এটা কথাই কেতিয়াবা ভাবাই নাই নেকি? চাৰিশ বচৰ বয়সত হঠাৎ ভৰিৰ জোৰটোৱে যেন বিশ্বাসঘাতকতা কৰিলে। সিঁৰিৰপৰা উঠোঁতেই ক্ৰিক্ ক্ৰিক্, জপনাৰ খুঁটা ধৰি উঠিবলগীয়া হয়, আৰু ল’ৰা-ছোৱালীৰ লগত খেলিবলৈ গৈ নিজেই পৰি যোৱাৰ ভয়। এয়া কেৱল বয়সৰ কথা নহয়, বন্ধু। ইয়াৰ পিছত কেইটামান গুপ্ত শক্ৰ আছে যিয়ে ধীৰে ধীৰে তোমাৰ চলাচলৰ স্বাধীনতা চুৰ কৰি আছে। হয়োঁৱেই, ৪০ বছৰত ভৰিৰ জোৰ কমি অহাটো কোনো স্বাভাৱিক কথা নহয়। এইটোৱেই হৈছে সেই ৪টা গুপ্ত শক্ৰই তোমাৰ চলাচলৰ স্বাধীনতা কাঢ়ি নিয়াৰ এক সু-পৰিকল্পিত অভিযান — আৰু আজি আমি সিহঁতক ৰোধ কৰাৰ উপায়বোৰ জানিম।
মই এগৰাকী ফিজিঅ’থেৰাপিষ্টক সুধিছিলো, “ডাঙৰীয়া, ৪০ পাৰ হ’লেই ভৰিৰ বিষটোৱে কিয় আমনি কৰে?” তেওঁৰ উত্তৰটো আছিল চিন্তাৰ বিষয়। “বেছিভাগে ভাবে ই গুৰুজনৰ স্বাস্থ্যৰ সমস্যা। কিন্তু প্ৰকৃততে, ইয়াৰ মূল কাৰণবোৰ আৰম্ভ হয় ৩০ৰ দশকৰেপৰাই। আমাৰ অসচেতনতা আৰু কিছু বেয়া অভ্যাসইহে ইয়াৰ বাবে দায়ী।” কথাষাৰ শুনি মোৰো চকু মেল খাই গ’ল।
আচলতে, আমাৰ দেহটো এখন সুন্দৰ যন্ত্ৰ। কিন্তু আমি যেনেকৈ ৰাখো, সেয়া তেনেকৈয়ে কাম কৰে। হাড়-গাঁঠনিৰ স্বাস্থ্য ৰক্ষা কৰাটো কেৱল কেলছিয়ামৰ গুৰি খোৱাৰ কথা নহয়। ইয়াৰ বাবে লাগে সচেতনতা আৰু সঠিক জ্ঞান। আজিৰ এই আলোচনাটোৱে সেই গুপ্ত শক্ৰকেইটাৰ মুখোশ মেলি দিব।
গুপ্ত শক্ৰ #১: “নিষ্ক্ৰিয়তাৰ বিষাক্ত সাৱতি”
চিন্তা কৰাচোন, দিনটোৰ ৮-৯ ঘণ্টা ডেস্কত বহি কটোৱাৰ পিছত আৰু কিমান সময় আমি বহি কটাওঁ? গাড়ীখনত, চোফাত, আৰু আকৌ কামৰ মেজত। আমাৰ ভৰি আৰু কঁকালৰ সন্ধিবোৰে ইয়াৰ মূৰত আক্ৰান্ত হয়। সিহঁতে কাম কৰিবলৈ সাজু হৈ থাকে, কিন্তু আমি সিহঁতক ব্যৱহাৰেই নকৰোঁ। এটা পৰিসংখ্যাই কয়, ৪০ৰ উপৰৰ প্ৰায় ৬৫% লোকে সপ্তাহত ১৫০ মিনিটৰো কম মধ্যমীয়া ব্যায়াম কৰে। ফলত, মাংসপেশীবোৰ দুৰ্বল হৈ পৰে, সন্ধিবোৰ টান হৈ আহে, আৰু ভৰিৰ বিষই ঠাই পায়।
ইয়াক কেনেকৈ ৰোধ কৰিব?
- ৫ মিনিটৰ নিয়ম: প্ৰতি ঘণ্টাত ৫ মিনিটৰ বাবে উঠি থিয় হোৱা, খোজ কাঢ়া বা সৰল স্ট্রেচিং কৰা। ইয়াৰে পৰা আৰম্ভ কৰক।
- বহাৰ শৈলী সলনি কৰা: টেকনিক ব্যৱহাৰ কৰক। পিঠি থিয় কৰি বহক, ভৰি দুখন মজিয়াত সমান কৰি ৰাখক।
- লিফটৰ সলনি শিড়ী: দিনটোত ২-৩ বাৰ শিড়ী ব্যৱহাৰ কৰাটোৱেই এক উৎকৃষ্ট ব্যায়াম।
মোৰ এজন চিনাকি আছিল, তেওঁৰ কাম ডেস্কবাউণ্ড। তেওঁৰ ভৰিৰ জোৰ ইমান কমি গ’ল যে ৰেষ্টুৰেণ্টলৈ যাবলৈকো ভয় লাগিছিল। পিছত তেওঁ এই সৰু সৰু নিয়মবোৰ মানি চলিবলৈ ধৰিলে। এতিয়া তেওঁৰ কথাত, “জীৱনটোৱেই সলনি হৈ গ’ল।”
গুপ্ত শক্ৰ #২: “পুষ্টিৰ অভাৱৰ ফাঁদ”
আমি যেতিয়া ভাবো অস্থিৰোগ বা হাড়ৰ শক্তি, আমাৰ মনলয় কেৱল কেলছিয়ামলৈ। কিন্তু ইয়াৰ বাবে Vitamin D, Magnesium, Potassium, আৰু Omega-3 Fatty Acids ও সমানে গুৰুত্বপূৰ্ণ। এইবোৰ নাথাকিলে হাড় দুর্বল হোৱাৰ লগতে পেশীৰ গঠনো বিঘ্নিত হয়। আৰু পেশী নাথাকিলে সন্ধিৰ ওপৰত বাৰণ বাঢ়ি যায়। ফলত, অসহ্য বিষ।
কি খাব লাগে, কেনেকৈ খাব লাগে?
- সূৰ্যৰ পোহৰ: Vitamin D ৰ প্ৰাকৃতিক উৎস। ৰ’দত ১৫ মিনিট থাকিলেই বহুতো সমস্যাৰ সমাধান।
- সেউজীয়া শাক-পাচলি: পালেং শাক, ব্ৰকলি আদিত Magnesium থাকে, যিয়ে পেশীৰ ক্ৰিয়া সচল ৰাখে।
- মাছ আৰু বাদাম: Omega-3 আৰু Protein ৰ উৎকৃষ্ট উৎস। সন্ধিৰ প্ৰদাহ কমায়।
এক কথাত ক’বলৈ গ’লে, প্লেটটো