ஹே தோழர்களே! ஒரு கேள்வி கேட்கிறேன். உங்களுக்கு ஒரு தவறான கருத்து இருக்கிறதா? அதை மாற்ற நினைத்ததுண்டா? இன்று, தாய்மை சுகாதாரம் மற்றும் குழந்தை ஆரோக்கியம் பற்றிய ஒரு பெரிய பேச்சைத் தொடங்கப் போகிறோம். ஒரு பொதுவான வலி நிவாரணி உடன் ஆட்டிசம் தொடர்பு உண்டா இல்லையா என்பதுதான் விஷயம். பொதுவான வலி நிவாரணியும் ஆட்டிசமும் தொடர்பு உண்டா? 90% பேர் ஏன் இல்லை என்கிறார்கள் என்று கேட்கிறீர்களா? சரி, காரணம் உங்களை ஆச்சரியப்பட வைக்கும்.
இதை நினைத்துப் பாருங்கள். உங்கள் தலைவலி வந்தால், நீங்கள் என்ன செய்வீர்கள்? ஒரு மாத்திரை எடுத்துக் கொள்வீர்கள், இல்லையா? அந்த மாத்திரை பாராசிட்டமால் அல்லது டைலினால் ஆக இருக்கலாம். இது மிகவும் சாதாரணமானது. ஆனால், கர்ப்ப காலத்தில் இதை எடுத்துக் கொள்வது பற்றி என்ன? சில ஆய்வுகள் இதை ஆட்டிசத்துடன் இணைக்கின்றன. ஆனால், பெரும்பான்மையான மக்கள் இந்த இணைப்பை நம்பவில்லை. ஏன் தெரியுமா? அதுதான் இன்றைய புதிர்.
நான் ஒரு சந்தர்ப்பத்தில், ஒரு புதிய தாயிடம் இந்த விஷயத்தைப் பற்றி பேசினேன். அவர் கேட்டார், “எல்லோரும் பயன்படுத்தும் மாத்திரைதானே? அது எப்படி ஆபத்தாக இருக்கும்?” அவரது கேள்வியில் ஒரு உண்மை இருந்தது. நமது மனதில் ஏற்கனவே உள்ள நம்பிக்கைகள், புதிய தகவல்களை ஏற்க மறுக்கின்றன. இது ஒரு சக்திவாய்ந்த உளவியல் விளைவு.

ஒரு கண்டுபிடிப்பு எப்படி பிரபலமாகிறது? (அல்லது ஆகாது?)
ஒரு ஆராய்ச்சி வந்தால், அது உடனடியாக உலகை மாற்றிவிடாது. 2014-ல், ஒரு ஆய்வு பாராசிட்டமால் மற்றும் ஆட்டிசம் ஆகியவற்றுக்கு இடையே ஒரு சாத்தியமான இணைப்பைக் குறிப்பிட்டது. ஆனால், இது ஒரு பெரிய சர்ச்சையை உருவாக்கியது. ஏன்? ஏனென்றால், இந்தக் கண்டுபிடிப்பு நமது தினசரி வாழ்க்கையை நேரடியாகத் தொடுகிறது.
- நம்பிக்கை vs நடைமுறை: பல தாய்மார்கள் கர்ப்ப காலத்தில் இந்த மாத்திரைகளைப் பயன்படுத்தியிருக்கிறார்கள். அதைத் தவறு என்று சொல்வது, அவர்களின் தேர்வுகளைக் கேள்விக்குள்ளாக்குவது போல உணரும்.
- முரண்பட்ட தகவல்கள்: ஒரு ஆய்வு “ஆம்” என்றால், இன்னொன்று “இல்லை” என்கிறது. இது மக்களை குழப்பத்தில் ஆழ்த்துகிறது.
- ஒரு புள்ளிவிவரம்: ஒரு கணக்கெடுப்பின்படி, இந்த இணைப்பைப் பற்றி அறிந்தவர்களில் 85% பேர் மட்டுமே அதை நம்புகிறார்கள். மீதி 15% பேர் ஏன் நம்புகிறார்கள்? அவர்கள் ஆய்வுகளை நேரடியாகப் படித்திருக்கலாம்.
நமது மூளை புதிய, அச்சுறுத்தும் தகவல்களை வடிகட்டும். இது ஒரு பாதுகாப்பு வழிமுறை. “என் குழந்தைக்கு நான் தவறு செய்தேன்” என்ற எண்ணம் மிகவும் வேதனையானது. அதைத் தவிர்க்க, நமது மனம் எளிதான பாதையைத் தேர்ந்தெடுக்கும்: “இல்லை, அது உண்மையாக இருக்க முடியாது.”

ஏன் 90% பேர் “இல்லை” என்கிறார்கள்? உளவியல் காரணங்கள்
இது வெறும் பிடிவாதம் அல்ல. இதன் பின்னால் ஆழமான உளவியல் காரணிகள் உள்ளன. இதைப் புரிந்துகொள்வது முக்கியம்.
1. அறிவுத் திறன் முரண்பாடு (Cognitive Dissonance)
நீங்கள் ஒரு நல்ல தாய் என்று நினைக்கிறீர்கள். பிறகு, “நீங்கள் எடுத்த மாத்திரை குழந்தைக்கு தீங்கு விளைவித்திருக்கலாம்” என்று ஒரு தகவல் வருகிறது. இந்த இரண்டு எண்ணங்களும் ஒன்றோடொன்று மோதுகின்றன. இந்த மன அழுத்தத்தைத் தணிக்க, நமது மனம் எளிதான ஒன்றைத் தேர்ந்தெடுக்கும்: தகவலை நிராகரித்தல்.
2. சமூகப் பார்வை மற்றும் நம்பிக்கை
நமது சுற்றமும், மருத்துவரும் பல ஆண்டுகளாக இந்த வலி
