দিনটো কিমানবাৰ তুমি নিজক সুধিছা, “আজি কি খাম?” 🤔 অথবা কেতিয়াবা লাগে যেন শৰীৰটোৱেই ক’বলৈ এৰি দিছে। সঁচাকৈয়ে, আমাৰ ব্যস্ত জীৱনশৈলীৰ মাজত স্বাস্থ্যকৰ খাদ্যাভ্যাস ৰক্ষা কৰাটো এক প্ৰকাণ্ড প্ৰত্যাহ্বান হ’ব পাৰে। কিন্তু ইয়াৰ ফলনতো অপৰিসীম। এটা পুষ্টিকৰ আহাৰ নিশ্চিত কৰাটোৱেই হ’ল দীৰ্ঘকালীন স্বাস্থ্যকৰ জীৱনশৈলীৰ ভেঁটি। গতিকে, আজিৰ পৰাই আপোনাৰ জীৱনৰ বাবে স্বাস্থ্যকৰ খাদ্যাভ্যাস গঢ়ি তোলাৰ যাত্ৰা আৰম্ভ কৰক। এইটো কোনো কঠিন নিয়মৰ বিষয় নহয়, বৰঞ্চ এক আনন্দদায়ক অভ্যাসৰ সৃষ্টি।
প্ৰথমেই, মৌলিক কথাখিনি বুজি লওঁ আহক
স্বাস্থ্যকৰ খোৱা মানে ভোক নাইকিয়া হোৱা নহয়। ইয়াৰ অৰ্থ হ’ল শৰীৰক প্ৰয়োজনীয় শক্তি আৰু পুষ্টি যোগোৱা। বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থাৰ মতে, পৰ্যাপ্ত শাক-পাচলি আৰু ফল-মূল নাখালে হৃদৰোগৰ risk প্ৰায় ২০% লৈ বাঢ়ে। ভাবিছেনে? এয়া ইমান সহজ!
মই এগৰাকী ক্লায়েণ্টক মনত পেলাওঁ, যিজনৰ মূল লক্ষ্য আছিল ওজন নিয়ন্ত্ৰণ। তেওঁ কেৱল প্ৰ’চেচ্ড ফুড খোৱা কমাই আৰু দিনটোত এবাটি সেউজীয়া শাক-পাচলি যোগ কৰিয়েই তিনিমাহত ৫ কিল’গ্ৰাম ওজন হ্ৰাস কৰিবলৈ সক্ষম হ’ল। সৰু সৰু সলনিৰেই ডাঙৰ পৰিৱৰ্তন অহা দেখা যায়।
আপোনাৰ প্লেটটো কেনেকুৱা হ’ব লাগে?
একোটা আদৰ্শ প্লেটৰ কথা ভাবক। ইয়াক ৰঙীন আৰু বিভিন্ন ধৰণৰ হ’ব লাগে। ভাৰতীয় ডায়েটেটিক ছ’চিয়েশ্যনৰ মতে, এটা সম্পূৰ্ণ আহাৰত কাৰ্বছ, প্ৰ’টিন, ফেট, ভিটামিন আৰু মিনেৰেলৰ সঠিক সমতা থাকিব লাগে।
আপোনাৰ দৈনিক আহাৰত এইবোৰ নিশ্চিতকৈ অন্তৰ্ভুক্ত কৰক:
- সেউজীয়া আৰু ৰঙীণ শাক-পাচলি: ইহঁত প্ৰাকৃতিক ভিটামিনৰ ভঁৰাল। পালং, ব্ৰকলি, গাজৰ আদি খোৱাৰ চেষ্টা কৰক।
- সম্পূৰ্ণ শস্য: চাদা চাউল, ওটছ, ব্ৰাউন ৰাইছৰ দৰে খাদ্য্যই শক্তি ধীৰে ধীৰে মুকলি কৰে।
- স্বাস্থ্যকৰ প্ৰ’টিন: মাছ, মাংস, কণী, মছুৰি মাহ, বীনছ আদি মাংসপেশী গঠন আৰু মেৰামতিৰ বাবে অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ।
- স্বাস্থ্যকৰ ফেট: বাদাম, আখৰোট, অলিভ অইল আদিয়ে হৃদযন্ত্ৰক সুস্থ ৰাখে।
আপুনি দেখিলেই, ই ৰসায়ন বিজ্ঞানৰ দৰে জটিল নহয়। ইয়াৰ মূলমন্ত্ৰ হ’ল – প্ৰকৃতিৰ ওচৰলৈ উভতি যোৱা।
অসমীয়া ৰান্ধনীৰ সৈতে কেনেকৈ খাপ খুৱাব?
অনেকে ভাবে যে স্বাস্থ্যকৰ খাদ্যাভ্যাস মানে আমাৰ ৰুচিকৰ অসমীয়া খাদ্য ত্যাগ কৰিবলগীয়া হয়। কিন্তু এইটো একদমেই ভুল ধাৰণা! আমাৰ পৰম্পৰাগত খাদ্যৱস্তু বহুতো পুষ্টিকৰ আহাৰৰে ভৰপূৰ।
উদাহৰণস্বৰূপে, আমাৰ প্ৰিয় ‘টকা’ খাদ্য হজমশক্তি বঢ়ায়। ‘খাৰদৈ’ৰ সৈতে মাছৰ আঞ্জা এক উৎকৃষ্ট কেলছিয়ামৰ উৎস। আপুনি সৰু সৰু সলনি কৰিব পাৰে:
- বগা ভাতৰ পৰিৱৰ্তে নেপোলী চাউল বা ব্ৰাউন ৰাইছ ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰে।
- বেছি তেল-মছলা নোহোৱাকৈ ৰান্ধনি পদ্ধতি আয়ত্ত কৰক, যেনে ভাপত ৰান্ধনী বা বেকিং।
- ৰাতিৰ আহাৰত ভাতৰ পৰিমাণ অলপ কমাই শাক-পাচলিৰ সালাদ বেছিকৈ খাওক।
মোৰ আইতাৰ কথাটো মনত পৰে, তেওঁ সদায় কৈছিল, “প্ৰকৃতিৰ লগত যুঁজ নিদিবা, তাইক সাৱটি ধৰা।” আমাৰ স্থানীয়, মৌচুমী ফল-মূল আৰু শাক-পাচলিবোৰেই আমাৰ শ্ৰেষ্ঠ পুষ্টিৰ উৎস।