ਕਦੋਂ-ਕਦੋਂ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਇੱਕ ਰੋਲਰਕੋਸਟਰ ਵਾਂਗੂੰ ਹੈ, ਹੈਂ ਨਾ? ਇੱਕ ਪਲ ਚੜ੍ਹਦੀ ਕਲਾ, ਦੂਜੇ ਪਲ ਡਿੱਗਦੀ ਪਤੰਗ। ਮੈਨੂੰ ਯਾਦ ਹੈ, ਉਹ ਦਿਨ ਜਦੋਂ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਇੱਕੋ ਸਮੇਂ ਕਈ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀਆਂ ਤਬਦੀਲੀਆਂ ਆ ਗਈਆਂ ਸਨ। ਨੌਕਰੀ ਚਲੀ ਗਈ, ਫਿਰ ਪਿਤਾ ਜੀ ਦਾ ਸਖ਼ਤ ਬਿਮਾਰ ਪੈਣਾ। ਸੱਚ ਕਹਾਂਂ, ਮੈਂ ਬਿਲਕੁਲ ਤੁੱਖੇ ਵਿੱਚ ਫਸ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਹਨਾਂ ਵੱਡੀਆਂ ਤਬਦੀਲੀਆਂ ਨਾਲ ਨਜਿੱਠਣਾ ਮੇਰੇ ਲਈ ਬਹੁਤ ਮੁਸ਼ਕਲ ਸੀ। ਪਰ ਇਸੇ ਦੌਰਾਨ ਮੈਂ ਸਿੱਖਿਆ ਕਿ ਤਬਦੀਲੀ ਨਾਲ ਨਜਿੱਠਣਾ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਮਜਬੂਤ ਬਣਾਉਣ ਦਾ ਮੌਕਾ ਹੈ। ਇਸ ਲੇਖ ‘ਚ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਸਾਂਝਾ ਕਰਨ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਮੇਰੇ ਵੱਡੀਆਂ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀਆਂ ਤਬਦੀਲੀਆਂ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਨਜਿੱਠਿਆ। ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਹੈ ਡਰ, ਸੰਘਰਸ਼, ਅਤੇ ਫਿਰ ਉੱਭਰਨ ਦੀ।
ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਬਹੁਤ ਡਰਾਉਣੀ ਸੀ। ਮੈਂ ਖ਼ੁਦ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਅਕੇਲਾ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਕੀ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਸੀ ਆ ਰਿਹਾ। ਮੇਰਾ ਦਿਮਾਗ਼ ਸਿਰਫ਼ ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਖ਼ਿਆਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਪਰ ਫਿਰ ਮੈਂ ਇੱਕ ਗੱਲ ਸਮਝੀ: ਡਰਨਾ ਸਵਾਭਾਵਿਕ ਹੈ, ਪਰ ਇਸ ਵਿੱਚ ਫਸੇ ਰਹਿਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਨਹੀਂ।
ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਇਹ ਯਾਦ ਦਿਵਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਕਿ ਹਰ ਸਖ਼ਤ ਸਮੇਂ ਇੱਕ ਦਾਅਵਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਨਵੇਂ ਪਾਸੇ ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਅਧਿਐਨ ਮੁਤਾਬਕ, 85% ਲੋਕ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਕਿ ਮੁਸ਼ਕਲ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਨਾਲੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਮਜਬੂਤ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਸੋਚੋ, ਇਹ ਅੰਕੜਾ ਕਿੰਨਾ ਹੌਸਲਾ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ!
ਮੇਰੇ ਨਜਿੱਠਣ ਦੇ ਤਰੀਕੇ: ਇੱਕ-ਇੱਕ ਕਦਮ
ਮੈਂ ਕੋਈ ਜਾਦੂਈ ਫ਼ਾਰਮੂਲਾ ਨਹੀਂ ਅਪਣਾਇਆ। ਬਸ, ਛੋਟੇ-ਛੋਟੇ ਕਦਮ ਚੁੱਕੇ। ਇਹ ਰਾਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਕਾਰਗਰ ਸਾਬਿਤ ਹੋਏ।
1. ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨਾ
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਗੁੱਸੇ, ਡਰ ਅਤੇ ਦੁੱਖ ਨੂੰ ਦਬਾਉਣ ਦੀ ਬਜਾਏ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮੰਨ ਲਿਆ। ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਹਾਂ, ਮੈਂ ਡਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਇਹ ਠੀਕ ਹੈ।” ਇਸ ਨਾਲ ਇੱਕ ਅਜੀਬ ਸ਼ਾਂਤੀ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਈ। ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਦਬਾਉਂਦੇ ਹੋ, ਉਹ ਅੰਦਰ ਹੀ ਅੰਦਰ ਸੜਦੀਆਂ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ।
- ਕੀ ਕੀਤਾ: ਇੱਕ ਡਾਇਰੀ ਰੱਖਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ। ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਦੀ ਹਾਲਤ ਲਿਖਣੀ।
- ਨਤੀਜਾ: ਦਿਮਾਗ਼ ਹਲਕਾ ਹੋਣ ਲੱਗਾ। ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਸਾਫ਼ ਦਿਸਣ ਲੱਗ ਪਈਆਂ।
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਮਾਨਸਿਕ ਮਜਬੂਤੀ ਲਈ ਨੀਂਹ ਰੱਖੀ। ਇਹ ਕੋਈ ਇੱਕ ਰਾਤ ਦਾ ਕਮਾਲ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਬਲਕਿ ਇੱਕ ਲਗਾਤਾਰ ਚੱਲਣ ਵਾਲੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਸੀ।
