এটা কথা ভাবি চাওকচোন। আপুনি এটা চাহৰ দোকানত বহি আছে। এজন বুঢ়া মানুহে টকা নথকা বাবে চাহ খাব নোৱাৰিলে। আপুনি তেওঁৰ বিলটো দিলে। সেই মুহূৰ্ততে আপোনাৰ মনটো কেনেকুৱা লাগিল? এক অসাধাৰণ সুখ, নহয়নে? সেই সুখটোৱেই হ’ল সমাজ সেৱাৰ মজা। হয়, আমি বহুতেই ভাবো যে সমাজলৈ অৱদান দিবলৈ হ’লে ডাঙৰ ডাঙৰ কামহে কৰিব লাগিব। কিন্তু কথাটো তেনেকুৱা নহয়। সৰু সৰু কামৰে আৰম্ভ কৰিব পাৰি। আজিৰ আলোচনাটোৱে আপোনাক দেখুৱাব সমাজলৈ উভতি যোৱাৰ সহজ উপায়বোৰ। সঁচাকৈ, উদাৰতা আৰু সামাজিক দায়বদ্ধতা প্ৰকাশ কৰাটো ইমানেই সহজ হ’ব পাৰে।
কিয় দৰকাৰ এইবোৰৰ? কাৰণ, আমাৰ মগজুৱে ইয়াক ভাল পায়। আনক সহায় কৰিলে ডোপামিন নামৰ ৰাসায়নিক এটা ওলায়। ইয়াক ‘হেল্পাৰ্ছ হাই’ বুলিও কোৱা হয়। আপুনি ভাল লাগিবলৈ আৰম্ভ কৰে। আপোনাৰ চিন্তা-চৰ্চাই বেলেগ দিশ লয়। আৰু সমাজখনো একেলগে আগবাঢ়ে। ইয়াৰ বাবে ডাঙৰ পৰিকল্পনাৰো দৰকাৰ নাই। আপোনাৰ চুবুৰিটোৰ পৰাই আৰম্ভ কৰক।
মই এজন মানুহৰ কথা মনত পেলাওঁ। তেওঁৰ নাম আছিল ৰাজেন। তেওঁৰ বিশেষত্ব কি আছিল? প্ৰতিদিনে ১৫ মিনিট সময় উলিয়াই তেওঁ চুবুৰিৰ পাৰ্কখন পৰিষ্কাৰ কৰিছিল। আৰম্ভণিত মানুহে কিবা বুলিছিল। কিন্তু এমাহৰ ভিতৰতে আৰু তিনিজন মানুহ তেওঁৰ লগত যোগ দিলে। এটা সৰু কামে কেনেকৈ ডাঙৰ প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে, ৰাজেনৰ কাহিনীটোৱে সেয়াই দেখুৱায়।
আপোনাৰ দক্ষতা আৰু সময় দিয়ক: সোণত সোণ মিলা
আপুনি কি কৰাত ভাল? ফটোগ্ৰাফী নেকি? ৰান্ধনী নেকি? কম্পিউটাৰ মেৰামতি নেকি? এই দক্ষতাবোৰেই হ’ব পাৰে আপোনাৰ সমাজ উন্নয়নৰ হাতিয়াৰ। ভাবি চাওক:
- শিক্ষকতা কৰিব পৰা দক্ষতা: চুবুৰিৰ দুখীয়া ল’ৰা-ছোৱালীক মাহত দুবাৰকৈ মেথ, ইংৰাজী শিকাই দিব পাৰে। ইউনিচেফৰ এক তথ্য মতে, স্থানীয় স্বেচ্ছাসেৱী শিক্ষক থকা শিশুৰ স্কুললৈ যোৱাৰ হাৰ ৪০% বাঢ়ে।
- কৰ্মশালা আয়োজন: ডিজিটেল জ্ঞান নথকা বুঢ়া-বুঢ়ীসকলক মোবাইল ব্যৱহাৰ শিকাব পাৰে। সৰু কৰ্মশালা এখনেই তেওঁলোকক বিশ্বৰ সৈতে সংযোগ কৰি দিব।
- পেছাদাৰী সেৱা: আইনজীৱী নেকি? বিনামূলীয়া আইনী পৰামৰ্শ দিব পাৰে। ডাক্তৰ নেকি? স্বাস্থ্য শিবিৰৰ আয়োজন কৰিব পাৰে।
মুখ্য কথাটো হ’ল, আপোনাৰ ‘কি আছে’ তাকেই দিয়ক। সময় আৰু দক্ষতাৰ দানক স্বেচ্ছাসেৱী কামৰ সোণালী নীতি বুলি ক’ব পাৰি।
এটা কথা মনত ৰাখিব, আপুনি যিমানেই ব্যস্ত নহওক কিয়, প্ৰতি সপ্তাহত মাত্ৰ ১-২ ঘণ্টা উলিয়াবই পাৰিব। চাহ খোৱা সময়খিনিৰ সলনি কৰিব পাৰে। অনলাইন মিটিং কৰি থকাৰ দৰেই, ‘সমাজ সেৱাৰ মিটিং’টোও শিডিউলত লিখি দিয়ক। দেখিব এক নতুন ৰুটিন গঢ়ি উঠিব।
সৰু সৰু অভ্যাসৰ ডাঙৰ শক্তি
ডাঙৰ কাম কৰিবলৈ ভয় খাইছে নেকি? কোনো সমস্যা নাই। দিনটোৰ ভিতৰত সৰু সৰু কামেৰেই আপুনি পৰোপকাৰৰ সংস্কৃতি গঢ়ি তুলিব পাৰে। এইবোৰ চেষ্টা কৰকচোন:
- প্ৰশংসাৰ শক্তি: ৰিক্সা চলোৱাজনক ‘ভালকৈ চলালে’ বুলি ক’ব পাৰে। দোকানীজনক ধন্যবাদ দিব পাৰে। ইয়াৰ বাবে টকা-পইচাৰো দৰকাৰ নাই।
- পাৰ্থক্য গঢ়া কিনাকনি: যেতিয়া কিনিবলৈ যাব, স্থানীয় শিল্পীৰ সৰু উদ্যোগৰ পৰা কিনিবলৈ চেষ্টা কৰক। এনেদৰে আপোনাৰ টকা স্থানীয় অৰ্থনীতিত ঘূৰি থাকে।
- জ্ঞানৰ ভাগ বতৰা: ফেচবুকত কোনোবাই উপকাৰী তথ্য বিচাৰিছে নেকি? আপুনি জানে নেকি? তেতিয়াই কমেন্টত লিখি দিয়ক। আপোনাৰ এটা লাইনৰ উত্তৰে আনৰ বহু সময় বচাব পাৰে।
এই অভ্যাস