏமாற்றம் அடைகிறார்கள். இதை மாற்ற நான் சில விஷயங்களைச் செய்தேன்:

  • ஒப்பிடுதலை நிறுத்துதல்: சோஷியல் மீடியாவில் இருந்து ஒரு break எடுத்தேன்.
  • தினசரி Journaling: என் சொந்த எண்ணங்களை, without judgment, எழுத ஆரம்பித்தேன்.
  • சிறிய விஷயங்களைக் கொண்டாடுதல்: ஒரு சிறிய வரி, ஒரு சிறிய ஓவியம் – everything counted.

இந்த small steps தான் என்னை மீண்டும் என்னோடு connect ஆக உதவின.

என் சொந்த விதத்தைக் கண்டுபிடித்தல்

கற்பனை என்பது ஒரு தடைக்கல்லில்லாத களம். ஆனால் நாம் அதை வரையறுக்க முயற்சிக்கிறோம். நான் புதிய விஷயங்களை முயற்சிக்கத் தொடங்கினேன். கவிதை எழுதினேன், abstract art-ஐ வரைந்தேன், கூட வீடியோஸ் எடுத்தேன். சிலவற்றில் நான் terrible-ஆக இருந்தேன்! 😅 ஆனால் அதில் சில எனக்கு மிகவும் பிடித்தன.

என்னைப் பற்றி நான் கற்றுக் கொண்டது:

  • நான் வார்த்தைகளை விட நிறங்கள் மூலம் better express செய்கிறேன்.
  • என் கலை emotional-ஆக இருக்கிறது, அது சரியாக இருக்க வேண்டும் என்பதில்லை.
  • என் best work காலை வேளைகளில் வருகிறது, காபி கையில் வைத்துக்கொண்டு!

இது ஒரு தனிப்பட்ட signature-ஐ உருவாக்குவது போல இருந்தது. நீங்கள் உங்கள் பெயரைக் கீழே எழுதுவதற்கு முன்பே, அது உங்களுடையது என்று தெரிந்து கொள்வீர்கள்.

இப்போது எப்படி இருக்கிறது?

இன்று, நான் என் படைப்பாற்றல் குரலை அடையாளம் காண முடிகிறது. அது முழுமையானதோ, நிறைவானதோ அல்ல. ஆனால் அது என்னுடையது. அது வளர்ந்து கொண்டே இருக்கிறது, மாறிக்கொண்டே இருக்கிறது. அதுவே அதின் அழகு.

நீங்கள் உங்கள் பாதையில் இருந்தால், நினைவில் கொள்ளுங்கள் – உங்கள் குரல் already உங்களுக்குள் இருக்கிறது