ଜାଣିଛ କି, ଘରେ ବସି ବସି ଦୁନିଆକୁ ଦେଖିବା ଆଉ ବାହାରେ ଯାଇ ଦେଖିବା ମଧ୍ୟରେ କେତେ ପାର୍ଥକ୍ୟ! ମୋର ପ୍ରଥମ ପରିଭ୍ରମଣ ମୋ ଜୀବନକୁ ଏକଦମ ବଦଳେଇ ଦେଇଥିଲା। ଏହା କେବଳ ଏକ ଯାତ୍ରା ଅନୁଭୂତି ନଥିଲା, ଏହା ଥିଲା ମୋ ନିଜକୁ ଖୋଜିବାର ଯାତ୍ରା। ସତରେ, ପରିଭ୍ରମଣ ମୋ ଦୁନିଆକୁ କେମିତି ବଦଳେଇଲା ତାହା କହିବାକୁ ଗଲେ ମୋ ଆଖି ଆଗେ ଏକ ନୂଆ ବିଶ୍ୱଦୃଷ୍ଟିକୋଣ ଖୋଲିଗଲା। ଏବଂ ହଁ, ଏହା ମୋତେ ଆଉ କେବେ ପୂର୍ବରୁ ଭଳି ଭାବିବାକୁ ଦେଇନାହିଁ!
ମୁଁ ଭାବୁଥିଲି ମୁଁ ସବୁକିଛି ଜାଣି। କିନ୍ତୁ ପ୍ରଥମ ଥର ପାଇଁ ଏକା ହୋଇ ଏକ ଭିନ୍ନ ରାଜ୍ୟକୁ ଯିବା ପରେ, ମୋ ଧାରଣା ବଦଳିଗଲା। ସେଠାରେ ଲୋକମାନେ କଥା ହେଁତ ଭିନ୍ନ ଭାଷାରେ କହୁଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ହାସ୍ୟ ଏବଂ ଆତିଥ୍ୟର ଭାଷା ତ ଏକା ଥିଲା! ଏହା ମୋତେ ଶିଖାଇଲା ଯେ ଆମେ ସମସ୍ତେ କେତେ ଭିନ୍ନ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ମାନବୀୟତା ଏକା।
ସେହି ଦିନଠାରୁ, ମୁଁ ଜାଣିଲି ଯେ ପଢ଼ିବା ଆଉ ଦେଖିବା ମଧ୍ୟରେ ବହୁତ ଫରକ ଅଛି। ପୁସ୍ତକ ଆପଣଙ୍କୁ ଜ୍ଞାନ ଦେଇପାରେ, କିନ୍ତୁ ଯାତ୍ରା ଆପଣଙ୍କୁ ଅନୁଭୂତି ଦେଇଥାଏ। ଏବଂ ଅନୁଭୂତିଗୁଡିକ ହିଁ ଆପଣଙ୍କୁ ବଦଳାଇଦେଇଥାନ୍ତି।
ନୂଆ ସଂସ୍କୃତି, ନୂଆ ଦୃଷ୍ଟିଭଙ୍ଗୀ
ମୋର ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ଶିଖା ଆସିଥିଲା ସାଂସ୍କୃତିକ ବିନିମୟ ରୁ। ଏକ ଗବେଷଣା ଅନୁଯାୟୀ, ୭୮% ଯାତ୍ରୀ ମଣିଛନ୍ତି ଯେ ଭିନ୍ନ ସଂସ୍କୃତି ସହିତ ମିଶିବା ସେମାନଙ୍କ ବିଶ୍ୱକୁ ଦେଖିବାର ଢଙ୍ଗକୁ ବଦଳେଇଦେଇଛି। ମୁଁ ମଧ୍ୟ ତାହା ଅନୁଭବ କରିଛି!
ମନେ ଅଛି, ରାଜସ୍ଥାନରେ ଜଣେ ସ୍ଥାନୀୟ ଶିଳ୍ପୀ ସହିତ ମୁଁ କଥା ହେଉଥିଲି। ସେ ମୋତେ ତାଙ୍କ କଳା ବିଷୟରେ ଶିଖାଉଥିଲେ ଏବଂ ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଓଡ଼ିଆ ପାକପ୍ରଣାଳୀ ବିଷୟରେ କହୁଥିଲି। ସେହି କ୍ଷଣଟି ଥିଲା ଏକ ପ୍ରକୃତ ସାଂସ୍କୃତିକ ବିନିମୟ। ଆମେ କେବଳ କଳା ଆଉ ଖାଦ୍ୟ ବିନିମୟ କରିନଥିଲୁ, ଆମେ ଆମର କଥାଗୁଡ଼ିକୁ ବଣ୍ଟନ କରିଥିଲୁ। ଏହା ମୋ ମନକୁ ଖୋଲିଦେଲା।
ନିଜକୁ ଚିହ୍ନିବାର ଯାତ୍ରା
ବାହାରକୁ ଯିବା ମୋତେ ଶିଖାଇଲା ଯେ ସବୁଠୁ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଯାତ୍ରା ହେଉଛି ଭିତରକୁ ଯିବା। ଯେତେବେଳେ ଆପଣ ନିଜକୁ ଏକ ଅଜଣା ପରିବେଶରେ ପାଇବେ, ଆ