বন্ধু! ৰাতি দুটাই বাজে, চৌদিশ নিস্তব্ধ। চকু জুৰাই থাকিবলৈ হ’বও পাৰে। কিন্তু নাই, মানুহটোৱে ছাদত জোনাক চাই নাই। সি ফোন চাই আছে! যদি তোমাৰো একেই হয় তেন্তে জানিবা সি ৰাতি ২ বজাত সাৰ থাকা অভ্যাসত পৰিণত হৈছে। এইটো এটা সাধাৰণ টোপনি নষ্ট হোৱাৰ কাৰণ।
আমাক লগ কৰা এজন বন্ধুৱে ৰাতি জাগি নিজৰ টোপনিৰ সমস্যা আঁতৰাই পঠিয়াইছিল। তুমি সেয়া পাৰিবানে? ২ AM তোৰো চকু খোলা থাকাৰ কাৰণটো কিন্তু তোৰ নিজৰ হাতৰ মুঠিত। সেইটো হ’ল— অভ্যাস। এটা সৰু অভ্যাসেই যেনিবা অনিদ্ৰা সমাধান কৰিবলৈ নিদিয়ে।
আজি আমি সেয়া ভাঙি পেলাম। কিন্তু আগতে জানোঁ— তুমি কিয় ৰাতি চকু মুদি থাকিব নোৱাৰা? কেনেকৈ এটা সৰু টোপনি নষ্ট হোৱাৰ কাৰণয়ে গোটেই জীৱনটো বিগাৰি পেলায়। সঁচাকৈয়ে, এনে নহয়নে?
ঠিকেই কৈছে। সেয়া হ’ল “ডোপামিন ট্ৰেপ”। অৰ্থাৎ ‘ডোপামিন ফাঁদ’। তুমি ফোন স্ক্ৰল কৰি থাকোতেই মগজুৱে এক আনন্দৰ অনুভৱ পায়। কিন্তু সেইটো অত্যধিক হ’লে ৰাতি কেৱল সাৰ থাকিবলৈ বাধ্য হয়। মই নিজেই এবাৰ পৰীক্ষা কৰি চাইছিলো। ৰাতি ১২ বজাৰ পাছত ফোনত ভিডিঅ’ চাই আছিলো। ভাবিছিলো— “কেইটামানহে চাম।” শেষত ৰাতি ৪ বজাও পাৰ হৈ গ’ল! টোপনি ঠিক কৰা টিপছ এই ক্ষেত্ৰত অতি জৰুৰী।
গৱেষকসকলে কয়, ৭৮% লোকে ৰাতি শোৱাৰ আগত ফোন ব্যৱহাৰ কৰে। ইয়াৰ ফলত মেলাট’নিন হৰম’নৰ উৎপাদন কমি যায়। অৰ্থাৎ তুমি শোৱাৰ চেষ্টা কৰিলেও মগজুৱে কয়— “জাগি থাক!” এইটো এটা সাধাৰণ কিন্তু গুৰুতৰ অভ্যাস। তুমি এই অভ্যাসটো গুছাই স্বাস্থ্যকৰ জীৱনশৈলী গঢ়িব পাৰা।
এতিয়া ব্যৱহাৰিক উপায়লৈ আহোঁ। আচলতে, ৰাতি ২ বজাত সাৰ থাকা সমস্যা সমাধানৰ বাবে তুমি “ডিজিটেল চান্সেট” নিয়মটো মানিব লাগিব। মই এইটো এজন বিশেষজ্ঞৰ পৰা শিকিছিলো। তেওঁ কৈছিল— “তোমাৰ ফোনটোৰ লাইট কমাও।” অৱশ্যে সেয়া যথেষ্ট নহয়। তুমি শোৱাৰ আধা ঘণ্টা আগতে ফোন দূৰ কৰি ৰাখিবা।
কিন্তু কেৱল ফোন দূৰ কৰিলেই নহ’ব। টোপনি ঠিক কৰা টিপছ হিচাপে তুমি এটা “ৰুটিন” সাজিব লাগিব। যেনে— ৰাতি ১০ বজাত লাইট নুমুৱাবা, ১০:১৫ত গৰম পানী খাবা, ১০:৩০ বজাত শোৱাপাটীত পৰিবা। এইটোৱেই হ’ল অনিদ্ৰা সমাধানৰ মূল মন্ত্ৰ। মই ইয়াক মানি এটা সপ্তাহতে ভাল পৰিৱৰ্তন দেখিছিলো।
এতিয়া ল’বলৈ আৰু কি? টোপনিৰ সমস্যা সমাধানৰ বাবে তুমি ক’লা চকুৰ বেণ্ড ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰা। বা হালধীয়া লাইট ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰা। মোৰ এজন বন্ধুৱে কোঠাটোৰ তাপমাত্ৰা নিয়ন্ত্ৰণ কৰি ৰাতি ভালদৰে শুইছিল। গৱেষণা অনুসৰি, ৬৫-৬৮ ডিগ্ৰী ফাৰেনহাইট তাপমাত্ৰাত মানুহে দ্ৰুত টোপনি পায়।
সাহসিকভাৱে কওঁ— আজি ৰাতিৰ পৰা আৰম্ভ কৰা ! ফোনটো বন্ধ কৰি দিয়া। অভ্যাসটো ভাঙিবলৈ ২১ দিন লাগে। কিন্তু তুমি যদি ২১ দিন সাধনা কৰা, জীৱনটো সলনি হ’ব। “২ AM তোৰো চকু খোলা থাকাৰ গুপুত কাৰণ” বুজি পাইছা নেকি? ওঁ, তুমি যদি ইচ্ছা কৰা, তুমি পাৰিবা।
শেষ কথা: আজি ৰাতি কামত লগা। তুমি যদি পৰিৱৰ্তন বিচাৰা, কিবা এটা কৰিবই লাগিব। তলত মন্তব্য কৰি কোৱা— তুমি কিয় ৰাতি ২ বজাত সাৰ থাকিলা? হয়