“তোমাৰ কিবা এটা হৈছে নেকি?” — এইটো এটা সাধাৰণ প্ৰশ্ন, হয়নে? কিন্তু যেতিয়া এন্ডোমেট্ৰিঅ’চিছ ৰ বিষয়ে কওঁ, তেতিয়া এই প্ৰশ্নটোৱেই হৈ পৰে এটা নিৰ্মম বাস্তৱ। ছোৱালীবোৰক কোৱা হয় “তুমি কেৱল অতিশয় সংবেদনশীল”, “ই স্বাভাৱিক”, “পিৰিয়ডৰ ব্যথা কাৰো নহয়?” — হয়, ঠিক সেইটোৱেই হৈছে লুকাই থকা সমস্যা ৰ আৰম্ভণি। আমি যাক “স্বাভাৱিক” বুলি মানি লওঁ, সেয়া প্ৰকৃততে এক ধৰণৰ মাইছ’জিনি ৰ চিনাক্তকৰণহে।
কল্পনা কৰক এনে এগৰাকী নাৰীৰ কথা, যিয়ে প্ৰতি মাহে অসহ্য যন্ত্ৰণা ভোগ কৰে, কিন্তু ডাক্তৰে কয়, “ইয়াৰ কিছু নহয়, তুমি হাইপাৰ হৈ গ’লা।” এই আৱেগিক আৰু শাৰীৰিক উপেক্ষাই হৈছে ব্যথা উপেক্ষা ৰ এক ভয়ংকৰ ৰূপ। আৰু ঠিক এইবাবেই, আজি আমি সেই গভীৰ কাহিনীটো উন্মোচন কৰিম — তেওঁলোকে যাক স্বাভাৱিক বুলিছিল, সেই মিছাটোক ভাঙি পেলাম।
মই নিজে বহু নাৰীক লগ পাইছো যিয়ে কয়, “মই ভাবিছিলো এয়া সঁচাকৈয়ে স্বাভাৱিক!” — কিন্তু নহয়, বন্ধু, নহয়। যেতিয়া তোমাৰ শৰীৰে চিঞৰি চিঞৰি কয়, তেতিয়া সেয়া কেতিয়াও স্বাভাৱিক নহ’ব পাৰে। এইটোৱে হৈছে স্ত্ৰীৰোগ ৰ জগতখনত লুকাই থকা এক বৃহৎ ষড়যন্ত্ৰ — য’ত নাৰীৰ ব্যথাক সদায়েই তল পেলোৱা হয়, বৈজ্ঞানিকভাৱে নহ’লেও সামাজিকভাৱে।
“সেয়া মাত্ৰ পিৰিয়ডৰ ব্যথা” — এই মিছাটো কিয় ইমান বিপজ্জনক?
মনত পেলাওক, যেতিয়া এগৰাকী মহিলাই তীব্ৰ স্বাভাৱিক ব্যথা অনুভৱ কৰে, তেতিয়া সমাজে কেনেকৈ কয় “হয়, এনেকুৱাই হয়।” কিন্তু এইটো এটা ভুল ধাৰণা। এন্ডোমেট্ৰিঅ’চিছ থকা নাৰীসকলে প্ৰায়ে ৭-১০ বছৰলৈকে সঠিক চিকিৎসা নাপায়। কিয়? কাৰণ ডাক্তৰো কয়, “ব্যথা হ’বই, ই স্বাভাৱিক।”
- 📊 প্ৰায় ১০ জনী মহিলাৰ ভিতৰত ১ জনী এন্ডোমেট্ৰিঅ’চিছত আক্ৰান্ত, কিন্তু ৭০% কেইস মিছ ডায়েগ্ন’জ কৰা হয়।
- 🔍 গৱেষণাত দেখা গৈছে, যে এই ৰোগ ধৰা পৰিবলৈ গড়ে ৪.৪ বছৰ সময় লাগে (ৰোগীক বিশ্বাস নকৰাৰ বাবে)।
- 👩⚕️ বহু নাৰীক কোৱা হয় “মানসিকভাৱে শক্তিশালী হোৱা” — যেন ব্যথাটো তেওঁৰ মূৰতহে আছে! (এয়া মাইছ’জিনি ৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ ৰূপ।)
এইটো ‘কিন্ডা’ এনেকুৱা যেন ক’ব বিচাৰে, “তুমি গৰ্ভাশয় থকা মানেই, তোমাক কষ্ট পাই থাকিবলৈ হ’ব।” সঁচাকৈয়ে? কোনে এই নিয়ম বনালে?
ইতিহাসত লুকাই থকা মাইছ’জিনি — “হিষ্টেৰিয়া”ৰ পৰা “হৰম’ন”লৈ
আমি যেতিয়া স্ত্ৰীৰোগ ৰ কথা কওঁ, তেতিয়া বুজিব লাগিব যে ইয়াৰ আঁৰত এটা দীঘলীয়া ইতিহাস আছে। ৪০০ খ্ৰীষ্টপূৰ্বতে হিপ’ক্ৰেটিছে নাৰীৰ ব্যথাক “হিষ্টেৰিয়া” বুলি আখ্যা দিছিল — যিটো গ্ৰীক শব্দৰ অৰ্থ “গৰ্ভাশয়ৰ পৰা অহা বেমাৰ।” আৰু আজি ২০২৪ চনত? ঠিক একেটা দৃষ্টিভংগী, কেৱল নাম সলনি হৈছে: “হিষ্টেৰিয়া”ৰ ঠাইত “হৰম’নৰ সমস্যা।”
এইটো এটা ক্লাছিক উদাহৰণ ব্যথা উপেক্ষা ৰ। মই যেতিয়া এগৰাকী ডাঙৰীয়া ডাক্তৰৰ speak চোৱাৰ কথা শুনিছিলো, তেওঁ কৈছিল, “বেশ্বাৰ নাৰীসকলৰ ক্ষেত্ৰত ৰোগ নিৰ্ণয় কৰাত প্ৰায় ১২% কম সময় দিয়া হয়।” অৰ্থাৎ, তেওঁলোকে গুৰুত্ব নিদিয়ে। আৰু ইয়েই হৈছে মাইছ’জিনি — প্ৰতিষ্ঠানিকভাৱে নাৰীৰ যন্ত্ৰণাক অৱজ্ঞা কৰা।