“আজি ৰাতি তোমাৰ বালিশখনত কেইডালমান চুলি পোৱা নাই নে? বাথৰুমৰ মজিয়াখনত সিঁচৰতি হৈ থকা চুলিবোৰ দেখি মনটো বেয়া লাগি নাযায়?”
আচলতে, ওজন কমানো ইনজেকচন লৈ আপুনি কিমানখিনি সচেতন? মই জানো, ওজন কমানোৰ বাবে ঘামাচি লগা ডায়েট আৰু কঠোৰ ব্যায়ামৰ পিছত বহুতে “মাৰ্ভেল” যেন এই ইনজেকচনবোৰৰ ওপৰত ভৰসা ৰাখে। তেনেতে, হঠাতে আপুনি লক্ষ্য কৰে যে নিয়মিত চুল সৰা কেৱল এটা সাধাৰণ সমস্যা নহয়, ই এটা দুঃস্বপ্নলৈ ৰূপান্তৰিত হৈছে! হঠাতে শিৰৰ মাজেৰে বাট দেখিবলৈ ওলালে? তেন্তে স্তব্ধ হৈ পঢ়ক — এই লেখাটোৱে কঢ়িয়াই আনিছে এনে এটা তথ্য যিয়ে আপোনাৰ সদ্যহতে লোৱা সিদ্ধান্তটো সলাই দিব পাৰে। চুল পৰা কাৰণ বুলি ক’লে বহুতে ভিটামিনৰ অভাৱক দায়ী কৰে, কিন্তু আমি আজি আপোনালোকক ক’ব ওলাইছো এটা বহুত বেছি গভীৰ আৰু আধুনিক ৰহস্যৰ কথা — “আচমকাই চুল সৰি যোৱা নেকি? ওজন কমানোৰ সেই ইনজেকচনটোৱেই কাৰণ!” — এই শিৰোনামাটো আপুনি ধৰি ৰাখক, কাৰণ আমি ইয়াৰ আঁৰৰ কঠোৰ সত্যটো উদঙাই দিম।
আজি-কালি ছ’চিয়েল মিডিয়াত ভাইৰেল হোৱা সেই “মাজিক” ইনজেকচনবোৰে আপোনাৰ শৰীৰত কি কৰি আছে, সেই বিষয়ে বহুতে নাভাৱে। আমি গৱেষণা আৰু বিজ্ঞানৰ সহায়ত জানিব বিচাৰিছো যে ওজন কমানোৰ পাৰ্শ্বক্ৰিয়া হিচাপে চুলি সৰাটো কিমান সত্য।
মোৰ এজনী ঘনিষ্ঠ বান্ধৱী, মিতালী, এতিয়াৰে পৰা দুবছৰ আগে এনে এটা ইনজেকচন ল’বলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। ওজন কমোৱাত সফল হৈছিল হয়, কিন্তু তাৰ পাঁচ মাহৰ পিছত তাইৰ সন্মুখত আছিল মাটিত সিঁচৰতি হৈ থকা চুলিৰ ৰাশি। তাইৰ কথাষাৰ মনত পৰে – “ডায়েটো চলাইছিলোঁ, ইনজেকচনো লৈছিলোঁ, কিন্তু এই হেয়াৰ লছটো কোনোবাই কিয় লুকুৱাই ৰাখিলে?” মিতালীৰ দৰে হাজাৰ হাজাৰ লোকে আজি এই সমস্যাৰ সন্মুখীন হৈছে।
পৰিসংখ্যাই কোৱা মতে, গৱেষণাত দেখা গৈছে যে নতুন এই ওজন কমানো ড্ৰাগবোৰ (যেনে, Semaglutide যুক্ত ইনজেকচন) ব্যৱহাৰ কৰা প্ৰায় ২৫% লোকৰ ক্ষেত্ৰত চুলি সৰাৰ অভিযোগ পোৱা গৈছে। “এণ্ড’ক্ৰাইন ছ’ছাইটি”ৰ এক অধ্যয়নে দেখুৱাইছে যে দ্ৰুত ওজন হ্ৰাস হোৱা লোকসকলৰ ৫০% তকৈ বেছি অংশই হয়টো অস্থায়ীভাৱে নহয়, স্থায়ীভাৱে চুলি সৰা সমস্যাত ভোগে।
তেন্তে প্ৰশ্ন হ’ল, এই ইনজেকচনবোৰে চুল সৰা ৰোগক কেনেকৈ ত্বৰান্বিত কৰে? সহজ ভাৱে ক’বলৈ গ’লে, এই ঔষধবোৰে আপোনাৰ ক্ষুধা কমোৱাৰ লগে লগে খাদ্য গ্ৰহণো কমাই দিয়ে। শৰীৰটোৱে হঠাতে পৰ্যাপ্ত প্ৰ’টিন, আয়ৰণ, জিংক, আৰু ভিটামিন বিয়’টিন নাপায়। আমাৰ চুলিৰ গুড়ি (follicles)বোৰ বেছি ’সেন্সিটিভ’ আৰু পুষ্টিৰ অভাৱ হ’লেই সি “টেলোজেন এফ্লুভিয়াম” নামেৰে জনাজাত অৱস্থাত প্ৰৱেশ কৰে। এই অৱস্থাত চুলিবোৰ বিশ্ৰাম পৰ্যায়লৈ যায় আৰু সোনকালে সৰি পৰে।
আপুনি ভাবিছে নেকি যে মই আপোনাক ভয় খুৱাইছো? একেবাৰে নহয়। এইটো আচলতে আধুনিক চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ এটা চক খুউৱা সত্য। ওজন কমানো ইনজেকচনবোৰ, যিবোৰক আমি “মাৰ্ভেল ড্ৰাগ” বুলি কওঁ, সেইবোৰৰ মূল লক্ষ্য হ’ল হৰম’ন GLP-1 ৰ সক্ৰিয়তা বৃদ্ধি কৰা। কিন্তু, এই পদ্ধতিয়ে পেটৰ মন্থৰ গতি লেহেমীয়া কৰে, যাৰ ফলত শৰীৰত খাদ্যৰ পৰিমাণ কমি যায়। যেতিয়া শৰীৰত কেল’ৰিৰ “ডেফিচিট” হয়, তেতিয়া শৰীৰই জীয়াই থকাৰ বাবে আঁতিগুৰি (নখ, চুলি)ৰ পৰা পুষ্টি টানি আনে। ফলস্বৰূপে, চুলি সৰে।
মোৰ এজন সহকৰ্মীয়ে কোৱা কথা এতিয়াও মনত আছে, তেওঁ কৈছিল – “এই ইনজেকচনটো লোৱাৰ পিছত মই আচলতে খাবই নোৱাৰো, মোৰ বমি ভাব আহে। কিন্তু মই ১২ কিলো ওজন কমালোঁ! তাৰ বাবে যে মোৰ মূৰত ইমানবোৰ চুল সৰা হ’ব, ভাবি পোৱা নাছিলোঁ।” তেওঁৰ কথা শুনি মোৰ মনত হ’ল, মানুহে আপোন-পৰ নেদেখি নিজৰ শৰীৰৰ ভৱিষ্যতৰ বিষেহে নাভাৱে।