ଆଜି କାଲି ଜୀବନ କଣ ଆମକୁ ଦେବ, କେହି ଜାଣେ ନାହିଁ, ବୋଲି କଥା ଠିକ୍। ମୁଁ ଏବେ ତା ଏକ ଗଭୀର ଜୀବନର ଶିକ୍ଷା ପାଇଛି। କେବେ କେବେ ଜୀବନ ଆମକୁ ଏଭଳି ଏକ କଷ୍ଟଦାୟକ ଅନୁଭୂତି ଦେଇ ଥାଏ, ଯାହା ଆମ ଭିତରେ ଥିବା ଶକ୍ତିକୁ ଚିନ୍ତା କରିବା ସହିତ ଆମର ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ବିକାଶ ପାଇଁ ଏକ ବଡ଼ ପାଠ ହୋଇଥାଏ। ମୋର ଏହି ଏକ କଷ୍ଟଦାୟକ ବର୍ଷରୁ ମିଳିଥିବା ଶିକ୍ଷା ମୋତେ ଶିଖାଇଛି ଯେ, ଆମର ଭିତରେ ଥିବା ଆତ୍ମବିଶ୍ୱାସ ଓ ସହନଶୀଳତା ହିଁ ଆମକୁ ଆଗକୁ ବଢ଼ିବାର ଶକ୍ତି ଦେଇଥାଏ। ଏବଂ ଏହି ସବୁ ଜିନିଷ ଆମର ମାନସିକ ସ୍ବାସ୍ଥ୍ୟ ଓ ଜୀବନ ଯାପନ ଉପରେ ଗଭୀର ପ୍ରଭାବ ପକାଇଥାଏ।
ସେହି ବର୍ଷଟି ଥିଲା ଜଣେ ପରି ଏକ ଅନ୍ଧାର ଗଳି। କିଛି ଠିକ୍ ହେଉ ନଥିଲା। କାମ, ସମ୍ପର୍କ, ସ୍ଵାସ୍ଥ୍ୟ – ସବୁ ଜାଗାରେ ଏକ ଅସ୍ଵସ୍ଥତା ଥିଲା। ମନେ ହୁଏ ଯେମିତି ମୁଁ ଏକ ଲମ୍ବା, ଅନ୍ଧାର ଗୁମ୍ଫାରେ ହାତ ଘୁଞ୍ଚାଉଥିଲି ଏବଂ ବାହାରିବାର ରାସ୍ତା ଖୋଜି ପାଉନଥିଲି। କେବେ କେବେ ଲାଗୁଥିଲା ଯେ ଏହି ଅସ୍ଵସ୍ଥତା କେବେ ଶେଷ ହେବ ନାହିଁ।
କିନ୍ତୁ ଏହି ଅନ୍ଧାର ମଧ୍ୟରୁ ହିଁ କିଛି ଉଜ୍ଜ୍ଵଳ ସତ୍ୟ ବାହାରି ଆସିଲା। ମୁଁ ଶିଖିଲି ଯେ କଷ୍ଟ ଆସେ ଏବଂ ଚାଲିଯାଏ, କିନ୍ତୁ ତା ପଛରେ ଯାହା ରହିଯାଏ ତାହା ହିଁ ଆମକୁ ଆଗେଇ ନେଇଥାଏ। ଏହି ଅନୁଭୂତି ମୋତେ ଏକ ନୂଆ ମଣିଷ ଭାବରେ ଗଢ଼ିଦେଇଛି।
ସହନଶୀଳତା: ତୁମର ଗୋପନୀୟ ଶକ୍ତି
ମୁଁ କହିବି, ସହନଶୀଳତା ହେଉଛି ଏକ ସୁପରପାୱାର। ଯେତେବେଳେ ସବୁ ଜିନିଷ ଭାଙ୍ଗି ପଡ଼ୁଥିଲା, ମୁଁ ଶିଖିଲି ଯେ କେବଳ ରୁହିବା ଏବଂ ଅପେକ୍ଷା କରିବା ହିଁ ବଡ଼ କାମ। ଏକ ଗବେଷଣା ଅନୁଯାୟୀ, ଯେଉଁମାନେ କଠିନ ସମୟରେ ଧୈର୍ଯ୍ୟ ଧରି ପାରନ୍ତି, ସେମାନେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ତୁଳନାରେ 50% ଅଧିକ ସଫଳତା ପାଆନ୍ତି। ଏହା ଜଣେ ପରି ଏକ ମାନସିକ ମାଂସପେଶୀ ଗଢ଼ିବା ପରି। ତୁମେ ଯେତେ ଅଭ୍ୟାସ କରିବ, ସେତେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେବ।
ମୋର ନିଜର ଏକ ଉଦାହରଣ ଦେଉଛି। ମୁଁ ଏକ ପ୍ରୋଜେକ୍ଟରେ ବହୁତ ବିଫଳ ହୋଇଥିଲି। ଲାଗୁଥିଲା ଯେ ଆଉ କିଛି ହେବ ନାହିଁ। କିନ୍ତୁ ମୁଁ ହାର ମାନି ନଥିଲି। ମୁଁ ଛୋଟ ଛୋଟ ପଦକ୍ଷେପ ନେବା ଜାରି ରଖିଲି। ଏବଂ ଶେଷରେ, ସେହି ବିଫଳତା ମୋତେ ଏକ ନୂଆ ସୁଯୋଗ ଆଣି ଦେଇଥିଲା ଯାହା ମୁଁ କଳ୍ପନା ମଧ୍ୟ କରି ନଥିଲି।