আপুনি কেতিয়াবা ভাবিছেনে, আপোনাৰ নিজৰ উশাহে আপোনাৰ লগত কথা পাতি আছে? হয়, সঁচাকৈ! যেতিয়া আপুনি দৌৰি গৈছে, বা চিৰি উঠিছে, তেতিয়া শ্বাসকষ্টৰ কাৰণ সহজেই ধৰা পৰে। কিন্তু আপুনি জানেনে, বহু সময়ত আপুনি যেতিয়া একেবাৰে শান্ত অৱস্থাত থাকে, তেতিয়াও নাৰীৰ শ্বাস সমস্যাই আপোনাক চিন্তাত পেলাব পাৰে? কওকচোন, শেহতীয়াকৈ আপোনাৰ উশাহ চুটি হোৱা অনুভৱ হৈছে নেকি? বেছিভাগ লোকে ইয়াক সাধাৰণ টান বুলি পাৰ কৰি দিয়ে, কিন্তু নাই, এইটো আপোনাৰ শৰীৰৰ এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ সঙ্কেত। আজি আমি সেই গুপুত কাৰণবোৰৰ বিষয়ে আলোচনা কৰিম যিবোৰ আপুনি কেতিয়াও ভবা নাই।

প্ৰথমতে, মই এটা কথা কওঁ— নাৰী হিচাপে আমি বহুতো কথা নিজৰ ভিতৰতে চাপি ৰাখোঁ। কিন্তু নাৰী স্বাস্থ্যৰ ক্ষেত্ৰত উশাহৰ সমস্যা এটা ডাঙৰ ৰেড এলাৰ্ট হ’ব পাৰে। মই নিজেও এবাৰ এনে এগৰাকী বন্ধুক দেখিছিলো, যিয়ে কৈছিল, “মোৰ উশাহ কাটি যায়, কিন্তু মই ভাবোঁ ই বৰ ডাঙৰ কথা নহয়।” কিন্তু পিছত গম পাইছিল যে এইটো আছিল শ্বাসৰোগৰ প্ৰথম লক্ষণ। গতিকে, এই লেখাটোত আমি উদ্বেগ আৰু শ্বাসৰ মাজৰ সম্পৰ্ক, আৰু আপুনি কিয় নিজৰ শৰীৰৰ এই সঙ্কেতবোৰক আওকাণ কৰিব নালাগে, সেই বিষয়ে জানিম। তলত দিয়া কাৰণবোৰ শুনি আপুনি আচৰিত হ’ব— কিয়নো এইবোৰ লুকাই আছে আপোনাৰ দৈনন্দিন জীৱনৰ ভাঁজত।

বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থাৰ মতে, প্ৰায় ৩০% নাৰীয়ে তেওঁলোকৰ জীৱনৰ কোনো এটা সময়ত নাৰীৰ শ্বাসকষ্টৰ সন্মুখীন হয়, কিন্তু মাত্ৰ ২০% লোকে চিকিৎসকৰ ওচৰলৈ যায়। ইয়াৰ অৰ্থ হ’ল, বহু নাৰীয়ে নিৰৱে কষ্ট পাই আছে। আজি আমি সেই নিৰৱ কষ্টৰ কাৰণবোৰ উন্মোচন কৰিম।

নাৰীৰ শ্বাস সমস্যাৰ উদাহৰণ, শ্বাসকষ্টৰ কাৰণ বুজাইছে

যেতিয়া আপুনি ক্লান্ত হৈ থাকে, বা বহু কামৰ মাজত হেৰাই যায়, তেতিয়া আপোনাৰ উশাহৰ ওপৰত নিয়ন্ত্ৰণ থাকিব নোৱাৰে। এইটো সাধাৰণ কথা। কিন্তু ইয়াক আওকাণ কৰাটো বিপজ্জনক হ’ব পাৰে। মই এবাৰ এগৰাকী মহিলাৰ সৈতে কথা পাতিছিলো, যিয়ে কৈছিল যে তেওঁৰ উশাহ চুটি হোৱা আৰম্ভ হৈছিল কেৱল ৰাতি শোৱাৰ সময়ত। তেওঁ ভাবিছিল যে এইটো বৰ ডাঙৰ কথা নহয়, কিন্তু কিছুদিনৰ পিছত তেওঁ দৌৰাতো অসুবিধা পাবলৈ ধৰিলে। এয়া আছিল নাৰী স্বাস্থ্যৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ সতৰ্কবাণী। গতিকে, আপোনাৰ শৰীৰে কি কৈছে, সেই কথা শুনিবলৈ শিকক।

প্ৰথম কাৰণ: মূৰখনৰ ভিতৰতে সম্পূৰ্ণ যুদ্ধ (উদ্বেগ আৰু মানসিক চাপ)

আপুনি জানেনে, আপোনাৰ মগজুৱে আপোনাৰ উশাহৰ গতি নিয়ন্ত্ৰণ কৰে? যেতিয়া আপুনি অতি চিন্তিত হয়, বা কিবা এটা নিয়াৰিকৈ ভাবিবলৈ ধৰে, তেতিয়া আপোনাৰ শ্বাস-প্ৰশ্বাস অনিয়মিত হৈ পৰে। মই এবাৰ এটা উদাহৰণ দিওঁ। কল্পনা কৰক, আপোনাৰ অফিচত এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ প্ৰেজেণ্টেশ্যন আছে। তেতিয়া আপোনাৰ হাত-ভৰি কঁপিবলৈ ধৰে, আৰু হঠাৎ আপুনি অনুভৱ কৰে যে উদ্বেগ আৰু শ্বাসৰ মাজত গভীৰ সম্পৰ্ক আছে। হয়, এইটোৱেই হৈছে প্ৰথম আৰু আটাইতকৈ সাধাৰণ শ্বাসকষ্টৰ কাৰণ যি নাৰীসকলৰ মাজত বেছি দেখা যায়।

এটা চকিত পৰা পৰিসংখ্যা হ’ল: আমেৰিকান সাইকোলজিকেল এছোচিয়েশ্যনৰ মতে, প্ৰায় ৭৫% নাৰীয়ে তেওঁলোকৰ জীৱনত কোনো এটা সময়ত তীব্ৰ উদ্বেগৰ সন্মুখীন হয়। আৰু উদ্বেগৰ এটা প্ৰধান লক্ষণ হ’ল শ্বাসৰোগ যেন লাগিব পাৰে। গতিকে, পৰৱৰ্তী বাৰ যেতিয়া আপোনাৰ উশাহ কাটি যায়, প্ৰথমে ভাবক— মই বেছি চিন্তিত হৈছো নেকি? সম্ভৱতঃ আপোনাৰ মূৰখনেই আপোনাৰ বিৰুদ্ধে যুদ্ধ কৰি আছে।

  • সমাধান: গভীৰ উশাহ লোৱাৰ অভ্যাস কৰক। ৪ ছেকেণ্ডলৈকে নাকেদি উশাহ লওক, ৪ ছেকেণ্ড ৰাখক, তাৰপিছত ৬ ছেকেণ্ডলৈকে মুখেদি উশাহ এৰক। এয়া মই নিজেও কৰোঁ, আৰু ই অলৌকিক কাম কৰে!
  • উদাহৰণ: ভাবক, আপুনি এটা বেলুন ফুলাইছে বুলি ধৰি লওক। প্ৰতিটো উশাহতে বেলুনটো