எப்போதாவது உங்களுக்கு உள்ளே இருந்து ஏதோ ஒன்று உடைந்து போன மாதிரி தோன்றியிருக்கிறதா? ஒரு வலி, ஒரு ஏமாற்றம், அல்லது வாழ்க்கையின் ஒரு கட்டம் முடிந்துவிட்டதால் வந்த வெறுமை. அந்த நேரத்தில் குணமாகுதல் என்பது ஒரு தொலை தூரக் கனவாகவே தோன்றும். ஆனால், உண்மையில், அந்த வலியின் மையத்திலிருந்துதான் ஆன்மிக வளர்ச்சியின் வித்துக்கள் முளைக்கின்றன. இதுதான் உண்மையான தனிப்பட்ட வளர்ச்சியின் ஆரம்பம். இன்று பகிர்ந்து கொள்ளப் போவது, சில காயங்கள் குணமாகி, ஒரு புதிய வாழ்க்கை வளரும் கதைதான். இந்த குணமாகி வளரும் கதை உங்களுக்கு ஒரு புதிய பார்வையைத் தரும் என்று நம்புகிறேன். இது வெறும் உளவியல் குணப்படுத்துதல் பற்றி மட்டுமல்ல, முழுமையான மன ஆரோக்கியம் பற்றிய பயணம்.
நான் ஒரு நபரை சந்தித்தேன். அவரது கதையைச் சொல்கிறேன். ஒரு கடினமான பிரிவினைத் தொடர்ந்து, அவர் மிகவும் தாழ்ந்த நிலையில் இருந்தார். காலை எழுந்தாலே ஏன் எழுந்தோம் என்று தோன்றும். வாழ்க்கை என்பது ஒரு சுமை மாதிரி இருந்தது. ஆனால், ஒரு நாள், ஒரு சிறிய முடிவு எடுத்தார். அதுதான் மாற்றத்தின் தொடக்கம். “இன்று, நான் என்னைப் பற்றி ஒரு சிறிய நல்ல காரியம் செய்து கொள்கிறேன்” என்று முடிவு செய்தார். அது ஒரு 15 நிமிட நடைப் பயணமாக இருக்கலாம். அல்லது பழைய புத்தகத்தைத் திறப்பதாக இருக்கலாம். இந்த சிறிய, ச seemingly க்கியமற்ற தருணங்கள்தான் வாழ்க்கைப் பாடங்கள்யை நமக்கு சொல்லி கொண்டே இருக்கும்.
ஒரு ஆய்வு கூறுகிறது, தினசரி சிறிய, நேர்மறையான சுய-பராமரிப்பு நடவடிக்கைகளை மேற்கொள்பவர்களில் 70% பேர், ஒரு மாதத்திற்குள் தங்கள் மனநிலையில் குறிப்பிடத்தக்க முன்னேற்றத்தைப் பதிவு செய்கிறார்கள். இது பெரிய மாற்றங்கள் பற்றி அல்ல. சிறிய, நிலையான படிகள் பற்றி. காயம் ஆறுவதற்கு நேரம் தேவை. ஆனால் நாம் அதற்கு வேலை செய்ய வேண்டும்.
காயத்தை ஒப்புக்கொள்வது: முதல் படி
குணமடைய நாம் முதலில் காயத்தை ஒப்புக்கொள்ள வேண்டும். அதை மறைக்க முயல்வது, காயத்திற்கு மேல் ஒரு பிளாஸ்டர் ஒட்டுவது போல. கீழே சீழ் பிடித்துக் கொண்டே இருக்கும். “எனக்கு ஒன்றும் இல்லை, நான் சரியாகிவிட்டேன்” என்று சொல்வது எளிது. ஆனால் உண்மையை ஒப்புக்கொள்வது தைரியம் தேவை.
இதைச் செய்ய சில வழிகள்:
- ஒரு ஜர்னலில் எழுதுங்கள்: உங்கள் உணர்வுகளை வார்த்தைகளாக்குங்கள். அது ஒரு வகையான உளவியல் குணப்படுத்துதல் தான்.
- நம்பக்கூடிய ஒருவரிடம் பேசுங்கள்: உணர்வுகளை வெளியே கொட்டுவது ஒரு பெரிய சுமையை இறக்கிவிடும்.
- கோபத்தை வெளியிட ஒரு ஆரோக்கியமான வழியை கண்டறியுங்கள்: உதாரணமாக, ஜிம்மில் வியர்வை வடிப்பது, அல்லது ஒரு தலையணையை அடித்துப் பார்ப்பது (சிரிக்காதீர்கள், வேலை செய்கிறது!).
இந்தப் பயணத்தில், நாம் நம்மைத் தானே மன்னிக்கக் கற்றுக் கொள்ள வேண்டும். நாம் செய்த தவறுகளுக்காக, நம்மால் காப்பாற்ற முடியாத விஷயங்களுக்காக நம்மையே தண்டித்துக் கொள்வது நிறுத்தப்பட வேண்டும்.
வளர்ச்சிக்கான மைண்ட்செட்
காயம் ஆறுவது மட்டும் இல்லை. அந்த அனுபவத்திலிருந்து கற்று, அதை வலியாக மாற்றுவதுதான் உண்மையான வளர்ச்சி. “இது ஏன் எனக்கு நடந்தது?” என்ற கேள்வியை “இதிலிருந்து நான் என்ன கற்றுக் கொள்ள முடியும்?” என்ற கேள்வியாக மாற்றுவோம். இது கேமை மாற்றும்.
உங்கள் கதையை மீண்டும் எழுதுங்கள்
நாம் நம்மைப் பற்றி நமக்குள் சொல்லிக் கொள்ளும் கதைகள் மிகவும் சக்தி வாய்ந்தவை. “நான் ஒரு பாதிக்கப்பட்டவன்” என்ற கதைக்கு பதிலாக, “நான் ஒரு தாக்குப் பிடிக்கும் வீரன்” என்ற கதையை சொல்லத் தொடங்குங்கள். இது ஒரு வகையான