এটা কথা ভাবি চাওকচোন। আপুনি কিমানবাৰ ডায়েট আৰম্ভ কৰিছে? আৰু কিমানবাৰ হতাশ হৈ এৰি দিছে? 🤔 মানুহজনৰ ওজন আছিল ১০৯ কিলো। তেওঁৰ বাবে ডায়েবেটিচ আছিল এটা নিয়মিত সমস্যা। কিন্তু এজন ডায়েবেটিচ চিকিৎসকই ব্যৱহাৰ কৰা এটা সহজ ধাৰণাই তেওঁক ৭২ কিলোলৈ অনাত সহায় কৰিলে। এইটোৱেই হ’ল সেই গুৰুত্বপূৰ্ণ মেটাবলিক চুইচ। সাধাৰণ ওজন কমানোৰ পৰিকল্পনাবোৰে ইয়াক সদায় উপেক্ষা কৰে। কিয় জানেনে? কাৰণ সিহঁতে আমাৰ শৰীৰৰ বিপাকীয় ক্ৰিয়াটোৰ প্ৰকৃত কাম-কাজ বুজি পোৱা নাই।

আমি সকলোৱে জানো যে কেলৰি কমাব লাগে। কিন্তু সমস্যাটো ইয়াতেই। আমাৰ শৰীৰটো কেলৰি গণনা কৰা কেলকুলেটৰ নহয়। ই এটা জীৱন্ত, সঁহাৰি দিয়া যন্ত্ৰ। যেতিয়া আমি কেৱল খাদ্যৰ পৰিমাণ কমাওঁ, শৰীৰটোৱে ভাবে আমি দুৰ্ভিক্ষত পৰিলোঁ। সেয়েহে ই জীয়াই থাকিবলৈ বিপাকীয় ক্ৰিয়া মন্থৰ কৰি পেলায়। ফলত ওজন কমাৰ সলনি স্থিৰ হৈ থাকে, বা আকৌ বাঢ়িও যায়। ইয়াকেই বোলে ‘ষ্টাৰভেশ্বন ম’ড’। সাধাৰণ ডায়েটবোৰে ইয়াকেই সৃষ্টি কৰে।

তেন্তে উপায়টো কি? উপায়টো হ’ল শৰীৰটোক সেই দুৰ্ভিক্ষৰ ম’ডৰ পৰা উলিয়াই আনিবলৈ সহায় কৰা। তাক ক’বলৈ দিয়া, “অ’ ভাই, সকলো ঠিক আছে, তই এতিয়া সুৰক্ষিত।” এই কথাটোৱেই ডাক্তৰজনে কৰিছিল। তেওঁ খাদ্যৰ পৰিমাণ কাটি নাছিল। কাটিছিল খাদ্যৰ *প্ৰকাৰ*।

ডায়েবেটিচ চিকিৎসক আৰু ৰোগীৰ মাজত আলোচনা, মেটাবলিক চুইচৰ ধাৰণা

মই এগৰাকী ক্লায়েণ্টক মনত পেলাওঁ। তেওঁ কৈছিল, “মই ৰাতিপুৱা নাস্তাত ৰুটি-লোণ চাহ খাওঁ। দুপৰীয়া ভাত-দাইল। তথাপি ওজন কমা নাই।” সমস্যাটো আছিল তেওঁৰ মেটাবলিক চুইচটো ‘অন’ হোৱা নাছিল। তেওঁৰ শৰীৰত চৰ্বী জ্বলাৰ পৰিৱৰ্তে শৰ্কৰা জ্বলি আছিল। ডাক্তৰজনে এইটো সলনি কৰিলে।

ডায়েট নহয়, এইটোৱেই হ’ল প্ৰকৃত মেটাবলিক চুইচ

এই চুইচটো অন কৰাৰ তিনিটা মুখ্য স্তম্ভ:

  • কাৰ্বছৰ সময় আৰু পৰিমাণ নিয়ন্ত্ৰণ: দিনটোৰ আগভাগত অধিক কাৰ্বছ (যেনে ফল-মূল, গোট শস্য) আৰু ৰাতি সিমান কমকৈ খোৱা। ৰাতি শুৱাৰ আগতে উচ্চ কাৰ্বছ খালে বিপাকীয় ক্ৰিয়াত বাধা দিয়ে।
  • প্ৰটিন আৰু স্বাস্থ্যকৰ চৰ্বীৰ ওপৰত গুৰুত্ব: প্ৰতিটো আহাৰতে প্ৰটিন (কণী, মাছ, দাইল) আৰু ভাল চৰ্বী (নাট, ঘিউ) থাকিব লাগে। ই ইনচুলিনৰ মাত্ৰা স্থিৰ ৰাখে। এটা গৱেষণাত দেখা গৈছে যে উচ্চ-প্ৰটিন আহাৰে বিপাকৰ হাৰ প্ৰায় ২০% লৈ বঢ়াব পাৰে।
  • খাদ্যৰ মাজত উপবাসৰ সময়: ইয়াক ‘ইণ্টাৰমিটেণ্ট ফাষ্টিং’ বুলিও কোৱা হয়। কিন্তু ভয় নাখাব। সাধাৰণতে ৰাতিৰ আহাৰ আৰু ৰাতিপুৱাৰ নাস্তাৰ মাজত ১২-১৪ ঘণ্টাৰ ব্যৱধান ৰখাটোৱেই যথেষ্ট। ই শৰীৰক চৰ্বী জ্বলাবলৈ সময় দিয়ে।

ওজন কমানোৰ বাবে প্ৰটিন, কাৰ্বছ, আৰু স্বাস্থ্যকৰ চৰ্বীৰ ভাৰসাম্য

এইবোৰ কৰিলে কি হয়? আপোনাৰ শৰীৰই শৰ্কৰাক প্ৰাথমিক ইন্ধন হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰি থকা বন্ধ কৰি চৰ্বী জ্বলাবলৈ আৰম্ভ কৰে। এই অৱস্থাটোক ‘মেটাবলিক ফ্লেক্সিবিলিটি’ বোলে। যেতিয়া এই চুইচ অন হয়, তেতিয়া ওজন কমিবলৈ আৰম্ভ কৰেই, লগতে শক্তি বঢ়ে আৰু ডায়েবেটিচ নিয়ন্ত্ৰণত থাকে। ১০৯ কিলোৰ পৰা ৭২ কিলোলৈ যোৱা মানুহজনৰ ক্ষেত্ৰত এইটোৱেই মূল ৰহস্য আছিল।

সাধাৰণ ডায়েটবোৰ কিয় বিফল হয়?

চিন্তা কৰক, আপোনাৰ শৰীৰটো এটা পুৰণা চমৎকাৰ দৰ্জাৰ নিচিনা। যদি আপুনি জোৰেৰে ধৰি ঠেলি দিয়েগৈ, ই আৰু