আপুনি কেতিয়াবা ভাবিছেনে, আমাৰ দেউতা-আইতাৰ দিনত খোৱা এটা বস্তুৱে আকৌ কিয় এতিয়া ট্ৰেণ্ড হৈ পৰিছে? 🤔 ৰাস্তাৰ কফি শ্বপৰ পৰা জিমৰ ডায়েট প্লেনলৈ, সকলোতে এটা নাম ঘূৰি ফুৰিছে। সেয়া হ’ল ঘিউ। হয়, সেই পুৰণি, সুগন্ধি, সোণবৰণীয়া পৰম্পৰাগত আহাৰটোৱে এটা ডাঙৰ কেমবেক দি আছে। আজিৰ আধুনিক জীৱনশৈলীত এই স্বাস্থ্যকৰ আহাৰটোৱে কেনেকৈ স্থান সাব্যস্ত কৰিলে? কথাটো মনোযোগ দি চাওঁ আহক। ঘিউঃ পুৰণি আহাৰৰ নতুন ৰূপ, আধুনিক জীৱনত পুনৰাগমন – এইটোৱে কেৱল ফেশ্যন নহয়, এক স্বাস্থ্য সচেতনতাৰ বিপ্লৱহে।
আগৰ দিনত ঘিউক ‘সোণ’ বুলি কোৱা হৈছিল। কিন্তু কেইবছৰমান আগলৈকে, আমি তাক এৰাই চলিছিলো। ক’লেষ্টেৰলৰ ভয়ে আমাক তাৰ পৰা আঁতৰাই ৰাখিছিল। কিন্তু এতিয়া বিজ্ঞান আৰু গৱেষণাই আমাক নতুনকৈ শিকাইছে। পুৰণি জ্ঞান আৰু নতুন বিজ্ঞানে হাতত ধৰাধৰি কৰি আগবাঢ়িছে। ফলত ঘিউ আমাৰ প্লেটলৈ উভতি আহিছে।
কিয় হ’ল এই পৰিৱৰ্তন? সহজ কথা। আমি বুজিবলৈ ধৰিছো যে সকলো ফেট বা চৰ্বিয়েই বেয়া নহয়। ঘিউত থকা চৰ্বি হ’ল ভাল চৰ্বি। ই আমাৰ শৰীৰৰ বাবে প্ৰয়োজনীয়। ই আমাক শক্তি দিয়ে, মগজু ভালে ৰাখে, আৰু হজম শক্তি বঢ়ায়। পুৰণি জ্ঞানটোৱেই সঁচা প্ৰমাণিত হ’ল।
ঘিউক কিয় ‘ছুপাৰফুড’ বুলি কোৱা হয়?
‘ছুপাৰফুড’ শব্দটো শুনিলে কি মনে পৰে? কিউই ফল নেকি চিয়া বীজ? হয়তো। কিন্তু ঘিউও যে সেই তালিকাত আছে, জানেনে? ইয়াক কেৱল চৰ্বি বুলি ভাবি থকাটো ভুল। ই এক শক্তিশালী পুষ্টিৰ ভঁৰাল।
ইয়াৰ গুপ্ত শক্তি কি? ঘিউ তৈয়াৰ কৰোতে দুগ্ধৰ প্ৰায় সকলো পানী আৰু কঠিন পদাৰ্থ আঁতৰাই দিয়া হয়। ফলত বাকী থাকে কেৱল পুষ্টিকৰ ফেট, ভিটামিন, আৰু এণ্টিঅক্সিডেণ্ট। বিশেষকৈ ভিটামিন A, D, E, আৰু K দেহে সহজে শোষণ কৰিব পৰা ৰূপত থাকে। মই এগৰাকী পুষ্টিবিদৰ পৰা শুনিছিলো, তেওঁৰ ক্লায়েণ্টসকলক তেওঁ প্ৰতিদিনে এক চামুচ ঘিউ খাবলৈ দিয়াৰ ফলত তেওঁলোকৰ হজমৰ সমস্যা বহু পৰিমাণে কমি গৈছিল।
ঘিউ খোৱাৰ চমু আৰু সহজ উপকাৰসমূহ
ঘিউৰ উপকাৰিতা কিমান যে, গুণি শেষ কৰিবই নোৱাৰি। কিন্তু চমুকৈ কেইটামান মুখ্য কথালৈ চাওঁ আহক:
- হজম শক্তি বঢ়ায়: ঘিয়ে পাচক ৰসৰ ক্ষৰণত সহায় কৰে। ফলত খোৱা বস্তু সহজে জীৰ্ণ হয়। ৰাতি শুৱাৰ আগতে গৰম পানীৰ লগত এক চামুচ ঘিউ খালে পেট নিৰাময় হোৱা দেখা যায়।
- ৰোগ প্ৰতিৰোধ ক্ষমতা শক্তিশালী কৰে: ঘিউত বুটাইৰিক এচিড নামৰ এটা উপাদান থাকে। এইটোৱে পেটৰ সুস্থ বেক্টেৰিয়াক সমৰ্থন কৰে, যাৰ ফলত ৰোগৰ বিৰুদ্ধে যুঁজ দিয়া শক্তি বাঢ়ে।
- মগজুৰ বাবে উত্তম: ইয়াক ‘ব্ৰেইন ফুড’ বুলিও কোৱা হয়। ঘিয়ে মগজুৰ কাৰ্য্যকলাপ সুস্থিৰ ৰাখে আৰু স্মৃতিশক্তি ৰক্ষণাবেক্ষণত অৰিহণা যোগায়। পুৰণি আয়ুৰ্বেদতো ইয়াক স্নায়ুবলয় বৃদ্ধিকাৰক বুলি উল্লেখ আছে।
- জ্বলন কমায়: শৰীৰত থকা অস্বাভাৱিক জ্বলন (inflammation) বহু ৰোগৰ গুৰি। ঘিয়ে এই জ্বলন কমাবলৈ সহায় কৰে। গাঁঠিৰ বিষ, চালৰ ৰোগ আদিৰ বাবে ই এক প্ৰাকৃতিক ঔষধ।
এটা গৱেষণাত দেখা গৈছে যে, যিসকল লোকে নিয়মিত ঘিয়েৰে ৰান্ধি খায়, তেওঁলোকৰ হৃদৰোগৰ ঝুঁকি আনতকৈ কম থাকে। কাৰণ ঘিউৰ ফেটে ধমণী বন্ধ হোৱা ৰোধ কৰে। কথাটো ভাবকচোন, যিটো বস্তুক আমি হৃদৰোগৰ কাৰণ বুলি ভাবিছিলো, সেয়াই হ’ল ৰক্ষাকৰ্তা!
আধুনিক ডায়েট প্লেনত ঘিউ কেনেকৈ সুমুৱাব?
“ভাল, মই ঘিউ খাব খোজো। কিন্তু ক’ৰ পৰা আৰম্ভ কৰিম?” এইটোৱেই স্বাভাৱিক প্ৰশ্ন। চিন্তা নকৰিব, ইয়াত ডাঙৰ কথাটো হ’ল মাত্ৰা। দিনটোত ১ৰ পৰা ২ চামুচ ঘিউ খালেই যথেষ্ট।
কেনেকৈ খাব পাৰি চাওঁ আহক:
- ৰান্ধনীত: ত