શું તમને પણ લાગે છે કે તમારું મૂત્રાશય ખરેખર ઘણું નાનું છે? દર બે-ત્રણ કલાકે વારંવાર પેશાબ આવવાની લત પડી ગઈ છે? હોલ્ડ કરવું અશક્ય લાગે છે. પણ સાચાઈ એ છે કે, ઘણી વાર સમસ્યા તમારા મૂત્રાશયની ક્ષમતામાં નહીં, પણ તમારા મગજમાં હોય છે. એક છાની આદત તમારું મગજ ફસાવે છે અને તમને લગાવે છે ભૂત કે તમારું નાનું મૂત્રાશય છે. ચાલો, આપણે આ ગૂંચવણને સાફ કરીએ.
તમારું મગજ કેવી રીતે ફસાય છે? ધ ટ્રિક એક્સપ્લેન્ડ
તમારું મગજ એ સુપર સેન્સિટિવ કમાન્ડ સેન્ટર છે. તેને ટ્રેન કરવું ખૂબ જ સરળ છે. ઉદાહરણ તરીકે, ધારો કે તમે દરરોજ ઓફિસ જતા પહેલા, ઘર છોડતા પહેલા, મીટિંગ પહેલા પેશાબ કરો છો. ભલે ખરેખર જરૂર ના હોય. આ એક પેશાબની આદત બની જાય છે. આ રૂટીન તમારા મગજને એવું સિગ્નલ મોકલે છે કે “આ ટાઈમ થયો, પેશાબ કરવો જોઈએ.” એક સ્ટડી બતાવે છે કે 70% લોકો જેઓને વારંવાર પેશાબ આવે છે તેમની સમસ્યા ફિઝિકલ નહીં, પણ બિહેવિયરલ છે. મગજ અને મૂત્રાશય વચ્ચેનો કનેક્શન તૂટી જાય છે.
તમે જાણો છો? આ એટલું કોમન છે કે ઘણા યુરોલોજિસ્ટ પહેલા દવા આપતા નથી. તેઓ પેશાબની ડાયરી રાખવાનું કહે છે. કારણ? તમારી લતને સમજવી. જ્યારે તમે ટાઈમર લગાવીને જાઓ છો, ત્યારે તમે મગજને ટ્રેન આપો છો. નહીં કે મૂત્રાશયની ક્ષમતા વધારો.
આ “છાની આદત” કઈ છે? તમે પણ કરી રહ્યાં છો શું?
ચાલો સીધા પોઈન્ટ પર આવીએ. આ છાની આદત છે: પ્રિવેન્ટિવ પી. મતલબ, જરૂર ના હોય ત્યારે પણ પેશાબ કરવો. “બસ, હવે લાંબો રસ્તો છે, ચાલો જઈએ.” “મીટિંગ બે કલાકની છે, ચાલો જઈએ.” આવું કરતા કરતા, તમારું મગજ ફસાવે છે કે તમારી બ્લેડર કેપેસિટી ખરેખર ઓછી છે. પણ એ સાચું નથી! એક સ્વસ્થ વ્યક્તિનું મૂત્રાશય 400-600 ml પેશાબ હોલ્ડ કરી શકે છે. પણ જો તમે 200 ml પર જ ટોઇલેટ ભાગો છો, તો તમારી મસલ મેમરી એને જ મર્યાદા માની લે છે. ખરેખરની જરૂરિયાત અને મનની જરૂરિયાત વચ્ચેનો ફરક ખોવાઈ જાય છે.
મારી એક ક્લાયંટ સરોજબહેને કહ્યું, “સાહેબ, મને લાગતું હતું મારી બ્લેડર રેસિનની બનેલી છે! હર 45 મિનિટે જવું પડતું.” જ્યારે અમે તેની ડાયરી જોઈ, તો પતા ચઢ્યું કે એ ફક્ત ઓફિસની સ્ટ્રેસફૂલ મીટિંગ પહેલા અને બાદ જ જતી હતી. એ પેશાબની આદત બની ગઈ હતી.
