তুমি কেতিয়াবা ভাবিছানে, মাতৃ হোৱাৰ পিছত জীৱনটো সঁচাকৈয়ে ইমান সহজ হয়নে? সঁচা কথা, বহু মহিলাই মাতৃত্বৰ গোপন কথা ক’বলৈ ভয় পায়। সন্মুখৰ মানুহজনক কৈ দিয়াৰ পৰিৱৰ্তে, তেওঁলোকে নিজৰ মনৰ ভিতৰত চেপি ৰাখে। এই কথাবোৰ শুনি তুমি স্তম্ভিত হ’বা – কিন্তু এইবোৰেই হৈছে মাতৃত্বৰ বাস্তৱতা।
প্ৰথমবাৰৰ বাবে সন্তানক কোলাত লোৱাৰ পৰত কি অনুভৱ হৈছিল? কেৱল আনন্দ? নে তাতে লুকাই আছিল মাতৃ হিচাপে অনুশোচনা? হয়, এইবোৰ কথাই হয়তো তুমি কেতিয়াও মুখ ফুটাই কোৱা নাই। কিন্তু আজি আমি সেইবোৰৰ বিষয়েই আলোচনা কৰিম – যিবোৰ নাৰীয়ে কেতিয়াও নকয়।
আমি সকলোৱে জানো যে মাতৃত্ব এটা সুন্দৰ অভিজ্ঞতা। কিন্তু তুমি জানানে, প্ৰায় ৭০% মাকে স্বীকাৰ কৰে যে তেওঁলোকে কেতিয়াবা মাতৃত্বৰ ফান্দত বন্দী হোৱাৰ দৰে অনুভৱ কৰে? এইটো এটা অভিশাপ নহয়, বৰঞ্চ এটি বাস্তৱতা। বহু নাৰীয়ে কয় – “মই মোৰ সন্তানক ভাল পাওঁ, কিন্তু মই নিজকে হেৰুৱাই পেলাইছো।”
কিয় আমি নকওঁ?
সমাজে ধুনীয়াকৈ কয় – “মা হোৱা মানেই পৰিপূৰ্ণতা।” কিন্তু বাস্তৱত, এই কথাষাৰ বহু সময়ত নাৰীৰ সংঘৰ্ষক ঢাকি ৰাখে। তুমি কেতিয়াবা ভাবিছানে যে এগৰাকী মাতৃৰ সন্তান জন্ম দিয়াৰ পিছত হোৱা মানসিক চাপৰ কথা কোনোৱে কিয় নকয়?
- “মই ভাল মা নহয়” – এই ভয়টোৱেই বহু নাৰীক নিশাৰ টোপনিৰ পৰা বঞ্চিত কৰে।
- “মই মোৰ কেৰিয়াৰ হেৰুৱাই পেলালো” – কাম এৰি দিয়াৰ পিছত অনুশোচনা।
- “মই মোৰ নিজৰ শৰীৰটো চিনি নাপাওঁ” – সন্তানৰ পিছত শাৰীৰিক আৰু মানসিক পৰিৱৰ্তন।
এইবোৰ কেৱল তুমি নোহোৱা, প্ৰায় প্ৰতি চাৰিজনী মহিলাৰ তিনিজনীয়ে এনে অনুভৱ কৰে। সেয়ে আমি সাধাৰণ কথাৰে এইবোৰ সন্মুখলৈ আনিবলৈ চেষ্টা কৰিছো।
সন্তানৰ পিছত জীৱন: এক অৱাস্তৱ পৰিৱৰ্তন
তুমি জানানে, সন্তান জন্ম দিয়াৰ পিছত এগৰাকী মহিলাৰ জীৱন ১৮০ ডিগ্ৰী সলনি হৈ যায়? সন্তানৰ পিছত জীৱন মানে কেৱল ডাইপাৰ বদলোৱা নে নিশাৰ টোপনি হেৰুওৱা নহয়। এইটো এটা সম্পূৰ্ণ নতুন জীৱন – য’ত তুমি নিজকে পাহৰি যোৱাৰ বিপদ আছে।
“মই যেতিয়া ৰাতি ৩ বজাত কান্দা সন্তানক শুৱাবলৈ উঠো, মই ভাবো – এইটোৱেই মোৰ জীৱননে?” এনে চিন্তা বহু মাতৃৰে আহে। কিন্তু এই কথাষাৰ মুখলৈ আনিবলৈ ভয় লাগে। কাৰণ সমাজে কয় – “মা হ’লে এনেকুৱা নাভাবিবা!”
তথ্যৰ কথালৈ আহিলে, ২০২২ চনৰ এটা গৱেষণাই দেখুৱায় যে মাতৃত্বৰ মানসিক চাপৰ বাবে প্ৰায় ৮৫% মাকে সন্তান জন্ম দিয়াৰ প্ৰথম তিনিমাহত চিকিৎসকৰ সহায় ল’ব লগা হয়। কিন্তু তাৰে ৬০% মহিলাই নিজৰ সমস্যা লুকুৱাই ৰাখে।
লাজৰ কথা: কি কি আমি ক’ব নোৱাৰো?
ঠিক আছে, এতিয়া বহুত কথা ওলাইছে। কিন্তু প্ৰকৃত ক্ষতি ক’ত লুকাই আছে? মাতৃত্বৰ গোপন কথাবোৰৰ ভিতৰত কিছুমান ইমান তিতা যে সেয়া কোনোৱেই ক’ব নোৱাৰে। উদাহৰণস্বৰূপে:
- “মই মোৰ সন্তানক চাব নোৱাৰো, কিন্তু প্ৰেম কৰো” – বহু মাকৰ সন্তানৰ লগত বান্ধ খাবলৈ সময় লাগে।
- “মই আকৌ কামলৈ উভতি যাব বিচাৰো, কিন্তু সন্তানক এৰিব নোৱাৰো” – এই দ্বিধাগ্ৰস্ততাই ভিতৰত জুই জ্বলাই ৰাখে।
- “মই মোৰ স্বামীৰ সৈতে আগৰ দৰে সম্পৰ্ক ৰাখিব নোৱাৰা হৈছো” – শাৰীৰিক আৰু মানসিক দূৰত্ব।
এইটো সহজ নহয়। কিয়নোবা তুমি তোমাৰ সন্তানক ভাল পোৱাৰ বাবে তোমাৰ নিজৰ প্ৰয়োজনবোৰক দমন কৰি ৰাখা। কিন্তু সেয়ে কি ঠিক?
কেনেকৈ এই ফান্দৰ পৰা ওলাই আহিব পাৰা?
প্ৰথমেই জানি থোৱা – তুমি অকলশৰীয়া নহয়।