এটা কামত ব্যস্ত হৈ থাকোঁতে কেতিয়াবা সময়ৰ হিচাপেই ৰব নেকি? 😅 এনেকুৱা হ’লেও আমাৰ মানসিক স্বাস্থ্য আৰু উৎপাদনশীলতা দুয়োটাৰ বাবেই বিরতি লোৱাটো কিমান গুৰুত্বপূৰ্ণ, আমি ভাবোঁ নেকি? সঁচাকৈয়ে, বিরতিৰ গুৰুত্ব আমি সদায় হেলাৰীয়া কৰোঁ। অলপ সময়ৰ বিশ্ৰামই আমাক নতুন শক্তি আৰু উদ্দীপনা দিব পাৰে।

মই এসময়ত এজন ফ্ৰীলান্সাৰ আছিলোঁ। কেতিয়াবা ৮-১০ ঘণ্টা একেৰাহে কাম কৰি থাকোঁ। ফলত মূৰৰ বিষ, খং আৰু অস্থিৰতা আহি পাওঁ। এদিন মই অলপ সময়ৰ বাবে কাম বন্ধ কৰিলোঁ। অলপ ওলাই গৈ ফুৰিলোঁ। ঘূৰি আহি দেখিলোঁ, আগতকৈ বহুত সোনকালে আৰু সহজে কামটো শেষ কৰিব পাৰিলোঁ। সেইদিনাৰ পৰাই মই বুজিলোঁ, বিরতিহীন কামে আমাক কেতিয়াও আগুৱাই নিনিয়ে।

আমি সঘনাই ভাবো যে বিরতি ল’লে কাম পিছ পৰি যাব। কিন্তু সঁচা কথা হ’ল, বিরতি নল’লেহে কাম পিছ পৰে। আমাৰ মন আৰু শৰীৰটোৱে অলপ সময়ৰ বাবে বিশ্ৰাম বিচাৰে। তেতিয়াহলে আমি নতুন উদ্দীপনাৰে কামত লাগিব পাৰোঁ।

বিরতি লোৱাৰ উদাহৰণ

কিয় লাগে বিরতি? ইয়াৰ বৈজ্ঞানিক কাৰণ

বিজ্ঞানীয়েও কয়, বিরতি নল’লে আমাৰ মনোনিবেশ কমি যায়। এটা গৱেষণামতে, এজন কৰ্মীই ৫২ মিনিট কাম কৰি ১৭ মিনিট বিশ্ৰাম ল’লে তেওঁৰ উৎপাদনশীলতা সৰ্বোচ্চ হয়। আমাৰ মস্তিষ্কটো এটা মাচলৰ দৰে। ইয়াকো ক্লান্ত হয়। ইয়াকো বিশ্ৰামৰ প্ৰয়োজন।

চিন্তা কৰক, আপুনি এটা ঘড়ীৰ দৰে নে জীৱন্ত মানুহ? ঘড়ীটোৱে বিরতি নলয়, কিন্তু আপুনি ল’ব লাগিব। নহ’লে আপোনাৰ মানসিক স্বাস্থ্যৰ ওপৰত প্ৰভাৱ পৰিব।

মানসিক স্বাস্থ্য আৰু বিশ্ৰামৰ সম্পৰ্ক

বিরতি ল’লে কি কি লাভ হয়?

বিরতি ল’লে আমাৰ শৰীৰ আৰু মনৰ বহু উপকাৰ হয়। কিছুমান মুখ্য লাভ হ’ল:

  • সৃষ্টিশীলতা বৃদ্ধি পায়: বিরতিৰ সময়ত আমাৰ মস্তিষ্কই নতুনকৈ চিন্তা কৰিবলৈ সুযোগ পায়।
  • সিদ্ধান্ত লোৱাৰ ক্ষমতা উন্নত হয়: বিশ্ৰামৰ পিছত আমাৰ মন বেছি পৰিষ্কাৰ থাকে।
  • কামৰ চাপ কমে: অলপ সময়ৰ বাবে কামৰ পৰা আঁতৰি থাকিলে মানসিক চাপ বহু পৰিমাণে কমি যায়।
  • শক্তি ঘূৰাই পোৱা যায়: বিরতিৰ পিছত আমি নতুন উদ্যমেৰে কামত লাগিব পাৰোঁ।

মোৰ এগৰাকী বন্ধুৱে কয়, “মই ২৫ মিনিট কাম কৰি ৫ মিনিটৰ বাবে উঠি ফুৰোঁ। এই সৰু বিরতিবোৰে মোক গোটেই দিনটো সক্ৰিয় ৰাখে।”

উৎপাদনশীলতা বৃদ্ধি কৰা বিরতি

কেনেকৈ ল’ব ভাল বিরতি?

বিরতি ল’বলৈ হ’লে ফোনত স্ক্ৰলিং কৰি বহি থাকিলেই নহ’ব। কিছুমান ফলপ্ৰদ উপায় হ’ল:

  • চুটি খোজ কাঢ়া: অফিচৰ চৌহদত বা ওচৰৰ পাৰ্কত ৫-১০ মিনিট খোজ কাঢ়িলে শৰীৰ আৰু মন দুয়োটা সতেজ হয়।
  • মেডিটেচন বা গভীৰ উশাহ-নিশাহ:কামৰ চাপ কমোৱাত অতি ফলপ্ৰদ।
  • কিবা সেউজীয়া চোৱা: গছ-গছনি, আকাশলৈ চোৱা। ই আমাৰ চকু আৰু মন দুয়োটাৰে বাবে এক প্ৰকাৰৰ ব্যায়াম।
  • কিবা লিখা বা গান শুনা: আপোনাৰ মন ভাল পোৱা কাম এটা কৰক।

মুখ্য কথা হ’ল, আপুনি কামৰ পৰা সম্পূৰ্ণৰূপে আঁতৰি থাকিব লাগিব সেই অলপ সময়ৰ বাবে।

জীৱনত কেনেকৈ ৰাখিব কাজৰ ভাৰসাম্য?

কাজৰ ভাৰসাম্য ৰক্ষা কৰাটো এটা কলা। ইয়াৰ বাবে আপুনি এটা নীতি গঢ়ি তুলিব লাগিব।