হেৰিয়েই! আজিকালি গৰ্ভধাৰণৰ কথা ভাবিলেই বহুতেই একপ্ৰকাৰৰ হতাশাত ভুগে নেকি? ঔষধৰ পৰা পৰীক্ষালৈ, চিন্তাৰ অন্ত নাই। কিন্তু কি হ’ব যদি মই কওঁ, আপোনাৰ চাৰিওফালে থকা কিছুমান সাধাৰণ ঔষধি গছ-গছনি আৰু পুৰণি আয়ুৰ্বেদিক ঔষধৰ জ্ঞানেই স্বাভাৱিক উৰ্বৰতা বৃদ্ধিৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ চাবিকাঠি হ’ব পাৰে? হয়, আচলতে। প্ৰকৃতিৰ কাষলৈ উভতি যোৱাটোৱেই বহু সময়ৰ উত্তৰ। আজি আমি এই বিষয়েই আলোচনা কৰিম – স্বাভাৱিক উৰ্বৰতা বৃদ্ধিৰ আয়ুৰ্বেদিক আৰু ঔষধি উপায়বোৰৰ বিষয়ে।

আয়ুৰ্বেদ আৰু স্থানীয় জ্ঞানত ভৰপূৰ আমাৰ অসম। ইয়াত শৰীৰৰ ভিতৰুৱা সাম্যবস্থাকেই মুখ্য বুলি গণ্য কৰা হয়। উৰ্বৰতা বৃদ্ধিৰ বাবে শৰীৰৰ তিনিখন দোষ (ৱাট, পিত্ত, কফ) সুস্থিৰ হ’ব লাগে। বিশেষকৈ ৰিপ্ৰ’ডাক্টিভ টিছুবোৰ শক্তিশালী কৰাটো গুৰুত্বপূৰ্ণ। আধুনিক চিন্তাধাৰাৰ সৈতে মিলি থকা এই পুৰণি বিজ্ঞানখনে বহুতকেই নতুন আশাৰ সন্ধান দিছে।

গবেষণাই দেখুৱায়, প্ৰায় ১৫-২০% দম্পতীয়ে উৰ্বৰতাৰ সমস্যাৰ সন্মুখীন হয়। কিন্তু বহুক্ষেত্ৰত জীৱনশৈলী আৰু খাদ্যাভ্যাসৰ সৰু সৰু পৰিৱৰ্তনেই ডাঙৰ পাৰ্থক্য আনিব পাৰে। আয়ুৰ্বেদে ইয়াকেই শিকায়। শৰীৰ মাটিৰ দৰে। ইয়াক সাৰুৱা কৰিলেহে ভাল শস্য উৎপাদন হয়।

আয়ুৰ্বেদিক দৃষ্টিভংগী: শৰীৰক প্ৰস্তুত কৰা

আয়ুৰ্বেদত ফাৰ্টিলিটি টিপছ মানে কেৱল এটা ঔষধ খোৱা নহয়। ই হ’ল এক সামগ্ৰিক যাত্ৰা। প্ৰথমে শৰীৰৰ পৰা অপৰিষ্কাৰ দ্ৰৱ্য (আমা) আঁতৰোৱাটো গুৰুত্বপূৰ্ণ। তাৰ পিছতহে পুষ্টিকৰ খাদ্য শৰীৰে শোষণ কৰিব পাৰে। এই কামত কিছুমান সহায়ক উপাদানঃ

  • অশ্বগন্ধা: ইয়াক ‘ভাৰতীয় জিনছেং’ বুলিও কোৱা হয়। ই মানসিক চাপ কমায়, হৰম’নৰ সাম্য ৰক্ষা কৰে আৰু শুক্ৰাণু আৰু ডিম্বাণুৰ গুণাগুণ উন্নত কৰে। দিনটোৰ যিকোনো সময়ত গাখীৰৰ সৈতে এক চামুচ গুড়ি খাব পাৰে।
  • শতাবৰী: মহিলাৰ উৰ্বৰতা বৃদ্ধিৰ বাবে ইয়াক ৰাজকীয় বুলি কোৱা হয়। ই ইউটেৰাইন টিছু শক্তিশালী কৰে আৰু ঋতুস্ৰাৱ চক্ৰ নিয়মীয়া কৰাত সহায় কৰে।
  • গুডুচি: ইমিউনিটি বুষ্টাৰ হিচাপে কাম কৰি শৰীৰক অভ্যন্তৰীণভাৱে শুদ্ধ কৰে। যিকোনো আয়ুৰ্বেদিক ঔষধ আৰম্ভণিৰ আগতে ই এক ভাল ভেটি গঢ়ি দিব পাৰে।

মই এগৰাকী ক্লায়েণ্টক মনত পেলাওঁ, তেওঁৰ পি.চি.অ’.এছ আছিল। নিয়মীয়াকৈ অশ্বগন্ধা আৰু খাদ্যত সলনি আনিছিল। ছমাহৰ ভিতৰত তেওঁৰ চক্ৰ বহুতো নিয়মিত হৈ পৰিল। শৰীৰৰ ভাষা শুনাটো জৰুৰী।

আমাৰ বাৰীৰ সম্পদ: আসামী ঔষধি গছ-গছনি

আমাৰ বাৰীৰ চুকত বা চাহ বাগিছাৰ কাষৰিয়েই বহুতো শক্তিশালী ঔষধি আছে। এইবোৰক পাহৰি থোৱা হৈছে। আহক, কিছুমান চিনাকি কৰোৱা হওকঃ

পুৰণি অসমীয়া জান-শুনা গছ-গছনি

  • ধনেৰা (ধনিয়া): ই কেৱল চাটনিৰ সোৱাদহে নহয়। ই শৰীৰৰ বিষনাশক আৰু পাচক। নিয়মীয়া সেৱন কৰিলে ৰিপ্ৰ’ডাক্টিভ অৰ্গেনবোৰলৈ তেজ সঞ্চালন উন্নত হয়।
  • নাহৰু (আদা): শৰীৰ উত্থাপক (heating) গুণ থকা আদাই জৰায়ু আৰু ডিম্বাশয়লৈ ৰক্ত সঞ্চালন বাঢ়ায়। এটুকুৰা আদা উতলাই চাহ কৰি খালেই বহুত লাভ।
  • ব্রাহ্মী: ইয়াৰ পাত চিবি খালে বা চাহ কৰি খালে স্নায়ু শক্তিশালী হয় আৰু চাপ কমে। চাপেইতো গৰ্ভধাৰণৰ এটা ডাঙৰ বাধা।

এক সম