তুমি জানানে, আমাৰ শোৱনীকোঠাৰ বায়ুৱে আমাৰ নিদ্ৰা সমস্যাৰ আঁৰৰ মূল চোৰ হ’ব পাৰে? আমি সাধাৰণতে টোপনি নহাৰ কাৰণ বিচাৰোঁ মানসিক চাপ, ফোনৰ স্ক্ৰীন বা ডাঙৰ ভাত খোৱাত। কিন্তু বাস্তৱতা একেবাৰে বেলেগ। প্ৰায়ে আমি উপেক্ষা কৰা এক নীরৱ শত্ৰুৱে আমাৰ টোপনি চুৰি কৰি আছে—সেয়া হ’ল আমাৰ কোঠাৰ বায়ু মান। আচলতে, তোমাৰ শোৱনীকোঠাৰ বায়ুৱে টোপনি চুৰি কৰিছেনে? এই প্ৰশ্নটোৱে হয়তো তোমাক জোকাৰি দিব পাৰে।
কিমানবাৰ তুমি বিছনাত পৰি থাকি চকু মেলি থাকা, কিন্তু সেই টোপনি আহিব নোখোজে? মই নিজেও বহুদিন এই সমস্যাৰ সন্মুখীন হৈছিলো। পিছত গম পাইছিলো যে মোৰ কোঠাৰ বতাহটো ঠিক নাছিল। এটা মামুৰৰ কাহ আৰু মূৰৰ বিষ—এইবোৰ আছিল মোৰ সতীৰ্থ। কিন্তু কাৰণ আছিল অদৃশ্য। নিদ্ৰা সমস্যাক আমি কেৱল ডাক্তৰৰ কাষ চাপিহে সমাধান কৰিব বিচাৰোঁ, অথচ ঘৰৰ ভিতৰৰ পৰিৱেশটো আমি কেতিয়াও চোৱা নাই।
কল্পনা কৰা তুমি এখন বন্ধ কোঠাত বহি আছা। চাৰিওফালে কেৱল ধূলি, মাইক্ৰ’স্ক’পিক জীৱাণু আৰু দাহ্য ৰাসায়নিক পদাৰ্থই ভৰি আছে। তেনে বতাহত টোপনি কেনেকৈ আহিব? গতিকে আজি আমি আলোচনা কৰিম কেনেকৈ তোমাৰ কোঠাৰ শোৱনীকোঠাৰ বতাহে তোমাৰ টোপনি চুৰি কৰিছে, আৰু কেনেকৈ তুমি এই সমস্যাৰ পৰা ৰক্ষা পাব পাৰা। জাপ দিওঁ আহা!
কিয় শোৱনীকোঠাৰ বায়ু মান গুৰুত্বপূৰ্ণ?
তুমি হয়তো ভাবিছা, “বায়ু মান আকৌ কি? মইতো খিৰিকীখন খুলি দিওঁ।” কিন্তু সঁচা কথা হ’ল, আমাৰ অধিকাংশৰ বেডৰুমতেই প্ৰয়োজনীয় ভেন্টিলেচন নাথাকে। এটা অধ্যয়নে দেখুৱাইছে যে ২৪ ঘণ্টাৰ ভিতৰত আমি প্ৰায় ৯০% সময় ঘৰৰ ভিতৰতে কটাওঁ। আৰু তাৰে ৭-৮ ঘণ্টা আমি শোওঁ। অৰ্থাৎ, আমাৰ শৰীৰৰ বাবে সতেজ বায়ু অতি সীমিত।
তেনেহলে, ঘৰৰ বায়ু কিমান পৰিষ্কাৰ? সাধাৰণতে আমি ধূলি, পোহৰ, আৰু শব্দৰ প্ৰতি সচেতন থাকোঁ। কিন্তু বায়ুত থকা অদৃশ্য কণাবোৰ, যেনে ফৰ্মালডিহাইড, বেঞ্জিন, আৰু ছাঁচৰ স্প’ৰছ—এইবোৰেই আমাৰ টোপনি চুৰি কৰাৰ মূল অপৰাধী। RHS-ৰ এক গৱেষণা মতে, “বন্ধ কোঠাত থকা দূষিত বায়ুৱে নিদ্ৰাৰ গুণমাণ ৬০% পৰ্যন্ত কমাই দিয়ে।” এইটো এটা ডাঙৰ সংখ্যা!
গতিকে বুজি পোৱা, স্বাস্থ্য টিপছ হিচাপে প্ৰথমে বায়ু মানৰ কথাটো মনত ৰাখিব লাগিব। কিয়নো, শৰীৰ আৰু মনৰ মাজৰ সংযোগ বায়ুৰ মাজেৰেই হয়। যদি বায়ু পৰিষ্কাৰ নহয়, তেন্তে মগজুৱে শান্তি নাপায়। আৰু ইয়াৰ ওপৰতে নিৰ্ভৰ কৰে আৰামদায়ক টোপনি।
বায়ুৱে কেনেকৈ টোপনি চুৰি কৰে?
আচলতে ব্যাপাৰটো সহজ। তুমি যেতিয়া শোৱা, তোমাৰ শৰীৰৰ তাপমাত্ৰা কমি যায়। মগজুৱে এই প্ৰক্ৰিয়াত সহায় কৰে। কিন্তু বায়ু যদি আৰ্দ্ৰ বা অতি শুকান হয়, তেন্তে শৰীৰৰ স্বাভাৱিক ঠাণ্ডা হোৱা প্ৰক্ৰিয়াত বাধা পৰে। ফলত তুমি টোপনিৰ গভীৰ স্তৰত উপনীত হ’ব নোৱাৰা। এটা উদাহৰণ দিওঁ: যেন তুমি এটা গৰম গ্ৰীষ্মৰ ৰাতিত খিৰিকী বন্ধ কৰি শুই আছা। তেতিয়া কোঠাৰ বায়ু অচল হৈ পৰে। তুমি ইতিমধ্যে জানা যে গধুৰ বায়ুত টোপনি কিমান অসহায়কৰ হ’ব পাৰে।
ইয়াৰ ওপৰিও, নিদ্ৰা সমস্যাৰ আন এটা কাৰণ হ’ল বায়ুত থকা এলাৰ্জেন। ডাষ্ট মাইট, পোহনীয়া জন্তুৰ চুলি বা ফুলৰ পৰাগ—এইবোৰে নাক বন্ধ কৰি দিয়ে। তুমি বিছনাত শুই থাকোঁতে নাক বন্ধ হলে তুমি নাকৰ সলনি মুখেৰে উশাহ ল’বলৈ বাধ্য হোৱা। তেতিয়া গলাৰ ভিতৰত জ্বলা-পোৰা হ’ব পাৰে, যাৰ ফলত টোপনি ভাগি যায়।
বায়ুত থকা কাৰ্বন ডাই-অক্সাইডৰ মাত্ৰা বাঢ়িলেও বিপদ হয়। যদি