আপুনি জানেনে, আমাৰ শৰীৰৰ ভিতৰত এটা আচৰিত গুপ্ত সন্মিলন চলি থাকে? প্ৰতিটো কোষৰ ভিতৰত লুকাই থকা জিন সমূহে হয়তো আপোনাতকৈও বেছি চিন্তিত। ভাবকচোন, আপুনি ৰাতি সাৰে টোপনি নগ’লে, পুৱা বাসষ্টপত থিয় হৈ থাকোঁতে বা জাংক ফুড খাওঁতে—এইবোৰৰ প্ৰতিটো ঘটনাৰ খবৰে আমাৰ জিনৰ ওচৰত গৈ পৌঁচায়। কিন্তু আটাইতকৈ মজাৰ কথা জাননে? এই দৈনিক অভ্যাসবোৰেহে জিনৰ ওপৰত আচল ৰাজত্ব চলায়। আজি আপুনি কি খাব, কেনে ভাবিব বা কিমান খোজ কাঢ়িব—এইবোৰেই আপোনাৰ জিনৰ ভৱিষ্যত নিৰ্ণয় কৰে। সেইবাবেই প্ৰশ্নটো হ’ল, জিন আৰু অভ্যাসৰ এই খেলখনত আপুনি জিকিব পাৰিবনে?
বিজ্ঞানে বহুদিন আগতে এটা কথা প্ৰমাণ কৰিছে—জিন বুলিলেই আপোনাৰ ভাগ্য লিখা হৈ যায়, এনে নহয়। ন’বেল পুৰস্কাৰ বিজয়ী গৱেষকসকলৰ মতে, জিনৰ মাত্ৰ ২০-৩০% অংশইহে ৰোগৰ সৈতে জড়িত। বাকী ৭০-৮০% অংশ সম্পূৰ্ণৰূপে আপোনাৰ জীৱনশৈলীৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল। এতিয়া ভাবক, যদি আপুনি জিনক “মাত” দিব পাৰে, তেন্তে সেই মাতটো সুস্থ হোৱাৰ বাবেহে হ’ব লাগে। গতিকে, দীৰ্ঘায়ু আৰু সুখী জীৱনৰ সন্ধানত, আপুনি সেই ৫টা বিশেষ দৈনিক অভ্যাস গ্ৰহণ কৰিছেনে যিবোৰে আপোনাৰ জিনৰ সৈতে বন্ধুত্বপূৰ্ণ সংলাপ আৰম্ভ কৰে? এই প্ৰশ্নৰ উত্তৰেই আজিৰ আমাৰ আলোচনাৰ মূল বিষয়।
মোৰ এজন বন্ধু আছে, ৰাহুল। চব্বিশ বছৰ বয়সত তাক ডায়েবেটিছ ধৰা পৰিল। তৎক্ষণাত ডাক্তৰে ক’লে, “তোমাৰ পৰিয়ালত ইতিহাস আছে, গতিকে জিনেই দায়ী।” কিন্তু ৰাহুল মানি নল’লে। সি নিজৰ খাদ্যাভ্যাস সলালে, প্ৰতিদিনে খোজ কাঢ়িলে, যোগাসন কৰিলে। আজি সাত বছৰ পিছত, তাৰ চুগাৰ নিয়ন্ত্ৰণত আছে আৰু সি কোনো ঔষধ নাখায়। ৰাহুলৰ কাহিনীয়ে প্ৰমাণ কৰে যে জিন সক্ৰিয়তাক আমি নিজৰ হাতত ল’ব পাৰো। এয়া কেৱল জৈৱিক কাহিনী নহয়, ই হৈছে জীয়াই থকাৰ এটা নতুন দৰ্শন। ঠিক যেনেকৈ এটা চুইচৰ বাটন টিপিলে লাইট জ্বলি উঠে, তেনেকৈয়ে আপোনাৰ কিছুমান নিৰ্দিষ্ট কাৰ্য্যই জিনৰ ভাল দিশবোৰ জগাই তোলে।
এতিয়া প্ৰশ্ন হ’ল, এই জাদুকৰী অভ্যাসবোৰ কি? প্ৰতিটো মানুহৰ জিন বেলেগ, কিন্তু বিজ্ঞানে আৱিষ্কাৰ কৰা কিছুমান মূল অভ্যাসে সৰ্বজনীনভাৱে জিনৰ ভাল দিশ বেছি সক্ৰিয় কৰে। প্ৰথম অভ্যাসটো হ’ল, “পুৱা ১০ মিনিটৰ সূৰ্যৰ পোহৰ।” হয়, আপুনি শুনা শুদ্ধ। ৰাতিপুৱা ভাত খোৱাৰ আগতে, চাহ খোৱাৰ আগতে, খিৰিকীৰ কাষত বা বেলকনিত থিয় হৈ সূৰ্য্যৰ ৰশ্মি শৰীৰত পেলাওক। আমেৰিকাৰ জাৰ্নেল অৱ ক্লিনিকেল এণ্ডocrinology-ত প্ৰকাশিত গৱেষণা অনুসৰি, পুৱাৰ সূৰ্যৰ পোহৰে শৰীৰৰ ভিটামিন ডি সংশ্লেষণ কৰে, যিয়ে জিনৰ ২০০০ ৰো অধিক প্ৰক্ৰিয়া নিয়ন্ত্ৰণ কৰে। এই সুস্থ জীৱনশৈলীৰ আটাইতকৈ সস্তা ঔষধ—অতি সোনকালে আৰম্ভ কৰক।
দ্বিতীয় অভ্যাসটো হ’ল, “খোৱাৰ পিছত ১০ মিনিট খোজ কাঢ়া।” আমি বহুতে ভাত খাই লগে লগে শুই পৰো বা টিভি চাওঁ। কিন্তু সেয়া আপোনাৰ জিনৰ বাবে একেবাৰে অস্বস্তিকৰ। খোৱাৰ পিছত হালকা খোজ কাঢ়িলে ইনচুলিনৰ Sensitivity বৃদ্ধি পায়। ২০১৮ চনত ডায়েবিটিছ কেয়াৰ জাৰ্নালত প্ৰকাশিত এক সমীক্ষা অনুসৰি, খোৱাৰ পিছত ১৫ মিনিট খোজ কাঢ়িলে ৰক্তত চেনিৰ মাত্ৰা ২২% হ্ৰাস পায়। ভাবকচোন, ইমান সহজ অভ্যাস! মোৰ ফুফুৱে তেনেকুৱাই কৰে। সি সদায় কয়, “ভাত খাই লোৱা, তাৰপিছত ঘৰৰ চোতালতে ফুৰা।” এই অভ্যাসটোৱে জিনৰ “OGGI” নামৰ এটা জিনক সক্ৰিয় কৰে, যিটো কোষৰ বৃদ্ধি আৰু মেৰামতিৰ বাবে দায়ী।
তৃতীয়টো অভ্যাস বৰ সহজ আৰু মজাৰ— “প্ৰতিদিনে ২ মিনিট গভীৰ শ্বাস টানা।” হৈ হৈ, আপুনি ভাবিব যে এনে সাধাৰণ কামে কি কৰিব? কিন্তু জৈৱ ৰাসায়নিকভাৱে, গভীৰ শ্বাসে শৰীৰত নাইট্ৰিক অক্সাইডৰ উৎপাদন বৃদ্ধি কৰে। এই গেছটোৱে ৰ