ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਕਦੇ ਅਜਿਹਾ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ ਹੈ? ਜਿਵੇਂ ਤੁਹਾਡੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਇੱਕ ਹੀ ਰੁਟੀਨ ਵਿੱਚ ਫਸ ਕੇ ਰਹਿ ਗਈ ਹੋਵੇ। ਮੈਂ ਬਿਲਕੁਲ ਉਥੇ ਸੀ। ਮੇਰੀ ਨਿੱਜੀ ਤਰੱਕੀ ਰੁਕ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਸੀ ਕਿ ਕੁਝ ਵੀ ਬਦਲਣ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ। ਫਿਰ ਮੈਂ ਸਮਝਿਆ, ਅਸਲ ਸਫਲਤਾ ਤਾਂ ਬਦਲਾਅ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਗਾਉਣ ‘ਚ ਹੀ ਛੁਪੀ ਹੈ। ਸੱਚ ਕਹਾਂ ਤਾਂ, ਬਦਲਾਅ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਗਾਉਂਦਿਆਂ ਹੀ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਵਿਕਾਸ ਦਾ ਰਾਹ ਲੱਭ ਪਾਇਆ। ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਫੈਸਲਾ ਸੀ, ਪਰ ਉਸ ਫੈਸਲੇ ਨੇ ਸਭ ਕੁਝ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ।
ਜਦੋਂ ਸਭ ਕੁਝ ਠਹਿਰ ਜਾਵੇ: ਇੱਕ ਸਥਿਰ ਜੀਵਨ
ਮੈਂ ਇੱਕ ਆਰਾਮਦਾਇਕ ਨੌਕਰੀ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਸਵੇਰ ਉੱਠੋ, ਓਫਿਸ ਜਾਓ, ਵਾਪਸ ਆਓ। ਇਹੀ ਚੱਕਰ ਚਲਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ। ਬਾਹਰੋਂ ਸਭ ਠੀਕ ਲੱਗਦਾ ਸੀ। ਪਰ ਅੰਦਰੋਂ, ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਖਾਲੀਪਣ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਮੇਰੀ ਮਾਨਸਿਕ ਸਿਹਤ ਖਰਾਬ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ। ਮੈਂ ਖੁਦ ਨੂੰ ਪੂਛਣ ਲੱਗਾ, “ਕੀ ਇਹੀ ਜੀਵਨ ਹੈ?” ਮੈਂ ਸੁਪਨੇ ਦੇਖਣੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤੇ ਸਨ। ਇਹ ਇੱਕ ਡਰਾਉਣੀ ਜਗ੍ਹਾ ਸੀ।
ਇੱਕ ਅਧਿਐਨ ਮੁਤਾਬਕ, 70% ਲੋਕ ਆਪਣੀ ਨੌਕਰੀ ਨਾਲ ਬੇਚੈਨ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਸਿਰਫ਼ 15% ਹੀ ਇਸਨੂੰ ਬਦਲਣ ਦਾ ਸਾਹਸ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਮੈਂ ਉਸ 15% ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ। ਇਹ ਡਰਾਉਣਾ ਸੀ, ਪਰ ਜ਼ਰੂਰੀ ਸੀ।
ਬਦਲਾਅ ਦਾ ਡਰ: ਮੇਰਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਦੁਸ਼ਮਣ
ਸੱਚ ਕਹਾਂ? ਮੈਂ ਬਦਲਾਅ ਤੋਂ ਡਰਦਾ ਸੀ। ਨਵੀਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੀ ਸੋਚ ਕੇ ਹੀ ਪਸੀਨੇ ਆ ਜਾਂਦੇ ਸਨ। “ਜੇ ਨਾਕਾਮ ਹੋ ਗਿਆ ਤਾਂ?” “ਲੋਕ ਕੀ ਕਹਿਣਗੇ?” ਇਹ ਸਵਾਲ ਮੇਰੇ ਦਿਮਾਗ਼ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦੇ ਰਹਿੰਦੇ। ਪਰ ਫਿਰ ਮੈਂ ਇੱਕ ਗੱਲ ਸਮਝੀ। ਡਰ ਤਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰਹੇਗਾ। ਜ਼ਰੂਰੀ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ ਜਾਵੇ। ਆਤਮ-ਸੁਧਾਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਇਸੀ ਡਰ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ ਨਾਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਡਰ ‘ਤੇ ਕਾਬੂ ਪਾਉਣ ਦੀਆਂ ਮੇਰੀਆਂ ਛੋਟੀਆਂ-ਛੋਟੀਆਂ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ
ਮੈਂ ਇੱਕ ਦਮ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਕਦਮ ਨਹੀਂ ਚੁੱਕਿਆ। ਮੈਂ ਛੋਟੇ-ਛੋਟੇ ਬਦਲਾਅ ਕੀਤੇ:
- ਰੋਜ਼ਾਨਾ 10 ਮਿੰਟ ਧਿਆਨ ਲਗਾਉਣਾ: ਇਸ ਨੇ ਮੇਰੇ ਦਿਮਾਗ਼ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕੀਤੀ।
- ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਸkill ਸਿੱਖਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ: ਮੈਂ ਔਨਲਾਈਨ ਕੋਰਸ ਕੀਤਾ, ਭਾਵੇਂ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ ਕੁਝ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਆਇਆ।
- ‘ਨਾ’ ਕਹਿਣਾ ਸਿੱਖਿਆ: ਮੈਂ ਉਹ ਕੰਮ ਨਾ ਕਰਨੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੇ ਜੋ ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਇਸ ਨਾਲ ਊਰਜਾ ਬਚਣ ਲੱਗੀ।
ਇਹਨਾਂ ਛੋਟੀਆਂ ਜਿੱਤਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਵੱਡੇ ਬਦਲਾਅ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ।
ਨਵਾਂ ਰਾਹ: ਵਿਕਾਸ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ
ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਡਰ ‘ਤੇ ਕਾਬੂ ਪਾ ਲਿਆ, ਤਾਂ ਅਸਲ