জীৱনটো কেতিয়াবা একেবাৰে ভাৰাক্ৰান্ত যেন লাগেনে? সকলো কথা যেন ভাঙি পৰিব। আমাৰ সমাজে আমাক সদায় শক্তিশালী হ’বলৈ শিকায়। কিন্তু আচল কথাটো কি? দুৰ্বলতাক স্বীকাৰ কৰাটোৱেই হ’ল প্ৰকৃত শক্তিৰ আৰম্ভণি। ই আমাৰ মানসিক স্বাস্থ্য আৰু ব্যক্তিগত উন্নয়নৰ বাবে অপৰিহাৰ্য। কথাটো শুনিবলৈ অলপ বিপৰীত যেন লাগিব পাৰে, নহয়নে? কিন্তু সঁচাকৈয়ে, দুৰ্বলতাই শিকালে বল। যেতিয়া আমি আমাৰ সংবেদনশীলতাক আলিংগন কৰোঁ, তেতিয়াহে আমাৰ ভিতৰৰ অদম্য শক্তিয়ে মুক্তি পায়।
ভাবিছিলানে কিয় আমি কান্দোঁ? কিয় আমি ভয় খাওঁ? এইবোৰ আমাৰ দুৰ্বলতা নহয়। এইবোৰ আমাৰ মানুহ হোৱাৰ প্ৰমাণ। ইয়াক লুকুৱাবলৈ চেষ্টা কৰাটোৱেই হ’ল আমাৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ ভুল। মই এগৰাকী বন্ধুৰ কথা মনত পেলাওঁ, যিয়ে কেতিয়াও কাৰো আগত নিজৰ সমস্যা ক’ব খোজা নাছিল। এদিন তেওঁ ভাগৰুৱা হৈ পৰিল। কান্দিলে। আৰু সেইটোৱেই আছিল তেওঁৰ জীৱন সলনি কৰা মুহূৰ্ত।
কিয়নো যেতিয়া আমি আমাৰ ভয়বোৰক সন্মুখীন কৰোঁ, আমি আমাক বান্ধি ৰখা শৃংখলবোৰ ভাঙিবলৈ শিকোঁ। ই একধৰণৰ আত্ম-সহায়ৰ প্ৰক্ৰিয়া।
দুৰ্বলতা কিয় এটা Superpower?
আমি ভাবো যে দুৰ্বলতা আমাক কম capable কৰি তোলে। কিন্তু বিজ্ঞানই কয় বেলেগ কথা। গৱেষণা মতে, যিসকল লোকে নিজৰ ভয়বোৰ স্বীকাৰ কৰিব পাৰে, তেওঁলোকৰ সৃষ্টিশীলতা সাধাৰণত ৫০% বেছি হয়। ভাবা চোন! তোমাৰ সেই অস্থিৰতা, সেই সংশয়বোৰেই হ’ব পাৰে তোমাৰ সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ সৃষ্টিৰ উৎস।
ইয়াক এনেদৰে ভাবিব পাৰা: দুৰ্বলতা এটা মুদ্ৰা যেন। ইয়াৰ এটা ফালে ভয়, আনটো ফালে অফুৰন্ত সম্ভাৱনা। তুমি যিটো ফাললৈ চোৱা, সেয়া তোমাৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে। যেতিয়া তুমি ইয়াৰ সৈতে মিত্ৰতা কৰা, তেতিয়া তুমি এই কথাটো গম পোৱা যে ই তোমাক নষ্ট নকৰে, বৰঞ্চ শক্তিশালী কৰে।
কেনেকৈ আৰম্ভ কৰিবা?
এই কথাবোৰ শুনিবলেতো সহজ, কিন্তু কৰিবলেনো কেনেকৈ? ইমান বছৰ ধৰি লুকুৱাই অহা অনুভূবিবোৰক কেনেকৈ সাৱটি ল’বা? চিন্তা নকৰিবা। ই ৰাতিৰ ৰাতি নহ’ব। ই এক practice.
প্ৰথমেই, সৰু সৰু কথালৈ “হয়” ক’বলৈ শিকা:
- কোনোবাক ক’ব পৰা যে “আজি মই ভাল নাই।”
- সহকৰ্মীৰ আগত ক’ব পৰা যে “মই এইটো task সম্পূৰ্ণ কৰিবলৈ help লাগে।”
- ভুল কৰিলে সেয়া স্বীকাৰ কৰি লোৱা।
এই সৰু সৰু steps বোৰে তোমাৰ আত্ম-বিশ্বাসক এক নতুন ভেটি দিব। মোৰ নিজৰে অভিজ্ঞতা। আগতে মই presentation দিবলৈ ভয় খাই মৰিছিলো। এদিন মই audience কেইজনমানৰ আগতে ক’লো, “আজি মই অলপ nervous।” কথাটো কৈ দিয়েই মোৰ ভয়বোৰ উৰি গ’ল যেন লাগিল। সঁচাকৈয়ে, সংবেদনশীলতা দেখুওৱাটো weakness নহয়, bravery.
এক শক্তিশালী ভৱিষ্যত গঢ়ি তোলা
যেতিয়া তুমি তোমাৰ দুৰ্বলতাবোৰক আলিংগন কৰিবলৈ শিকা, তেতিয়া তুমি কেৱল নিজৰ বাবেই শক্তিশালী নহ’বা। তুমি আনৰ বাবেও এক আশাৰ দীপশিখা হ’ব পাৰা। তোমাৰ সততাই আনকো সাহস দিব। এনেকৈয়ে আমি এক অধিক সহানুভূতিশীল সমাজ গঢ়ি তুলিব পাৰোঁ। য’ত মানসিক স্বাস্থ্যৰ কথা পাতিবলৈ লাজ নলগা হয়।
গতিকে, আজিয়েই আৰম্ভ কৰা। এটা সৰু risk লোৱা। কাৰোবাক তোমাৰ সঁচা feeling টো ক’বা। তুমি দেখিবা, সেই দুৰ্বলতাবোৰৰ মাজলৈ সোমোৱাটোৱেই হ