ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਕਦੇ ਇਹ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਹਾਡੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਇੱਕ ਰਪਟ-ਰਪਟੀ ਰੁਟੀਨ ਬਣ ਕੇ ਰਹਿ ਗਈ ਹੈ? ਮੈਂ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਫਿਰ ਮੈਂ ਇੱਕ ਜਾਣਕਾਰੀ ਯਾਤਰਾ ‘ਤੇ ਨਿਕਲਿਆ। ਮੇਰਾ ਟੀਚਾ ਸੀ ਸੁਤੰਤਰਤਾ ਅਤੇ ਆਤਮਕ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ। ਪਰ ਇਸ ਸਫ਼ਰ ਦਾ ਇੱਕ ਅਜੀਬ ਪਹਿਲੂ ਸੀ। ਮੈਂ ਹਰ ਸਾਲ $11,000 ਖਰਚ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਤਾਂ ਜੋ ਮੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਇੱਕ ਕਹਾਣੀ ਵਾਂਗ ਲੱਗੇ… ਪਰ ਮੇਰੇ ਕੱਪੜੇ ਥ੍ਰਿਫਟਡ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਹ $11000 ਸਾਲ ਦਾ ਸਫਰ ਹੈ, ਪਰ ਪਹਿਨਾਂ ਥ੍ਰਿਫਟਡ ਕੱਪੜੇ – ਕਿਉਂ? ਆਓ ਇਸ ਜੀਵਨ ਸ਼ੈਲੀ ਦੇ ਪਿਛੇ ਦਾ ਤਰਕ ਸਮਝੀਏ।
ਇਹ ਕੋਈ ਵਿਰੋਧਾਭਾਸ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਜਾਣ-ਬੁੱਝ ਕੇ ਚੁਣੀ ਗਈ ਇੱਕ ਸੋਚ ਹੈ। ਮੇਰੇ ਲਈ, ਪੈਸਾ ਸਿਰਫ਼ ਚੀਜ਼ਾਂ ਖਰੀਦਣ ਲਈ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਅਨੁਭਵ ਖਰੀਦਣ ਲਈ ਹੈ। ਨਵੀਆਂ ਯਾਦਾਂ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਹੈ। ਉਹ ਫਿਲਿੰਗ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਜਿਊਂਦਾ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਵਾਏ।
ਸੋਚੋ, ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਨਵੇਂ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ‘ਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹੋ, ਉੱਥੋਂ ਦਾ ਖਾਣਾ ਚੱਖਦੇ ਹੋ, ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜਦੇ ਹੋ… ਉਸ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਕੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ? ਉਹ ਐਡਰੇਨਾਲੀਨ। ਉਹ ਉਤਸ਼ਾਹ। ਇਹੀ ਤਾਂ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਇੱਕ ਰੋਮਾਂਚਕ ਕਹਾਣੀ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਇਹੀ ਮੇਰੀ ਪ੍ਰਾਥਮਿਕਤਾ ਹੈ।
ਮੇਰਾ $11,000 ਕਿਹੜੇ “ਐਕਸਪੀਰੀਅੰਸ” ‘ਤੇ ਖਰਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ? (ਅਤੇ ਕਿਉਂ?)
ਇਹ ਰਕਮ ਸਿਰਫ਼ ਛੁੱਟੀਆਂ ‘ਤੇ ਜਾਣ ਲਈ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਹ ਮੇਰੀ ਨਿੱਜੀ ਵਿਕਾਸ ਦੀ ਫੰਡ ਹੈ। ਇੱਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ “ਲਾਈਫ-ਐਨਹੈਂਸਮੈਂਟ” ਬਜਟ।
- ਸਿਖਿਆ ਅਤੇ ਹੁਨਰ: ਵਰਕਸ਼ਾਪਾਂ, ਔਨਲਾਈਨ ਕੋਰਸ, ਕਿਤਾਬਾਂ। ਨਵੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਸਿੱਖਣਾ ਮੇਰੇ ਦਿਮਾਗ਼ ਨੂੰ ਜਗਾਈ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
- ਸਿਹਤ ਅਤੇ ਤੰਦਰੁਸਤੀ: ਇੱਕ ਚੰਗਾ ਟ੍ਰੇਨਰ, ਪੌਸ਼ਟਿਕ ਭੋਜਨ, ਮੈਡੀਟੇਸ਼ਨ ਰਿਟਰੀਟ। ਤੰਦਰੁਸਤ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਹੀ ਤੰਦਰੁਸਤ ਦਿਮਾਗ਼ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
- ਨੈੱਟਵਰਕਿੰਗ ਅਤੇ ਕਨੈਕਸ਼ਨ: ਕਾਨਫਰੰਸਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਣਾ, ਦਿਲਚਸਪ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਣਾ। ਇਹ ਮੇਰੇ ਨਜ਼ਰੀਏ ਨੂੰ ਚੌੜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
- ਸਾਹਸ: ਇੱਕ ਹਫ਼ਤੇ ਦੀ ਟ੍ਰੈਕਿੰਗ, ਸਕੂਬਾ ਡਾਈਵਿੰਗ ਕੋਰਸ। ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਮੇਰੀ ਕਮਫਰਟ ਜ਼ੋਨ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਕੱਢਦਾ ਹੈ।
ਇੱਕ ਅਧਿਐਨ ਮੁਤਾਬਕ, 78% ਲੋਕ ਪੈਸਾ ਖਰਚ ਕੇ ਮਿਲਣ ਵਾਲੇ ਅਨੁਭਵਾਂ ਤੋਂ, ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਖੁਸ਼ ਅਤੇ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹੀ ਮੇਰਾ ਮੰਤਰ ਹੈ।
ਫਿਰ ਥ੍ਰਿਫਟਿੰਗ ਕਿਉਂ? ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਪੈਸੇ ਬਚਾਉਣ ਬਾਰੇ ਨਹੀਂ ਹੈ
ਬਹੁਤੇ ਲੋਕ ਸੋਚਦੇ ਹਨ ਥ੍ਰਿਫਟਿੰਗ ਮਤਲਬ ਗਰੀਬੀ। ਨਹੀਂ, ਯਾਰ! ਇਹ ਇੱਕ ਸੁਚੇਤ ਫਾਇਨੈਂਸ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਹੈ। ਪਰ ਇਸ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ, ਇਹ