জীৱনটো কেতিয়াবা এনে লাগে, নহয়নে? যেন অফিচৰ পৰা ঘৰলৈ, ঘৰৰ পৰা বজাৰলৈ একেটা ৰুটিন। মই তেতিয়া বুজিছিলো, মোৰ ব্যক্তিগত বিকাশ ৰ নামত একো হোৱা নাই। পৰিবৰ্তনক ভয় কৰি, মই মোৰ কম্ফৰ্ট জোনতেই সোমাই আছিলো। কিন্তু মনটোৱে কৈ আছিল, ‘আনকি থকা’। এইটোৱেই আছিল মোৰ জীৱনৰ যাত্ৰাৰ আৰম্ভণি। পৰিবৰ্তনৰ সৈতে যাত্ৰা: মোৰ ব্যক্তিগত বিকাশৰ কাহিনীটো আচলতে মোৰ আত্মাৰ মাজত হোৱা এটা বিপ্লৱৰ কাহিনী। আত্মউন্নয়নৰ এই বাটটোৱে মোক শিকালে যে সফলতা হৈছে অন্ত নোহোৱা প্ৰক্ৰিয়া, এটা ডেষ্টিনেচন নহয়।

এদিনাখন মই মোৰ আৰ্চীখনলৈ চাই আছিলো। চকুৰ তলত ডark circles, মুখত এক অসন্তুষ্টিৰ ভাব। মই মোকে সুধিলো, “এইটোৱেই নেকি জীৱন?” মই যিখিনি পালো, তাতেই সন্তুষ্ট হৈ থাকিবলৈ শিকিলো। নতুন কিবা কৰিবলৈ গ’লেই ভয় লাগিছিল। Failure হ’ব বুলি ভাবি মনটো কঁপি উঠিছিল। কিন্তু সেইদিনা মই ঠিক কৰিলো, Enough is enough.

পৰিবৰ্তন আনি দিব পৰা ক্ষুদ্ৰ ক্ষুদ্ৰ অভ্যাসবোৰৰ সৈতে আৰম্ভ কৰিলো। প্ৰথমটো আছিল ৰাতিপুৱা ৫ বজাত উঠা। প্ৰথম কেইদিনমানত খুব কষ্ট হ’ল। কিন্তু লাহে লাহে মই বুজিলো, এইটোৱে মোক দিনটোৰ বাবে এক শক্তি আৰু ফ’কাচ দিছে। মোৰ দিনটো আগতকৈ বহুত প্ৰডাক্টিভ হ’ল।

মনটো শুদ্ধ কৰা: আটাইতকৈ ডাঙৰ পৰিবৰ্তন

মই বুজি পালো যে, বাহিৰৰ পৰিবৰ্তনৰ আগতে আভ্যন্তৰীণ পৰিবৰ্তনৰ প্ৰয়োজন। মোৰ নেগেটিভ thoughts বোৰে মোক আগবাঢ়িবলৈ দিয়া নাছিল। মই মেডিটেশ্যন আৰম্ভ কৰিলো। প্ৰথমে মাথোঁ ৫ মিনিট। মনটো ইফাল সিফাললৈ যাবলৈ ধৰিলে। কিন্তু মই হাৰ মানি ল’ব খোজা নাছিলো।

এটা গৱেষণা পঢ়িছিলো, তাত কৈছিল যে নিয়মিত মেডিটেশ্যনে মানসিক স্বাস্থ্য উন্নত কৰি Anxiety ৩০% লৈকে কমাব পাৰে। এইটোৱে মোক অনুপ্ৰাণিত কৰিলে। লাহে লাহে, মই মোৰ thoughts বোৰক নিয়ন্ত্ৰণ কৰিবলৈ শিকিলো। reaction দিয়াৰ পৰা response দিয়ালৈকে। এইটো আছিল এটা game-changer.

মই গঢ়ি তুলা তিনিটা জীৱনসলনি অভ্যাস

কিছু specific অভ্যাসে মোক এই জীৱনৰ যাত্ৰাত বহুত সহায় কৰিলে। এইবোৰ খুব সাধাৰণ, কিন্তু ইয়াৰ প্ৰভাৱ অসাধাৰণ।

  • ৰাইটিং জাৰ্নেল: ৰাতি শুৱাৰ আগতে মই মোৰ দিনটোৰ ভাল-বেয়া কথাবোৰ লিখি থয়। এইটোৱে মোৰ моз্যুক clarity দিয়ে। মোৰ সমস্যাবোৰ লিখি চালেই সিহঁতৰ সমাধান ওলাই আহে।
  • ‘না’ বুলি ক’ব জনা: আগতে মই সকলোৰে কথাত হয় দিছিলো। ফলত Overwhelmed হৈ পৰিছিলো। যেতিয়া মই selective হ’বলৈ শিকিলো, মোৰ energy আৰু time বেছি productive হ’ল।
  • পঢ়াৰ অভ্যাস: মাহত এটা কিতাপ। কিতাপবোৰে মোক নতুন দৃষ্টিভংগী দিলে। মোৰ world-view সলনি কৰি পেলালে। এটা কিতাপেই আপোনাৰ জীৱন সলনি কৰিব পাৰে, মোৰ হ’লেই।

এই অভ্যাসবোৰে মোক এজন better version লৈ ৰূপান্তৰিত কৰিলে। ইয়াৰ ফলাফল বাহিৰত দেখা গ’ল। মোৰ কাম-কাজত উন্নতি হ’ল। সম্পৰ্কবোৰ অধিক গভীৰ হ’ল। আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ, মই নিজৰ সৈতে ৰাপ পাতিবলৈ শিকিলো।

যেতিয়া যাত্ৰাটো সহজ নহয়

ক’বলৈ গ’লে সহজ, কিন্তু এই পৰিবৰ্তনৰ বাটটো flat নাছিল। বহুৱেৰি failureৰ মুখামুখি হ’বলগীয়া হ’ল। কেতিয়াবা motivation হেৰাই গ’ল। কেতিয়াবা আকৌ পুৰণি অভ্যাসবোৰলৈ উভতি যাবলৈ মন গ’ল।

মোৰ একোটা setback-ক এটা lesson হিচাপে চাবলৈ শিকিলো। Failure is a detour, not a dead end. যেতিয়া কিবা বেয়া হ’ল, ম