ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਕਦੇ ਅਜਿਹਾ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ ਹੈ? ਜਦੋਂ ਸਭ ਕੁਝ ਉਲਝਿਆ ਹੋਇਆ ਲਗਦਾ ਹੈ, ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਰਸਤਾ ਧੁੰਦਲਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਵੇਲੇ ਇੱਕ ਚੀਜ਼ ਹੀ ਸਹਾਰਾ ਬਣਦੀ ਹੈ – ਵਿਸ਼ਵਾਸ। ਇਹ ਕੋਈ ਧਾਰਮਿਕ ਸਿਧਾਂਤ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਦੀ ਉਹ ਗੂੰਜ ਹੈ ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਥਾਮਦੀ ਹੈ। ਇਹੀ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੈ ਜੋ ਮੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਅਸਲੀ ਆਧਾਰ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਬਿਨਾਂ ਇਸਦੇ, ਸਭ ਕੁਝ ਖੋਖਲਾ ਲਗਦਾ ਹੈ।
ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਾਂ, ਇਹ ਕੋਈ ਹਵਾਈ ਕਿਲ੍ਹਾ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਬਹੁਤ ਠੋਸ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਫੈਸਲੇ ਲੈਣ ਤੋਂ ਡਰਦਾ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਦਾ ਅੰਧੇਰਾ ਘਿਰ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਬਸ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਿ “ਸਭ ਠੀਕ ਹੋਵੇਗਾ” ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਣ ਦੀ ਤਾਕਤ ਦਿੱਤੀ। ਇਹ ਮੇਰੀ ਅੰਤਰਾਤਮਾ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੀ, ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਸਹੀ ਰਾਹ ਦਿਖਾਉਂਦੀ ਸੀ।
ਇੱਕ ਖੋਜ ਅਨੁਸਾਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਜ਼ਬੂਤ ਆਧਾਰ ਜਾਂ ਉਦੇਸ਼ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ 60% ਜ਼ਿਆਦਾ ਤਨਾਅ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਵੀ ਮਾਨਸਿਕ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਜ਼ਿਆਦਾ ਲਚਕੀਲੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਹੀ ਤਾਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਹੈ।
ਵਿਸ਼ਵਾਸ: ਸਿਰਫ਼ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਨਹੀਂ, ਇੱਕ ਰਿਸ਼ਤਾ
ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਸੋਚਦੇ ਨੇ, ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦਾ ਮਤਲਬ ਸਿਰਫ਼ ਮੰਦਰ-ਗੁਰਦੁਆਰੇ ਜਾਣਾ ਹੈ। ਪਰ ਮੇਰੇ ਲਈ, ਇਹ ਇਸ ਤੋਂ ਕਿਤੇ ਵੱਧ ਹੈ। ਇਹ ਇੱਕ ਜੀਵਤ, ਸਾਹ ਲੈਂਦਾ ਰਿਸ਼ਤਾ ਹੈ। ਇਹ ਉਸ ਪ੍ਰਭੁ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ ਕਰਨ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਜੋ ਹਰ ਪਲ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਦੋਸਤ ਜਾਂ ਮਾਪਾ।
ਮੈਨੂੰ ਯਾਦ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਨੌਕਰੀ ਗੁਆ ਬੈਠਾ ਸੀ। ਸਭ ਕੁਝ ਖਤਮ ਲਗ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸ ਵੇਲੇ ਮੇਰਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੀ ਸੀ ਜਿਸਨੇ ਮੈਨੂੰ ਕਿਹਾ: “ਡਰ ਨਾ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਕੁਝ ਬਿਹਤਰ ਤੈਅ ਹੈ।” ਅਤੇ ਸੱਚ ਕਹਾਂ, ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜੋ ਮੌਕਾ ਆਇਆ, ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਨਾਲੋਂ ਕਈ ਗੁਣਾ ਵਧੀਆ ਸੀ। ਇਹ ਕੋਈ ਕਿਸਮਤ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਇਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਸੀ।
ਮੇਰੇ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਿਵੇਂ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ?
ਇਹ ਕੋਈ ਇਕੱਠੀ ਕੀਤੀ ਚੀਜ਼ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਛੋਟੇ-ਛੋਟੇ ਅਭਿਆਸਾਂ ‘ਚੋਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ:
- ਸਵੇਰ ਦੀ ਇੱਕ ਮਿੰਟ: ਉੱਠਦੇ ਸਾਰ, ਬਿਨਾਂ ਫੋਨ ਦੇਖੇ, ਬਸ ਇੱਕ ਗਹਿਰੀ ਸਾਹ ਲੈਣਾ ਅਤੇ ਧੰਨਵਾਦ ਕਰਨਾ। ਇਹ ਦਿਨ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾ ਬਦਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
- ਛੋਟੀਆਂ ਜਿੱਤਾਂ ‘ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਣਾ: ਕਿਸੇ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਨ ‘ਤੇ, ਇਹ ਮੰਨਣਾ ਕਿ ਇਹ ਮੇਰੇ