চিন্তা কৰি চাওকচোন। আজিকালি চহৰৰ ঘৰে ঘৰে এটা সাধাৰণ দৃশ্য। স্কুলৰ পৰা উভতি অহা ল’ৰা-ছোৱালীজনে কিতাপ-কাপৰ পেলাই দি সোঁদ মাৰি ধৰে ফ্ৰিজলৈ। উলিয়াই আনে পেকেটৰ নুডুল্ছ, ফ্ৰ’জেন পিৎজা, বা চিপছৰ বেগ এটা। এই প্ৰচেছড খাদ্যবোৰে সিহঁতৰ ভোক নিবাৰণ কৰে হয়তো। কিন্তু সিহঁতৰ শিশুৰ বৃদ্ধি আৰু সন্তানৰ স্বাস্থ্যৰ কি হৈছে? আপোনাৰ সন্তানৰ দৈনন্দিন খাদ্যাভ্যাসটোৱেই নেকি তেওঁলোকক পিছপৰি থাকিবলৈ বাধ্য কৰিছে? কথাটো ভাবুন। মানে, প্ৰচেছড খাদ্যেই নেকি চাপৰ কৰি দিছে সন্তানৰ বৃদ্ধি? এইটোৱেই আজিৰ চহৰৰ ল’ৰা-ছোৱালীৰ মুখলৈ নোহোৱা, নীৰৱ পুষ্টি সংকটৰ কথামুখ।
আমি সকলোৱে জানো যে ফল-মূল, শাক-পাচলি খোৱা উচিত। কিন্তু বাস্তৱতা ক’ত? সময় নাই, ধৈৰ্য্য নাই, জীৱনটোৱেই এটা দ্ৰুতগতিত ঘূৰি আছে। সেয়েহে সহজ উপায়টোকে বিচাৰো। পেকেট খোলা, মাইক্ৰ’ৱেভত গৰম কৰা, খোৱা। কিন্তু এই সহজ উপায়টোৱে আমাৰ সন্তানৰ শৰীৰৰ পৰা কি কঢ়িয়াই নিছে, সেই কথালৈ আমাৰ ভ্ৰূক্ষেপই নাই।
এটা গৱেষণাই দেখুৱাইছে যে চহৰৰ শিশুবোৰৰ প্ৰায় ৬৫%ই প্ৰয়োজনীয় ভিটামিন ডি আৰু কেলচিয়ামৰ পৰা বঞ্চিত। কিয়? কাৰণ সিহঁতে প্ৰকৃত আহাৰৰ সলনি প্ৰচেছড স্নেকছ আৰু চফ্ট ড্ৰিংকছৰ ওপৰত বেছি নিৰ্ভৰশীল। ফলত শৰীৰটোৱে বাঢ়িবলৈ যি বিল্ডিং ব্লকছ লাগে, সেয়া নাপায়।
প্ৰচেছড খাদ্যই কেনেকৈ “খালী কেলৰী”ৰ সৃষ্টি কৰে?
এইবোৰ খাদ্য তৈয়াৰ কৰোঁতে প্ৰকৃত পুষ্টি নাইকিয়া কৰি পেলোৱা হয়। ময়দা, চেনি, নিমখ আৰু নানা ৰাসায়নিকৰে ভৰ্তি কৰি ৰখা হয় মাত্ৰ। এইবোৰ খালে পেট ভৰে, শক্তি অলপ পোৱা যায়। কিন্তু শৰীৰটোৱে সঁচাকৈয়ে যি লাগে – ভিটামিন, মিনেৰেল, এন্টিঅক্সিডেণ্ট – সেয়া একেবাৰে নাপায়। এয়া যেন গাড়ী এখনত ইন্ধন নিদি, পানী ভৰাই দিয়া। গাড়ীখন অলপ আগবাঢ়িব পাৰে, কিন্তু শেষত ইঞ্জিনটোৱেই নষ্ট হৈ যাব। আমাৰ সন্তানৰ শৰীৰটোও তেনেকুৱাই।
মই এগৰাকী মাকৰ কথা ক’ম। তেওঁৰ ন বছৰীয়া ছোৱালীজনীৰ ওজন আৰু উচ্চতা দুয়োটাই বয়সৰ তুলনাত বহুত কম আছিল। স্কুলত মনোযোগো নাই। ডাক্তৰে সুধিলে, “দিনটোৰ খাদ্যাভ্যাসটো কিমান পৰিমাণে পেকেটজাত?” উত্তৰত ওলাল – ৰাতিপুৱাৰ চিৰিয়েল, দুপৰীয়াৰ নুডুল্ছ, আবেলিৰ চিপছ। প্ৰকৃত আহাৰ নামমাত্ৰ। তেওঁলোকৰ দৰে ঘৰ আজি চহৰত অসংখ্য।
এই নীৰৱ সংকটৰ লক্ষণবোৰ চিনাক্ত কৰা
এই পুষ্টি সংকটটো চিঞৰি-বাখৰি নকয়। সি নীৰৱে কাম কৰি যায়। আপুনি এই লক্ষণবোৰ দেখা নাপাবও পাৰে:
- সদায় ভাগৰুৱা আৰু উৎসাহহীনতা: শৰীৰত শক্তি উৎপাদনৰ বাবে পুষ্টি নাই।
- মনোযোগ কমি যোৱা, পঢ়াত পিছপৰা: মগজুৰ বিকাশৰ বাবে অমেগা-৩ ফেটি এছিড, লৌহ আদি অপৰিহাৰ্য্য।
- সঘনাই নৰিয়া পৰা: ৰোগ প্ৰতিৰোধ ক্ষমতা দুৰ্বল হৈ পৰে।
- হাড়ৰ বৃদ্ধি ধীৰ গতিৰ: কেলচিয়াম, ভিটামিন ডিৰ অভাৱে হাড় দুৰ্বল কৰে।
- মেজাজৰ খেলিমেলি: চেনি আৰু ৰাসায়নিকৰ ওঠৰ-নামত মেজাজো দোদুল্যমান হৈ পৰে।
এইবোৰক কেৱল “বয়সৰ লগত হব” বুলি এৰি দিয়াৰ বিপদ আছে। কাৰণ এইটো আধুনিক জীৱনশৈলীৰ এটা গুৰুতৰ পাৰ্শ্বক্ৰিয়া।
আমি কেনেকৈ এই ফাঁদৰ পৰা ওলাই আহিব পাৰোঁ?
কথাটো সহজ নহয়, জানো। কিন্তু অসম্ভবও নহয়। ইয়াৰ বাবে ডাঙৰ সলনি নালাগে, সৰু সৰু সঠিক পদক্ষেপহে লাগে।
- এ