জীৱনটো কেতিয়াবা এনে ধৰণৰ হৈ উঠে, আমি সকলোৱে এটা সৰলতাৰ স্পৰ্শ বিচাৰি ফুৰোঁ। মাজে মাজে এনে কিছুমান হৃদয়স্পৰ্শী কাহিনী আমাক শিকায় যে মানৱতা আজিও জীয়াই আছে। আজিৰ এই অনুপ্ৰেৰণাদায়ক কাহিনীটোৱে আপোনাক এটা গভীৰ নৈতিক শিক্ষা দিব। আজিৰ এই এটি হৃদয়স্পৰ্শী সৰলতাৰ কাহিনী আপোনাক ভাবত মগ্ন কৰিব।
কথাটো আৰম্ভ হয় এটা সাধাৰণ ৰাতিপুৱাত। গুৱাহাটীৰ এখন বাছ ষ্টেণ্ডত। এজন বুঢ়া মানুহে তেওঁৰ সৰু টোপোলাটো হেৰুৱাই পেলাইছে। তেওঁৰ চকুৱেদি বৈ অহা চকুলো দেখি কোনে নো সহ্য কৰিব পাৰে?
তাতেই আছিল এগৰাকী যুৱতী। নামটো আছিল ৰিম্পি। তাইৰ হাতত আছিল মাত্ৰ দুশ টকা। সেইটোৱে তাইৰ গোটেই দিনটোৰ খৰচ। কিন্তু তাই দেখিলে বুঢ়াজনৰ অসহায় অৱস্থা। তাইৰ মনটো ক’লে, “নালাগে এই টকা, তেওঁৰ প্ৰয়োজন বেছি।”
সৰু এক সৰলতাৰ ডাঙৰ প্ৰভাৱ
ৰিম্পিয়ে সেই দুশ টকা বুঢ়াজনক দি থ’লে। তাইৰ মনত আছিল, এইটোৱে তেওঁক ঘৰলৈ যোৱাত সহায় কৰিব। বুঢ়াজনৰ চকুৱেদি বৈ আহিল সুখৰ চকুলো। এই সৰলতাৰ কাহিনী ইয়াতে শেষ নহ’ল।
কিছুদিন পিছত, ৰিম্পিয়ে এখন চিকিৎসালয়ত চাকৰিৰ বাবে ইন্টাৰভিউ দিবলৈ গ’ল। সন্মুখত বহি আছিল এজন সন্মানীয় ব্যক্তি। তেওঁ আছিল সেই বুঢ়াজন! তেওঁ ৰিম্পিক চিনি পালে। আৰু তেতিয়াই তেওঁ ক’লে, “এই ছোৱালীজনীৰ হৃদয়খন সোণৰ দৰে। মই তাইক নিযুক্তি দিম।”
কিয় Important আমাৰ সৰলতা?
এই ঘটনাটোৱে কেৱল এটা অনুপ্ৰেৰণাদায়ক কাহিনী নহয়। ইয়াৰ পিছত এটা ডাঙৰ শিক্ষা আছে। গৱেষণা অনুসৰি, সৰল কামবোৰে আমাৰ মানসিক সুস্থতা ৫০% বৃদ্ধি কৰে। আচৰিত নহয়নে?
সৰল হ’বলৈ কোনো ডাঙৰ কামৰ প্ৰয়োজন নাই। এইবোৰৰ জৰিয়তে আপুনি জীৱন সলনি কৰিব পাৰে:
- এটা সহায়ৰ হাত: প্ৰয়োজনতীয়া মানুহক সহায় কৰক।
- এটা উৎসাহৰ কথা: নীৰৱতা ভাঙি কিবা ভাল কথা ক’ব জানেনে?
- ক্ষমা কৰা মন: ক্ষমাশীলতা এটা ডাঙৰ সৰলতা।
মোৰ এজন বন্ধুৱে কৈছিল, “সৰলতা হ’ল এনে এক ভাষা যাক বধিৰেও শুনিব পাৰে আৰু অন্ধজনে দেখিব পাৰে।” কথাটোত কিমান যে সত্যতা আছে!
আপোনাৰ জীৱনত সৰলতাৰ স্থান
আপুনি ভাবিছেনে, আপোনাৰ জীৱনত সৰলতা কিমান Important? সাধাৰণতে আমি আমাৰ দিনটো কামতেই কটাওঁ। কিন্তু মাজে মাজে আমি পাহৰি যাওঁ যে আমাৰ চাৰিওকালে আৰু অনেক আছে।
এটা হৃদয়স্পৰ্শী কাহিনী আপোনাকো অনুপ্ৰাণিত কৰক। আজিয়েই এটা সৰু কাম কৰক। ইয়াকেই বোল হয় খচ্মচী মানৱতা।
মই নিজেই অনুভৱ কৰিছোঁ, যেতিয়া মই কাৰোবাক সহায় কৰোঁ, মোৰ মনটো এক উল্লাসত ভৰি পৰে। আপুনিও নিশ্চয় অনুভৱ কৰিছে। নহ’লে চেষ্টা কৰি চাওকচোন! 😊
শেষৰ কথা কিন্তু…
জীৱনটো অতি চমু। এই চমু জীৱনত আমি কিমান সৰলতাৰ কাহিনী সৃষ্টি কৰিব পাৰোঁ? এইটোৱেই হ’ল প্ৰশ্ন। ৰিম্পি আৰু বুঢ়াজনৰ দৰে নৈতিক শিক্ষাপূৰ্ণ কাহিনীবোৰে আমাক শিকায় যে দিয়া-লোৱাৰ এক সুন্দৰ সমন্বয় আছে।
গতিকে, কি ভাবি আছ? আজিৰ পৰাই আৰম্ভ কৰক। আপোনাৰ সন্মুখত অহা প্ৰথমজন ব্যক্তিক সহায় কৰিবলৈ চেষ্টা কৰক। এই অসমীয়া ব্লগত আপোনাৰ