ਕਦੇ ਸੋਚਿਆ ਹੈ, ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਹੌਸਲਾ ਕਿੰਨੀ ਵੱਡੀ ਕਾਮਯਾਬੀ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਮੈਨੂੰ ਯਕੀਨ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਕਦੇ ਨਾ ਕਦੇ ਇਸ ਅਨੁਭਵ ਤੋਂ ਲੰਘੇ ਹੋਵੋਗੇ। ਮੇਰੇ ਲਈ ਤਾਂ, ਹੌਸਲੇ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨੇ ਹੀ ਮੇਰੀ ਮੰਜ਼ਿਲ ਤੱਕ ਦੇ ਇਸ ਸਫ਼ਰ ਨੂੰ ਸੰਭਵ ਬਣਾਇਆ। ਸੱਚ ਕਹਾਂ ਤਾਂ, ਬਿਨਾ ਲਗਨ ਅਤੇ ਜ਼ਿੱਦ ਦੇ, ਸਫ਼ਲਤਾ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਸੁਪਨਾ ਹੀ ਰਹਿ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਮੈਂ ਇੱਕ ਆਮ ਘਰ ਤੋਂ ਆਈ ਹਾਂ। ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਨਾ ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸਾਧਨ ਸਨ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਕੋਈ ਖਾਸ ਸਹਾਰਾ। ਪਰ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਅੱਗ ਸੀ ਜੋ ਬੁਝਣੀ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਇਹ ਅੱਗ ਸੀ ਮੇਰੇ ਹੌਸਲੇ ਦੀ। ਮੈਂ ਠਾਨ ਲਿਆ ਸੀ ਕਿ ਮੈਂ ਕੁਝ ਵੱਡਾ ਕਰਕੇ ਦਿਖਾਉਣਾ ਹੈ।
ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਬਹੁਤ ਔਖੀ ਰਹੀ। ਰਾਹ ਵਿੱਚ ਇੰਨੀਆਂ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਆਈਆਂ ਕਿ ਗਿਣਤੀ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਕਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ, ਤਾਂ ਕਦੇ ਆਪਣੇ ਹੀ ਸ਼ੱਕ। ਪਰ ਹਰ ਵਾਰ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਿਆ। ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੱਦ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਤੋੜਿਆ।
ਜਦੋਂ ਹਰ ਕੋਈ “ਨਹੀਂ” ਕਹਿੰਦਾ ਸੀ
ਮੈਨੂੰ ਯਾਦ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਆਈਡੀਆ ਸ਼ੇਅਰ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ 10 ਵਿੱਚੋਂ 9 ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਮਨ੍ਹਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਸੀ, “ਇਹ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ।” “ਤੂੰ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੀ।” ਇਹ ਸੁਣਕੇ ਦਿਲ ਟੁੱਟ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਪਰ ਮੈਂ ਇੱਕ ਗੱਲ ਸਮਝ ਲਈ ਸੀ। ਸਫ਼ਲਤਾ ਦਾ ਰਾਹ ਅਕਸਰ ਇਨ੍ਹਾਂ “ਨਾ” ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚੋਂ ਹੋਕੇ ਹੀ ਲੰਘਦਾ ਹੈ।
ਮੈਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਲਗਨ ਦੀ ਤਾਕਤ ਦਿਖਾਉਣੀ ਸੀ। ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਲਈ ਚੁਣੌਤੀ ਬਣਾ ਲਿਆ। ਹਰ “ਨਹੀਂ” ਨੇ ਮੇਰੇ ਹੌਸਲੇ ਨੂੰ ਦੂਣਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਛੋਟੇ-ਛੋਟੇ ਕਦਮ, ਵੱਡਾ ਬਦਲਾਅ
ਮੈਂ ਇਹ ਸਿੱਖਿਆ ਕਿ ਕਾਮਯਾਬੀ ਰਾਤੋ-ਰਾਤ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ। ਇਹ ਛੋਟੇ-ਛੋਟੇ, ਲਗਾਤਾਰ ਕਦਮਾਂ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਮੈਂ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਦੇ ਛੋਟੇ ਟਾਰਗੇਟ ਬਣਾਏ। ਹਰ ਛੋਟੀ ਜਿੱਤ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਅਗਲਾ ਕਦਮ ਭਰਨ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕੀਤਾ।
ਮੇਰੇ ਇਸ ਸਫ਼ਰ ਦੇ ਕੁਝ ਅਹਿਮ ਪੜਾਅ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਨ:
- ਪਹਿਲਾ ਹਫ਼ਤਾ: ਬਸ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਪਲਾਨ ਬਣਾਉਣਾ।
- ਪਹਿਲਾ ਮਹੀਨਾ: ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਚੀਜ਼ ਸਿੱਖਣੀ।
- ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਬਾਅਦ: ਪਹਿਲੀ ਵੱਡੀ ਸਫਲਤਾ ਮਿਲਣੀ।
Stanford University ਦੀ ਇੱਕ ਰਿਸਰਚ ਦੱਸਦੀ ਹੈ ਕਿ ਜੋ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਟਾਰਗੇਟਸ ਨੂੰ ਛੋਟੇ-ਛੋਟੇ ਟੁਕੜਿਆਂ ਵਿ