আপুনি কেতিয়াবা ভাবিছেনে, দিনটোৰ শেষত আপোনাৰ নিজৰ বাবে একো কৰিবলৈ সময়েই নাই? 😅 আপুনি অকলে নহয়। বহুতে পৰিয়াল আৰু নিজৰ সময়ৰ মাজত সমতা ৰাখিব কেনেকৈ সেই সমস্যাটোৰ সন্মুখীন হয়। কথাটো এনেকুৱা, আমি সকলোকে ৰাখিব খোজোঁ, কিন্তু নিজকে পাহৰি যাওঁ। সঁচাকৈ, জীৱনৰ সমতা বিচৰাটো এটা কষ্টকৰ কাম। গতিকে, আজি আমি আলোচনা কৰিম যে পৰিয়াল আৰু নিজৰ সময়ৰ মাজত সমতা কেনেকৈ ৰাখিব পাৰি।
মই এগৰাকী ক্লায়েণ্টক মনত পেলাওঁ, যাৰ দিনটো কেৱল চাকৰি আৰু সন্তানৰ লগতেই কটাইছিল। তেওঁৰ নিজৰ নামটোৱেই পাহৰি যোৱা যেন লাগিছিল! কিন্তু সৰু সৰু পৰিৱৰ্তনৰে তেওঁ নিজৰ জীৱনটো সলনি কৰিলে। আপুনিও পাৰে।
প্ৰথমে বুজি লওঁ আহক, ইয়াৰ প্ৰয়োজনীয়তা কি। আপুনি যদি এটা বাটিৰ দৰে। যদি আপুনি সদায় দিয়েই থাকে, কিন্তু ভৰ্তি নকৰে, তেন্তে এদিন শূন্য হৈ পৰিব। নিজৰ বাবে সময় উলিয়াওঁতাক স্বাৰ্থপৰ বুলি ভাবিব নালাগে। ই এক প্ৰয়োজনীয়তা।
প্ৰথম ধাপ: আপোনাৰ সময়ক চিনাক্ত কৰক
আপুনি ক’ত সময় নষ্ট কৰি আছে? মোবাইল স্ক্ৰলিং? অনাৱশ্যকীয় আলোচনা? এটা সপ্তাহৰ বাবে আপোনাৰ সময়ৰ লগতপাত ৰাখক। আপুনি আচৰিত হ’ব, কিমান সময় “অদৃশ্য” হৈ যায়।
- এটা ট্ৰেকাৰ ব্যৱহাৰ কৰক: ফোনতেই সৰু এপ এটা আছে।
- প্ৰাধান্য নিৰ্ধাৰণ কৰক: কি কাম আপোনাৰ বাবে সঁচাকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ? কি নহয়?
- “না” বুলি ক’ব শিকক: ই কোনো অপৰাধ নহয়। আপোনাৰ ব্যক্তিগত সময়ৰ মূল্য আছে।
গৱেষণাই কয় যে যিসকলে নিজৰ সময়ৰ বাবে সীমা টনা শিকে, তেওঁলোকৰ মানসিক স্বাস্থ্য 40% উন্নত হয়। ভাবক চাগে, আপোনাৰ ওচৰৰ মানুহজনেই এইটো কৰি আছে!
দ্বিতীয় ধাপ: পৰিয়ালৰ সৈতে “ব্লক টাইম” সৃষ্টি কৰক
পৰিয়ালৰ লগত থকা সময়টোও গুণগত হ’ব লাগে। মানে ফিজিকেলভাৱে থাকোঁতেও মেন্টেলি নথকা নহয়।
কি কৰিব পাৰে?
- ডিজিটেল-মুক্ত ভোজন: খোৱা টেবুলত ফোন নিষিদ্ধ। কথা পাতক।
- সাপ্তাহিক পৰিয়ালৰ দিন: ইয়াক পবিত্ৰ বুলি ভাবক। কোনো কামত এই সময় নবঢ়াক।
- সকলোকে অন্তৰ্ভুক্ত কৰক: সন্তানকো পৰিকল্পনাত ভাগ ল’ব দিয়ক। সিহঁতে শিকিব।
মানে, পৰিয়ালৰ সময় মানে কেৱল একেটা ছাদত থকা নহয়। ই হ’ল মন-প্ৰাণেৰে সংযুক্ত হোৱা।
এটা কথা মনত ৰাখিব, আপোনাৰ পৰিয়ালেও আপোনাক সুখী হোৱা দেখিব বিচাৰে। যেতিয়া আপুনি নিজৰ বাবে সময় উলিয়ায়, আপুনি এজন ভাল পিতৃ-মাতৃ, ভাল সঙ্গী হ’বলৈ শক্তি পায়।
তৃতীয় ধাপ: নিজৰ বাবে “মাই টাইম” ডিজাইন কৰক
ইয়াত কোনো নিয়ম নাই। আপুনি যি কৰি সুখী, তাকে কৰক। ১৫ মিনিটো যথেষ্ট।
- ৰুটিন সৃষ্টি কৰক: ৰাতিপুৱা ২০ মিনিট ধ্যান, বা ৰাতি লিখা। ইয়াক অভ্যাসলৈ আনক।
- আপোনাৰ “গুহাটো” সৃষ্টি কৰক: ঘৰত এটা সৰু কোণ, য’ত আপুনি অকলে থাকিব পাৰে।
- শৌখিন কাম: গান বজোৱা, ফুল ৰোৱা, ফটোগ্ৰাফী – যিকোনো এটা।
এই কাৰ্য্য সমতা আপোনাক পুনৰ চাৰ্জ কৰিব। আপুনি পুনৰ সৃষ্টিশীল হ’ব। আৰু ই সময় ব্যৱস্থাপনাৰ এটা প্ৰধান অংগ।
চতুৰ্থ ধাপ: অনমনীয় হ’ব নালাগে
জীৱনত অঘটন ঘটি থাকে। আজি পৰিয়ালৰ সময় বেছি হ’ব পাৰে, কাইলৈ নিজৰ সময়। সমস্যা নাই। সপ্তাহট