নতুন এখন ঠাই। সম্পূৰ্ণ নতুন এক জীৱন। ভাবিছিলোঁ কিমান যে সহজ হ’ব। কিন্তু প্ৰথমেই যেন এক ডাঙৰ পৰীক্ষাৰ সন্মুখীন হ’লোঁ। মোৰ এই স্থানান্তৰৰ যাত্ৰাটোৱে মোক জীৱনৰ কিছুমান গুৰুত্বপূৰ্ণ শিকনি দি গ’ল। আজিৰ এই ব্লগত, মই শ্বেয়াৰ কৰিম নতুন চহৰলৈ অহাৰ পৰা শিকাখিনি আৰু সেই অভিজ্ঞতাবোৰ। প্ৰথমে অলপ একাকীত্ব লাগিবই, কিন্তু তাৰ পিছত আৰম্ভ হয় অভিযোজনৰ এক সুন্দৰ প্ৰক্ৰিয়া।
প্ৰথমেই যে একাকী লাগিব, সেয়া স্বাভাৱিক
মানে, কথাটো ক’বলৈ গ’লে একেবাৰে সঁচা। পুৰণি চিনাকি মুখবোৰ নাই, পুৰণি কাফেত নাই। মাথোঁ অচিনাকি ৰাস্তা আৰু নতুন বাৰী। প্ৰথম সপ্তাহকেইটাত মই নিজকে বহুত একাকী অনুভৱ কৰিছিলোঁ। এক সমীক্ষাত দেখা গৈছে যে নতুন চহৰলৈ বদলি হোৱা ৭০% লোকে প্ৰথম মাহটোত একাকীত্ব অনুভৱ কৰে। কিন্তু ই স্থায়ী নহয়। নিজকে ব্যস্ত ৰখাৰ চেষ্টা কৰক। মাল্টিপ্লেক্সলৈ যাওক, লাইব্ৰেৰীলৈ যাওক, বা স্থানীয় কাফেত এখনত বহক। মইনো কৰিছিলোঁ? মই প্ৰতিদিনে ৰাতি একেখন ৰেষ্টুৰেণ্টলৈ গৈ একেখন টেবুলত বহিছিলোঁ। অলপ দিনৰ ভিতৰতে চাৰ্ভাৰজনে মোক নামটোৱেৰে মাতিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে। সৰু সৰু কথাই ডাঙৰ পৰিৱৰ্তন আনিব পাৰে।
নিজকে খুলি দিয়াটোৱেই হ’ল প্ৰথম পদক্ষেপ
নিজকে বন্ধ কৰি ৰাখিলে একোৱেই নহ’ব। নতুন মানুহৰ সৈতে কথা পাতিবলৈ ভয় নাখাব। কথাবোৰ আৰম্ভ কৰাৰ কেইটামান সহজ উপায়:
- স্থানীয় ইভেণ্টবোৰত অংশগ্ৰহণ কৰক: কিতাপ আলোচনী, সংগীতানুষ্ঠান, বা ৰান্ধনি শ্ৰেণী। ইয়াৰ পৰা আপোনাৰ interest ৰ মানুহক বিচাৰি পাব।
- অফিচত লাঞ্চ ইনভাইট কৰক: সহকৰ্মীসকলক লাঞ্চত অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ নিমন্ত্ৰণ জনাওক। মোৰ ক্ষেত্ৰত, এইটোৱেই আছিল মোৰ প্ৰথম ফ্ৰেণ্ড গ্ৰুপ গঠনৰ উপায়।
- চ’চিয়েল মিডিয়া গ্ৰুপ ব্যৱহাৰ কৰক: ফেইচবুকত ‘Expats in [City Name]’ বা ‘New in [City Name]’ ধৰণৰ গ্ৰুপত যোগদান কৰক। ইয়াত বহুতো একে ধৰণৰ চিন্তাৰ লোক পাব।
আপোনাৰ ৰুটিন সৃষ্টি কৰক: ইয়াক প্ৰকৃত ‘ঘৰ’ বনাওক
নতুন চহৰখনক আপোনাৰ বুলি ভাবিবলৈ ইয়াক ভালদৰে চিনি পোৱাটো খুব গুৰুত্বপূৰ্ণ। আপুনি য’ত থাকেগৈ, সেই ঠাইখন আপোনাৰ হ’বলৈ needs time. মই প্ৰথমে মেপ খুলি চুৰি কৰি ফুৰিছিলোঁ। ৰাস্তাবোৰ নাম মুখস্থ কৰিছিলোঁ। সপ্তাহত এবাৰলৈ নতুন এখন ৰেষ্টুৰেণ্ট ট্ৰাই কৰিছিলোঁ। এই অভিজ্ঞতাবোৰে মোক স্থানীয় হিচাপে গঢ়ি তুলিবলৈ সহায় কৰিলে।
এটা ৰুটিন তৈয়াৰ কৰাটোৱেও help কৰে। ক’ত কিনিবলৈ যাব, সপ্তাহৰ কোনদিনা জিম যাব, কোনদিনা বজাৰলৈ যাব – এইবোৰে এক normality আনে। মনত ৰাখিব, আপুনি এতিয়া tourist নহয়, resident. আপুনি ইয়াৰে এজন।
ভুল হ’ব, তাতে শিকনি আছে
মানে, honest হ’ম, মই বহুত ভুল কৰিছোঁ। বাছৰ ৰুট নুবুজি ভুল ঠাইত নামিছোঁ, ভুল language ব্যৱহাৰ কৰিছোঁ, স্থানীয় নিয়ম-কানুন নজনাৰ বাবে awkward situationত পৰিছোঁ। কিন্তু এইবোৰেই আছিল মোৰ শ্ৰেষ্ঠ শিকনি। প্ৰতিটো ভুলে মোক এক নতুন কথাকে শিকাই গ’ল।
ভয় নাখাব। নতুনকৈ অভিযোজন কৰিবলৈ যোৱা সকলো মানুহেই এই stage pass through কৰে। ইয়াৰ পৰা ওলাই অহাটোৱেই হ’ল ডাঙৰ কথা। লাজ লাগিলেও স্থানীয় লোকক সুধিব। সিহঁতে help কৰিবলৈ সদায় সাজু। মই এতিয়া ভাবো, সেই ভুলবোৰ নহ’লেহেঁতেন মোৰ অভিজ্ঞতাবোৰ ইমান rich নহ’লহেঁতেন।