এদিনৰ কাম শেষ কৰি বিছনাত পৰি ভাবিছেনে, “আজি কি হ’ল? আনন্দটো ক’ত ৰ’ল?” 😌 ৰ’ব, ৰ’ব, আপুনি অকলশৰীয়া নহয়। আমাৰ দৈনন্দিন জীৱনৰ খৰখেদা গতিত আনন্দক বিচাৰি পোৱাটো কেতিয়াবা কষ্টকৰ হৈ পৰে। কিন্তু চিন্তা নকৰিব, সুখী জীৱনটো এটা ডাঙৰ লক্ষ্য নহয়, সৰু সৰু মুহূৰ্তৰে গঠিত। আজি আমি আলোচনা কৰিম কিছুমান সৰল উপায়, যিয়ে আপোনাৰ দিনটো আনন্দময় কৰাৰ সহজ উপায় বুলি ক’ব পাৰি। এইবোৰ হ’ল মনৰ সুস্থতা আৰু আনন্দময় জীৱনৰ প্ৰথম খোজ মাত্ৰ।
প্ৰথমতে এটা কথা স্বীকাৰ কৰোঁ আহক। আমি বহুতে ভাবো যে আনন্দ বাহিৰৰ পৰা আহে। যেনেকৈ ডাঙৰ সফলতা, বিলাসী বস্তু। কিন্তু গৱেষণাই কয় বেলেগ কথা। হাৰ্ভাৰ্ডৰ এক অধ্যয়নত পোৱা গৈছে যে আমাৰ আনন্দৰ ৪০% নিয়ন্ত্ৰণ কৰে আমাৰ ইচ্ছাশক্তি আৰু দৈনন্দিন সৰু সৰু কাম। মানে, আমাৰ হাততেই আছে আমাৰ দিনটো উজ্জ্বল কৰাৰ চাবি! 😊
কিন্তু কথাত ক’লেই হ’ব নেকি? নহয়। কাৰ্য্যত কৰিব লাগিব। আৰু সেইবাবেই আজিৰ পৰাই আৰম্ভ কৰক। চিন্তা নকৰিব, মই আপোনাৰ লগত আছো।
পুৱাৰ আৰম্ভণিটোৱেই হ’ব সুখৰ ভেটি
দিনটো কেনেকৈ আৰম্ভ কৰা হয়, সেয়া গোটেই দিনটোৰ মূড নিৰ্ধাৰণ কৰে। অলাৰ্ম বজাৰ লগে লগে ফোন চোৱাৰ অভ্যাসটো এৰিবলৈ চেষ্টা কৰক। ঠিক কৰক, প্ৰথম ৩০ মিনিট আপোনাৰ বাবে।
এইটোৱেই কৰিব পাৰে:
- একাপ চাহ/কফি শান্তিত খাওক: খিৰিকীৰে সোমোৱা পোহৰলৈ চাই, কেৱল নিজৰ সৈতে সময় কটাওক। মোবাইল নাই, খবৰ নাই।
- এটা কৃতজ্ঞতা লিখক: এটা সৰু নোটবুকত আজিৰ বাবে কৃতজ্ঞ হোৱা এটা কথা লিখক। যেনে, “কালিৰ ধুনীয়া ৰ’দলৈ মই কৃতজ্ঞ।” এই সৰু অভ্যাসে মগজুৰ প্ৰকৃতি সলনি কৰে।
- গভীৰ উশাহ-নিশাহৰ ব্যায়াম: মাত্ৰ ২ মিনিট। চকু মুদি ৫ ছেকেণ্ড উশাহ লওক, ৫ ছেকেণ্ড ৰাখক, ৫ ছেকেণ্ড নিশাহ এৰক। দেখিব মগজু শান্ত হৈ পৰিল।
মই এগৰাকী বন্ধুৰ কথা ক’ম। তেওঁ এই “পুৱাৰ ৰুটিন” ২১ দিন কৰি কৈছিল যে তেওঁৰ উদ্বেগ মনৰ সুস্থতাৰ পৰিমাণ ৭০% কমিছে। বিশ্বাস নহয় নেকি? চেষ্টা কৰি চাওক!
এতিয়া ভাবিছে, গোটেই দিনটো কামত ব্যস্ত। পুৱাৰ ৰুটিনটো সম্ভৱ নহ’ব পাৰে। সমস্যা নাই। আনন্দ বিচাৰি ফুৰিবলৈ ঘৰৰ পৰা ওলোৱাৰ প্ৰয়োজন নাই।
দিনটোৰ মাজত সুমুৱাই দিয়া “মাইক্ৰো-জয়” মুহূৰ্ত
আনন্দময় জীৱন মানে ধাৰাবাহিক ভাবে হাঁহি থকা নহয়। দিনটোত সুমুৱাই দিয়া সৰু সৰু সুখৰ মুহূৰ্ত। ইয়াক মই কওঁ “মাইক্ৰো-জয়”।
ইয়াক কেনেকৈ পাব?
- কামৰ মাজতে ৫ মিনিটৰ ব্ৰেক: এই সময়ত আপুনি যি ইচ্ছা কৰে। খিৰিকীত থিয় হৈ চাওক, এটা মজাৰ ভিডিঅ’ চাওক, বা কেৱল টেবুলৰ ওপৰত মূৰ থৈ জিৰাওক।
- এটা সৰু লক্ষ্য স্থিৰ কৰি তাৰ পূৰণ কৰক: যেনে, “আজি ৩ বজাত মই এটা কল খাম।” হৈ গ’লেই নিজক শলাগ দিয়ক! “অ’ হো, মই কৰিলো!” 😄
- সেউজীয়াৰ সংস্পৰ্শ: গছৰ পাত এখন চাওক, ঘৰৰ গছজোপালৈ পানী দিয়ক। প্ৰকৃতিৰ সৈতে সংযোগই আমাৰ উদ্বেগ কমায়।
এটা কথা মনত ৰাখিব, আমাৰ মগজুৱে নেতিবাচকতাৰ ফালে ঢাল খায়। সেয়ে ইয়াক ইতিবাচকতা শিকাব লাগিব। প্ৰতিটো সৰল উপায় হ’ল এটা পাঠ।
কিন্তু আনন্দ মানে নিশ্চয় কেৱল নিজৰ কথা ভাবি থকা নহয় নেকি? নিশ্চয় নহয়। আনন্দ বহু গুণে বাঢ়ে যেতিয়া আমি ইয়াক বিলাওঁ।