ਕੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਹਰ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਬਾਅਦ ਪਿਸ਼ਾਬ ਲੱਗਦਾ ਹੈ? ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਬਾਹਰ ਹੋਵੋ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਮੀਟਿੰਗ ਵਿੱਚ ਬੈਠੇ ਹੋਵੋ। ਤੁਹਾਡਾ ਦਿਮਾਗ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਕ ਛੋਟੇ ਬੱਚੇ ਵਾਂਗ ਬਣਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਸੱਚਾਈ ਇਹ ਹੈ, ਇਹ ਸ਼ਾਇਦ ਤੁਹਾਡੀ ਸਿਹਤ ਦੀ ਸਮੱਸਿਆ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਤੁਹਾਡੇ ਦਿਮਾਗ ਨੂੰ ਫਸਾਉਣ ਵਾਲੀ ਉਹ ਚਲਾਕ ਆਦਤ ਹੈ। ਇਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਆਦਤ ਹੈ ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਦਿਮਾਗ ਨੂੰ ਯਕੀਨ ਦਿਵਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਤੁਹਾਡਾ ਮੂਤਰ-ਥੈਲਾ (ਬਲੈਡਰ) ਛੋਟਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਇਹ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਇਹ ਸਭ ਤੁਹਾਡੇ ਮਾਨਸਿਕ ਸਿਹਤ ਅਤੇ ਆਦਤਾਂ ਦਾ ਖੇਡ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਬਿਨਾਂ ਸੋਚੇ-ਸਮਝੇ ਇੱਕ ਲੂਪ ਵਿੱਚ ਫਸ ਗਏ ਹੋ। ਚਲੋ ਇਸ ਨੂੰ ਸਮਝਦੇ ਹਾਂ।
ਮੈਂ ਇੱਕ ਕਲਾਇੰਟ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ, ਉਹ ਹਰ ਘੰਟੇ ਬਾਅਦ ਵਾਸ਼ਰੂਮ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਉਸਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਸੀ ਉਸਦਾ ਬਲੈਡਰ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੈ। ਪਰ ਡਾਕਟਰ ਨੇ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਲੱਭਿਆ। ਅਸਲ ਮੁਸੀਬਤ ਉਸਦੇ ਦਿਮਾਗ ਵਿੱਚ ਸੀ। ਉਸਦੀ ਚਲਾਕ ਆਦਤ ਨੇ ਉਸਦੇ ਦਿਮਾਗ ਨੂੰ ਟ੍ਰੇਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਦਿਮਾਗ ਅਤੇ ਬਲੈਡਰ ਦਾ ਅਜੀਬ ਕਨੈਕਸ਼ਨ
ਤੁਹਾਡਾ ਦਿਮਾਗ ਅਤੇ ਬਲੈਡਰ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਗਹਿਰਾਈ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਬਲੈਡਰ ਤੋਂ ਸਿਗਨਲ ਦਿਮਾਗ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, “ਹੇ ਬੌਸ, ਭਰ ਗਿਆ ਹਾਂ!” ਫਿਰ ਦਿਮਾਗ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਾਸ਼ਰੂਮ ਜਾਣ ਲਈ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਇੱਥੇ ਟਵਿਸਟ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਬਾਰ ਬਾਰ ਪਿਸ਼ਾਬ ਜਾਣ ਦੀ ਆਦਤ ਬਣਾ ਲਵੋਗੇ, ਤਾਂ ਦਿਮਾਗ ਇਹ ਸਿਖ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਛੋਟੇ-ਛੋਟੇ ਸਿਗਨਲਾਂ ‘ਤੇ ਵੀ ਰਿਐਕਟ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਇੱਕ “ਫਾਲਸ ਅਲਾਰਮ” ਸਿਸਟਮ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਤੁਹਾਡਾ ਬਲੈਡਰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ 25% ਭਰਿਆ ਹੋਵੇਗਾ, ਪਰ ਦਿਮਾਗ ਚੀਕਣ ਲੱਗੇਗਾ, “ਜਲਦੀ ਕਰੋ, ਟਾਈਮ ਖਤਮ!” 😅
ਇਹ ਚਲਾਕ ਆਦਤ ਕਿਵੇਂ ਬਣਦੀ ਹੈ?
ਇਹ ਆਮ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਕਾਰਨਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ:
- ਬੋਰੀਅਤ: ਕੰਮ ਤੋਂ ਬ੍ਰੇਕ ਲੈਣ ਦਾ ਬਹਾਨਾ।
- ਚਿੰਤਾ: ਨਰਵਸ ਫੀਲ ਹੋਣ ‘ਤੇ ਵਾਸ਼ਰੂਮ ਜਾਣਾ ਇੱਕ ਕੰਫੋਰਟ ਜੋਨ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
- ਸੋਸ਼ਲ ਐਸਕੇਪ: ਉਸ ਬੋਰਿੰਗ ਪਾਰਟੀ ਤੋਂ 5 ਮਿੰਟ ਦੀ ਰਿਹਾਈ।
- ਰੂਟੀਨ: “ਬਿਸਤਰ ‘ਤੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਕ ਵਾਰ ਜ਼ਰੂਰ ਜਾਣਾ ਹੈ,” ਭਾਵੇਂ ਲੱਗੇ ਵੀ ਨਾ।
ਇੱਕ ਅਧਿਐਨ ਮੁਤਾਬਕ, 40% ਲੋਕ ਜੋ ਬਾਰ ਬਾਰ ਪਿਸ਼ਾਬ ਆਉਣਾ ਦੀ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਸਰੀਰਕ ਸਮੱਸਿਆ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਸਿਖਿਆ ਹੋਈ ਆਦਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਵਾਹ, ਹੈ ਨਾ ਹੈਰਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਗੱਲ?