ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਕਦੇ ਸੋਚਿਆ ਹੈ ਕਿ ਸਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪੂਰੀ ਸੱਚਾਈ ਲਿਆਂਦੀ ਹੀ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੀ? ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਜਦੋਂ ਗੱਲ ਮਹਿਲਾ ਸਿਹਤ ਦੀ ਹੋਵੇ। ਸਾਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਸਭ ਕੁਝ ਪਤਾ ਹੈ, ਪਰ ਸਚਾਈ ਕੁਝ ਹੋਰ ਹੈ। ਆਓ ਇੱਕ ਗੱਲ ‘ਤੇ ਗਹੁ ਨਾਲ ਵਿਚਾਰ ਕਰੀਏ। ਸਾਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਤਨ ਕੈਂਸਰ ਬਾਰੇ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਹੈ, ਪਰ ਕੀ ਸਤਨ ਕੈਂਸਰ ਦੇਖਭਾਲ ਬਾਰੇ ਸਾਰੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ? ਇਹ ਸਵਾਲ ਬਹੁਤ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ: ਸਤਿਕਾਰ ਦੇ ਨਾਮ `ਤੇ ਛੁਪਾਈ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ ਸੱਚਾਈ? ਸਾਡੀ ਚਿਕਿਤਸਾ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਅਤੇ ਸਿਹਤ ਸਿੱਖਿਆ ਵਿੱਚ ਕੀ ਕੁਝ ਦੱਸਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ?

ਮੈਂ ਇੱਕ ਦੋਸਤ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਾਉਂਦੀ ਹਾਂ। ਉਸਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਸਟੇਜ ਸਤਨ ਕੈਂਸਰ ਦਾ ਪਤਾ ਲੱਗਾ। ਡਾਕਟਰਾਂ ਨੇ ਇਲਾਜ ਦੇ ਰਸਤੇ ਦੱਸੇ। ਪਰ ਕੋਈ ਉਸਨੂੰ ਇਲਾਜ ਦੇ ਬਾਅਦ ਦੇ ਜੀਵਨ ਬਾਰੇ ਨਹੀਂ ਦੱਸ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਮਾਨਸਿਕ ਸੰਘਰਸ਼, ਥਕਾਵਟ, ਸਰੀਰਕ ਬਦਲਾਅ। ਇਹ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਉਸਨੇ ਆਪ ਹੀ ਸਿੱਖਿਆ। ਇਹ ਗੱਲ ਮੈਨੂੰ ਸੋਚਣ ‘ਤੇ ਮਜਬੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਕੀ ਸਾਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਬਿਮਾਰੀ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਪੂਰੀ ਸੱਚਾਈ?

ਕਈ ਵਾਰ ਡਾਕਟਰ ਸਾਡੇ ‘ਤੇ ਦਇਆ ਕਰਦੇ ਨਜ਼ਰ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਕਠੋਰ ਸੱਚ ਨਹੀਂ ਦੱਸਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ। ਪਰ ਕੀ ਇਹ ਦਇਆ ਹੈ, ਜਾਂ ਜਾਣਕਾਰੀ ਤੋਂ ਵਾਂਝਾ ਰੱਖਣਾ? ਮਰੀਜ਼ ਦਾ ਹੱਕ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣੇ। ਚਾਹੇ ਉਹ ਕਿੰਨਾ ਹੀ ਡਰਾਉਣਾ ਕਿਉਂ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਸੱਚ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਸਹੀ ਫੈਸਲਾ ਕਿਵੇਂ ਲਈਏ?

ਕਿਹੜੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਛੁਪਾਈਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ? (The Hidden Truths)

ਚਲੋ ਸਿੱਧੇ ਮੁੱਦੇ ‘ਤੇ ਆਈਏ। ਕੈਂਸਰ ਗੁਪਤ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦਾ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਹਿੱਸਾ ਇਹ ਹੈ:

  • ਇਲਾਜ ਦੇ ਪਾਰ੍ਹਵਾਈ ਪ੍ਰਭਾਵ: ਕੀਮੋਥੈਰੇਪੀ ਅਤੇ ਰੇਡੀਏਸ਼ਨ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਚਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਇਹ ਦਿਲ, ਫੇਫੜੇ ਜਾਂ ਦੂਜੇ ਕੈਂਸਰ ਦਾ ਖ਼ਤਰਾ ਵੀ ਵਧਾ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਗੱਲ ਅਕਸਰ ਹਲਕੀ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
  • ਮਾਨਸਿਕ ਸਿਹਤ ਦੀ ਉਪੇਖਿਆ: ਇੱਕ ਅਧਿਐਨ ਮੁਤਾਬਕ, 40% ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਤਨ ਕੈਂਸਰ ਸਰਵਾਈਵਰਜ਼ ਡਿਪਰੈਸ਼ਨ ਜਾਂ ਚਿੰਤਾ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਮਾਨਸਿਕ ਸਹਾਇਤਾ ਆਮ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਇਲਾਜ ਪਲਾਨ ਦਾ ਮੁੱਖ ਹਿੱਸਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।
  • ਵਿੱਤੀ ਬੋਝ: ਇਲਾਜ ਮਹਿੰਗਾ ਹੈ। ਦਵਾਈਆਂ, ਟੈਸਟ, ਆਵਾਜਾਈ। ਬਹੁਤੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਇਸ ਬਾਰੇ ਖੁੱਲ੍ਹ ਕੇ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰ ਪਾਉਂਦੀਆਂ। ਸ਼ਰਮ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।

ਕੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਾਰੇ ਵਿਕਲਪ ਦੱਸੇ ਗਏ ਸਨ? ਜਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਉਹੀ ਜੋ ਚਿਕਿਤਸਾ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਲਈ ਸਹੂਲਤਜਨਕ ਸਨ? ਸੱਚ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਕਈ ਵੈਕਲਪਿਕ ਥੈਰੇਪੀਜ਼ ਜਾਂ ਜੀਵਨਸ਼ੈਲੀ ਬਦਲਾਅ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਹੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।