ৰাতি শ্বাসকষ্ট, নাক ডাক, আৰু নিশ্বাস বন্ধ হৈ থকা – এইবোৰ শুনিবলৈ সাধাৰণ লাগিলেও, জানেনে এইবোৰ আপোনাৰ শৰীৰৰ ভিতৰত চলি থকা এটা ডাঙৰ বিপদৰ সংকেত হ’ব পাৰে? বহুতে ভাবে এইবোৰ নিচেই সৰু সমস্যা, কিন্তু সঁচা কথাটো হ’ল, ই আপোনাৰ জীৱনটোকে চুটি কৰি দিব পাৰে। আপোনাৰ নিশাবোৰ নীৰৱে মৃত্যুৰ সূত্ৰপাত হৈ আছে নেকি? ইয়াৰ উত্তৰ বিচাৰি আমি আজি আলোচনা কৰিম এই ৬টা নীৰৱ সংকেতৰ বিষয়ে, যিবোৰ আপুনি উপেক্ষা কৰিয়েই আছে।
আজিকালি বহু লোকে ওজন বৃদ্ধিৰ সৈতে জীয়াই আছে, কিন্তু ই যে স্লিপ এপনিয়াৰ দৰে ৰোগক মাতি আনে, সেইটো বেছিভাগেই নাজানে। আমেৰিকান একাডেমী অৱ চ্লিপ মেডিচিনৰ মতে, প্ৰায় ২৫% প্ৰাপ্তবয়স্কৰ মাজত এই ৰোগৰ লক্ষণ দেখা যায়, কিন্তু ৮০% ৰোগীয়েই জানে নে যে তেওঁলাক এই ৰোগত আক্ৰান্ত! ভাবি চাওক, আপুনিও যদি সেই ৮০% ৰ ভিতৰত আছিল, তেন্তে বিপদ আৰু বেছি। নাক ডাকক বহুতে হাঁহিয়াতৰ বিষয় বুলি লয়, কিন্তু এইটো যে মৃত্যুৰ দুৱাৰত থিয় হৈ থকাৰ চিন, সেয়া কম লোকে জানে।
মোৰ এজন ঘনিষ্ঠ বন্ধু আছিল ৰাহুল। বয়স ৩৪, মজবুত শৰীৰ, কিন্তু ওজনটো অলপ বেছিয়েই আছিল। ৰাতি তেওঁৰ নাক ডাকৰ শব্দত শোৱা কোঠাটোৱে ভাগি পৰিব বুলি ভয় লাগিছিল। এদিন ৰাতি হঠাৎ তেওঁৰ নিশ্বাস বন্ধ হৈ থকা দেখা গ’ল, চেকেণ্ড কেইটামানৰ বাবে। তেওঁৰ পত্নীয়ে ভয় খাই মোক মাতিলে। ডাক্তৰৰ ওচৰলৈ লৈ গ’লত জানিব পাৰিলো যে তেওঁ গুৰুতৰ স্লিপ এপনিয়াৰ ৰোগী। আজি তেওঁ চিকিৎসাধীন, কিন্তু কথা হ’ল – কিমান লোকে ৰাহুলৰ দৰে সময়মতে সাৱধান হ’ব? আপুনি জানেনে, ৰাহুলৰ দৰে ৰোগীৰ মাজত নঘুমোৱাৰ বাবে হৃদযন্ত্ৰৰ ক্ৰিয়া বন্ধ হৈ মৃত্যুৰ ঘটনা প্ৰতিদিনে ঘটি আছে? এইবোৰ কিন্তু মাত্ৰ ভয়াৱহ পৰিসংখ্যা নহয়, সঁচা ঘটনা।
বেছিভাগ মানুহেই নাজানে যে শৰীৰৰ ওজন আৰু শ্বাস-প্ৰশ্বাসৰ সম্পৰ্কটো কিমান গভীৰ। কল্পনা কৰক, আপোনাৰ ডিঙিৰ ভিতৰত থকা মাংসপেশীবোৰ মুদা খাই পৰিলে কি হ’ব? ৰাতি শুই থাকোঁতে এইবোৰ মাংসপেশী শিথিল হৈ পৰে, আৰু যদি তাতে চৰ্বি জমা হৈ থাকে, তেন্তে বায়ুৰ পথ সম্পূৰ্ণৰূপে বন্ধ হৈ যায়। ফলত আপোনাৰ মগজুৱে অক্সিজেন নাপায়, আৰু আপোনাক উশাহ ল’বলৈ সাৰ পাই উঠিবলৈ বাধ্য কৰে। এইটো এটা এলাৰ্ম বাজি উঠাৰ দৰে। কিন্তু এই এলাৰ্মটো ৰাতি বহুতে নুশুনে, কাৰণ সাৰ পোৱা মুহূৰ্তটো ইমান চুটি যে পুৱা উঠি আপুনি ভাবে কিবা এটা সাধাৰণ বান্ধৱী বিষয়। এই ৩০-৪০ বাৰ জাগৰণ ৰাতিটোত ঘটি থাকে, যাৰ বাবে আপুনি কেতিয়াও নঘুমোৱা অৱস্থাত থাকি যায়, অগোচৰে।
এতিয়া আহক সেই ৬টা নীৰৱ সংকেতৰ কথা চম্ভালি লওঁ, যিবোৰ আপুনি দিনত অনুভৱ কৰে কিন্তু ৰাতিৰ শ্বাসৰ সৈতে সংযোগ নকৰে। প্ৰথমটো হ’ল, দিনটোত অহৰহ টোপনি অহা। কাৰ্যালয়ত বহি থাকোঁতে, গাড়ী চলাওঁতে, বা টিভি চাওঁতে যদি আপোনাৰ টোপনি আহি থাকে, তেন্তে সেয়া মাত্ৰ ক্লানি নহয়, এইটো আপোনাৰ শৰীৰৰ দৃঢ় ইংগিত যে ৰাতি আপোনাৰ শৰীৰে পৰ্যাপ্ত বিশ্ৰাম পোৱা নাই। দ্বিতীয়টো হ’ল, সাৰ পাই উঠাৰ লগে লগে মূৰটো বিষাই থকা, বা মুখ শুকান হৈ থকা। ৰাতি নিশ্বাস বন্ধ হৈ থকাৰ বাবে আপোনাৰ মগজু আৰু শৰীৰ পানীশূন্য হৈ পৰে, আৰু মূৰৰ বিষটো তাৰেই পৰিণাম।
তৃতীয়টো সংকেত হ’ল, চাপ আৰু উদ্বেগ। শুনিবলৈ আচৰিত লাগিব, কিন্তু ৰাতি অক্সিজেনৰ অভাৱ হলে দিনত বেছিকৈ টেন্সন হয়। হাংগাৰী মগজুৱে আপোনাক সদায় সতৰ্ক আৰু উদ্বিগ্ন কৰি ৰাখে। চতুৰ্থটো হ’ল, ৰক্তচাপ নিয়ন্ত্ৰণত নথকা। ডাইভেটিক্স বা ব্লাড প্ৰেছাৰৰ ঔষধ খাইও যদি ৰক্তচাপ নমি নাযায়, তেন্তে এবাৰ স্লিপ এপনিয়া পৰীক্ষা কৰাটো বুদ্ধিমানৰ কাম। পঞ্চমটো হ’ল, মূ