হেৰা বন্ধু! আজিৰ এই ব্যস্ত জীৱনত একোখন ব্লগ হৈ উঠিছে এক শান্তিৰ কুটীৰ। মনৰ কথাখিনি পাতলাবলৈ, অভিজ্ঞতা বিলাবলৈ। এইখন ঠিক তেনে এটা ঠাই। ব্লগখনত আপোনাক স্বাগতম। ইয়াত আমি আলোচনা কৰিম অসমীয়া জীৱনশৈলী, ভাগ বতৰা কৰিম আমাৰ চিন্তা আৰু পৰামৰ্শ।

অকলে বহি থকা সময়খিনিত কেতিয়াবা মনত পৰেনে? পুৰণি স্মৃতি, নতুন আশা, বা আজিৰ খং-বেজাৰ। এইবোৰ লিখি থ’লে মনটো কিমান পাতল লাগে জানেনে? মই নিজে তেনেকুৱা কৰোঁ। কাগজ এখনত বা ফোনৰ নোটত। সঁচাকৈয়ে, লিখাটোৱে এক শক্তিশালী চিকিৎসা।

এটা গৱেষণাত পোৱা গৈছে যে, যিসকল নিয়মীয়াকৈ নিজৰ অভিজ্ঞতা লিখি থাকে, তেওঁলোকৰ মানসিক চাপ ৪৭% কমে। চিন্তা কৰকচোন! মাথোঁ ১৫ মিনিটৰ লিখনিৰে ইমানটো লাভ।

এই ব্লগত আপুনি কি পাব?

মই ভাবোঁ, আপোনাৰো মোৰ দৰেই বহুত কথা আছে ভাগ বতৰা কৰিবলৈ। এইখন ঠাই হ’ব আমাৰ সেই সাধাৰণ আলোচনাৰ মঞ্চ। ইয়াত কেৱল গুৰুগম্ভীৰ কথাহে নহয়, হাঁহি-খিকিন্দালি, ৰন্ধা-বঢ়া, পৰ্যটন, কিতাপৰ আলোচনা— সকলো থাকিব।

মই বিশ্বাস কৰোঁ, প্ৰতিজনৰ জীৱনতেই আছে শিকিবলগীয়া আৰু শিকাবলগীয়া কথা। আপোনাৰ ঘৰুৱা টিপছটোৱে মোৰ দিনটো উজ্বল কৰিব পাৰে। আৰু মোৰ এক পৰামৰ্শই হয়তো আপোনাৰ সমস্যাৰ সমাধান হ’ব পাৰে। সহজ কথাত, ই এক পৰিয়ালৰ দৰে ঠাই হ’ব।

আমি আলোচনা কৰিম যিবোৰ বিষয়

চিন্তা কৰিবলগীয়া নাই। বিষয়বোৰ হ’ব সম্পূৰ্ণ আপোনাৰ দৈনন্দিন জীৱনৰ লগত জড়িত। উদাহৰণস্বৰূপে:

  • জীৱনৰ ৰস: অসমীয়া সংস্কৃতি কেনেকৈ আমাৰ আধুনিক জীৱনশৈলীত জীয়াই আছে। মাহ-প্রতিমাৰ সৈতে ৰন্ধা এখন সৰল আৰু ৰসাল পদৰ ৰেসিপি।
  • মনৰ কথা: মানসিক সুস্থতাৰ বিষয়ে খোলাখুলি কথা। চাপ সামৰিবলৈ মই ব্যৱহাৰ কৰা ২টা সহজ কৌশল।
  • পৰামৰ্শৰ খুৰী: ঘৰুৱা জীৱনত ব্যৱহাৰ কৰিব পৰা সাধাৰণ, কিন্তু ফলপ্ৰসূ টিপছ। যেনে, পানীফুলিৰ যত্ন কেনেকৈ ল’ব।

এটা কথা ক’বলৈ মনত ৰাখিব, ইয়াত কোনো বিশেষজ্ঞ নহয়। আমি সকলোৱে শিক্ষাৰ্থী। মোৰ মতে, জীৱনটোৱেই হ’ল আমাৰ ডিগ্ৰী।

কিয় আপুনিও লিখিব লাগে?

আপুনি ভাবিব পাৰে, “মোৰ কথাত কাৰ কি লাভ?” সঁচাকৈয়ে, বহুত। যেতিয়া আপুনি আপোনাৰ চিন্তা লিখি উলিয়ায়, তেতিয়া আপুনি নিজকে বেছি ভালদৰে বুজিবলৈ শিকে। ই এক ধৰণৰ আত্ম-সন্মিলন।

মোৰ এগৰাকী বন্ধুৱে কৈছিল, তেওঁৰ মাজুলী ভ্ৰমণৰ অভিজ্ঞতা লিখি থওঁতে, তেওঁৰ সেই স্মৃতিবোৰ আৰু জীৱন্ত হৈ পৰিল। আনকি তেওঁৰ লিখনিখন পঢ়ি আন দুগৰাকীয়ে সঠিকভাৱে মাজুলীলৈ যোৱাৰ পৰামৰ্শ পালে। এয়া হ’ল শ্বেয়াৰিংৰ শক্তি।

আৰম্ভ কৰিবলৈ ৩টা সহজ টিপছ

লিখিবলৈ ভয় খাইছে নেকি? একেবাৰে নাখাব। ইয়াত কেইটামান ধাৰণা:

  • এটা কথাকে লিখক: আজি ৰাতিৰ ভাতটো কেনে লাগিছিল? বা কণমানিৰে দিনটো কেনে গ’ল? সৰু সৰু কথাবোৰৰ পৰাই আৰম্ভ কৰক।
  • নিখুত হ’বলৈ নালাগে: ইংৰাজীত যেনেকৈ কয়, “Done is better than perfect।” আপোনাৰ ভাষা, আপোনাৰ ৰং। সেয়াই যথেষ্ট।
  • দিনটোৰ ১০ মিনিট বাচি ৰাখক: চাহ কাপটোৰ সৈতে বা শোৱাৰ আগতে। এইটো আপোনাৰ ‘মি টাইম’ হ’ব।

মনত ৰাখিব, এই ব্লগখন আপোনাৰ বাবেও। ইয়াত কেৱল মোৰ মাত নহয়, আপোনাৰ সুৰও শুনা যাব। গতিকে, আপ