তোমাৰ জীৱনত কেতিয়াবা এনে লাগিছে নেকি যে সময় হাতৰ মুঠিৰ পৰা সৰি পৰি আছে? আমি সকলোৱেই জানো যে সময় ৰখাওঁ বুলি ক’ব পৰাকৈ কোনো যাদু নাই। কিন্তু সন্তান জন্মৰ সুযোগ হেৰুৱাৰ পূৰ্বে যদি আমি কিছু সচেতন হওঁ, তেন্তে হয়তো ভৱিষ্যতৰ বাবে এটা পথ মুকলি কৰি ৰাখিব পাৰো। তুমি জানানে, আধুনিক বিজ্ঞানে কৈছে যে শৰীৰবিজ্ঞানৰ এই যাত্ৰাত আমি নিজেই কেইটামান সিদ্ধান্ত ল’ব পাৰো। আজি আমি আলোচনা কৰিম এটা বিষয়—য’ত প্ৰতিযোগিতা আছে, আছে ফাৰ্টিলিটি সংৰক্ষণৰ গুৰুত্ব আৰু এটা নিৰ্দিষ্ট সময়সীমা যি কেৱল চাৰি মাহ। হয়, ঠিকেই শুনিছা—’চাৰি মাহত সময় ৰখাওঁ: সন্তান জন্মৰ সুযোগ হেৰোৱাৰ আগতে ৰক্ষা কৰাৰ প্ৰতিযোগিতা’—এইটোৱেই হ’ব আমাৰ আজিৰ গল্প।
আজিকালি আমি বেছিভাগেই কেৰিয়াৰ, পঢ়া-শুনা, আৰু আৰ্থিক সুস্থিৰতাৰ পিছত দৌৰি থাকো। কিন্তু নিজৰ শৰীৰৰ কথা পাহৰি যাওঁ। মোৰ এগৰাকী বান্ধৱীয়ে কৈছিল, “মই সোতৰ বছৰ বয়সতে ভাবিছিলো যে মাক হোৱাটো বৰ সহজ। কিন্তু ত্রিছ পাৰ হোৱাৰ পিছতহে গম পালো যে জন্ম নিয়ন্ত্ৰণৰ পদ্ধতি আৰু শৰীৰৰ সীমাবদ্ধতাৰ মাজত আমি কিমান যে অন্ধ!” সেয়া সঁচা কাৰণ আমি এই বিষয়বোৰক বাস্তৱ সংকট হিচাপে নেদেখো যেতিয়ালৈকে পলম নহয়। এই লেখাটো পঢ়ি থাকিলে তুমি বুজিবা যে স্বাস্থ্য সজাগতা কেনেকৈ তোমাৰ ভৱিষ্যত সলনি কৰিব পাৰে।
এতিয়া, এই প্ৰতিযোগিতাখন কেনে? চিন্তা কৰাচোন—তোমাৰ হাতত মাত্ৰ চাৰি মাহ আছে। তুমি কি কৰিবা? ৰ’বা, ৰ’বা! এই প্ৰতিযোগিতাত অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ তোমাক *লা’কাৰ্টা* লাগিছে? নাই, ইয়াত লাগিছে জ্ঞান, সচেতনতা, আৰু সঠিক সময়ত সঠিক সিদ্ধান্ত। বহুতে ভাবে যে সন্তান জন্মৰ সুযোগ সদায় থাকিব, কিন্তু প্ৰকৃতিত সেয়া নহয়। ডিম্বাণুৰ মান, হৰম’নৰ স্তৰ—এইবোৰৰ ওপৰত সময়ৰ প্ৰভাৱ পৰে। সেইবাবেই ফাৰ্টিলিটি সংৰক্ষণ কথাটো আজিৰ তাৰিখত ইমান গুৰুত্বপূৰ্ণ হৈ পৰিছে। কাৰণ ফ্ৰীজত সময় ৰখাব পাৰি, কিন্তু শৰীৰৰ ভিতৰৰ জৈৱিক ঘড়ীয়ে কেতিয়াও নাথাকে!
মই এজন ডাক্তৰ বন্ধুৰ পৰা শুনিছিলো এটা পৰিসংখ্যা—প্ৰায় ৪৫% মহিলাই ৩০ বছৰ পিছত গৰ্ভধাৰণৰ সময়ত জটিলতাৰ সন্মুখীন হয়। এইটো এটা ৰিয়েল নম্বৰ। তুমি জানানে, আমাৰ দেহত প্ৰায় ১ মিলিয়ন ডিম্বাণু থাকে জন্মৰ সময়ত? কিন্তু বয়স বঢ়াৰ লগে লগে সেই সংখ্যা কমি যায়। ৩০ বছৰত এই সংখ্যা প্ৰায় ১০০,০০০ হয়। সেইবাবেই সময় ৰখাওঁ ধাৰণাটো কেৱল ৰোমান্টিক কল্পনা নহয়, বৰঞ্চ বাস্তৱতাৰ সৈতে যুঁজিবলৈ এটা উত্তম উপায়। কেতিয়াবা ভাবিচোঁ, আমি যদি ফোন বেকআপ কৰাৰ দৰে নিজৰ উৰ্বৰতাও বেকআপ কৰিব পাৰো তেন্তে কিমান ভাল হ’লহেঁতেন!
ঠিক আছে, এতিয়া স্পষ্টকৈ কওঁ—এই প্ৰতিযোগিতাত আমি কাৰ বিৰুদ্ধে যুঁজিছো? ই প্ৰকৃতিৰ বিৰুদ্ধে, সময়ৰ বিৰুদ্ধে, আৰু কেতিয়াবা নিজৰ অজ্ঞতাৰ বিৰুদ্ধেও। মই পঢ়িছিলো এটা গৱেষণা য’ত দেখা গৈছে যে যিসকলে ২৫-৩০ বছৰৰ ভিতৰত উৰ্বৰতা সংৰক্ষণৰ কথা ভাবে, তেওঁলোকৰ সফলতাৰ হাৰ ৭০% হয়। কিন্তু যিসকল অপেক্ষা কৰে ৩৫ বছৰলৈ, তেওঁলোকৰ ক্ষেত্ৰত এই হাৰ ৪০% লৈ নামি যায়। গতিকে বুজিয়েই লোৱা বন্ধু, পলম কৰাৰ কোনো মানে নাই! সেইবাবেই মই কওঁ যে জন্ম নিয়ন্ত্ৰণ মানে কেৱল গৰ্ভপাত ৰোধ নহয়, বৰঞ্চ সঠিক সময়ত সঠিক পদ্ধতি ব্যৱহাৰ কৰি ভৱিষ্যত পৰিকল্পনা কৰাটোও ইয়াৰ অন্তৰ্গত।
হয়তো তুমি ভাবিছা, “মই এতিয়াও সময় পাম।” কিন্তু চাৰি মাহৰ এই সময়ছোৱা কিয় ইমান গুৰুত্বপূৰ্ণ? কাৰণ আজিৰ পৰা চাৰি মাহৰ ভিতৰত যদি তুমি ফাৰ্টিলিটি টেষ্টিং কৰোৱা, তেন্তে তোমাৰ হাতত বাস্তৱিক ছবি