জীৱনটো কিমান ব্যস্ত হ’ল নহয় নেকি? কাম, পৰিয়াল, দায়িত্ব… দিনটোৰ ২৪ ঘণ্টাও যেন কম পৰে। এনেতে নিজৰ যত্ন ল’বলৈ সময় উলিয়াটো কিমান টান অনুভৱ কৰা নাই? হয়তো ভাবিছা, “মই সময়েই নাপাওঁ!” কিন্তু কথাটো সময় নোপোৱাৰ নহয়, সময় ব্যৱস্থাপনা নকৰাৰ। নিজৰ যত্ন লওঁতে কেনেকৈ সময় উলিয়াম সেয়াই আজিৰ আলোচনাৰ বিষয়। এইটো কোনো বিলাসিতা নহয়, বৰঞ্চ তোমাৰ মানসিক স্বাস্থ্য আৰু আত্ম-উন্নয়নৰ বাবে এক অতি প্ৰয়োজনীয় অভ্যাস।
মই এগৰাকী ক্লায়েন্টক সুধিছিলো, “তুমি দিনত ১৫ মিনিটো নিজৰ বাবে ৰাখিব পৰা নাইনে?” তাইৰ উত্তৰ আছিল, “মই চেষ্টা কৰো, কিন্তু সময়েই নাই।” পিছে কথাটো সময় নোপোৱাৰ নহয়, সময়ক অগ্ৰাধিকাৰ নিদিয়াৰ। যেতিয়া তুমি নিজক অগ্ৰাধিকাৰ দিয়া, সময় স্বয়ংক্ৰিয়ভাৱে ওলাই আহে।
এক গবেষণাই দেখুৱাইছে যে যিসকল লোকে নিয়মিত স্ব-যত্ন লয়, তেওঁলোকৰ উৎপাদনশীলতা প্ৰায় ৩০% বাঢ়ে। নিজক সময় নিদিয়াটোৱে দীৰ্ঘম্যাদী ক্ষতি কৰিব পাৰে। তুমি যেনেকৈ তোমাৰ ফোনটো চাৰ্জ দিয়াৰ প্ৰয়োজন অনুভৱ কৰা, ঠিক তেনেকৈ তোমাৰ মন আৰু শৰীৰৰো “চাৰ্জিং”ৰ প্ৰয়োজন।
প্ৰথমেই, ‘সময় নাই’ৰ ভ্ৰান্তি এৰক
আমি সঘনাই কওঁ, “মোৰ সময় নাই।” কিন্তু এই কথাষাৰে আমাৰ মনত এটা ভ্ৰান্তি সৃষ্টি কৰে। আমি দিনটোত বহুতো সৰু সৰু কাম কৰো যিবোৰক আমি গুৰুত্ব নিদিওঁ। এইবোৰ সময় একত্ৰিত কৰিলেই ২০-৩০ মিনিট ওলাই আহে। উদাহৰণস্বৰূপে:
- সোশিয়েল মিডিয়া স্ক্ৰল কৰা সময় (গড়তে দিনত ২ ঘণ্টা!)
- বেছি সময় লোৱা সিদ্ধান্ত লোৱাৰ প্ৰক্ৰিয়া
- এটা কাম আৰম্ভ কৰিবলৈ হেলা-অৱহেলা কৰা
এই সময়খিনিকেই তুমি ব্যক্তিগত সময়লৈ ৰূপান্তৰিত কৰিব পাৰা।
মোৰ এজন বন্ধুৱে তেওঁৰ দিনৰ পৰিকল্পনা এনেকৈ কৰে যে প্ৰতিদিনে ৰাতি শুৱাৰ আগতে তেওঁ কেৱল ১৫ মিনিটৰ বাবে কিতাপ পঢ়ে। আৰম্ভণিত ইয়াৰ বাবে সময় উলিয়াবলৈ টান হৈছিল। কিন্তু এতিয়া এই ১৫ মিনিট তেওঁৰ দিনটোৰ আটাইতকৈ মূল্যৱান মুহূর্ত।
কৰ্মজীৱী জীৱনত নিজৰ যত্ন কেনেকৈ স্থান দিবা?
অফিচৰ কাম, মিটিং, ডেডলাইনৰ মাজতো নিজক গুৰুত্ব দিয়া সম্ভৱ। কৰ্মজীৱী সমতা ৰক্ষা কৰাটো ইয়াৰ মূল মন্ত্ৰ।
🔥 প্ৰ’ টিপ: “Time Blocking” পদ্ধতি
এইটো এক সহজ কৌশল। তোমাৰ কেলেণ্ডাৰত আগতেই নিজৰ নামৰ বাবে সময় ব্লক কৰি ৰাখা। যেনে:
- দুপৰীয়াৰ ভাত খোৱাৰ সময়: কেৱল ২০ মিনিটো নিজৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা। ফোন নাচালোৱাকৈ জোৰকৈ বহি খোৱা।
- সন্ধিয়া ১৫ মিনিট: অফিচৰ পৰা ঘৰলৈ উভতি অহাৰ পিছত, কোনো কথা নকৈ কেৱল চকু মুদি বহি থাকা। ইয়াৰ পৰা তুমি আশ্চৰ্য্যজনকভাৱে শক্তি পালে।
এই সময়বোৰক তুমি অন্য কোনো কামত ব্যৱহাৰ কৰিব নোৱাৰা। ইয়াক এটা মিটিংৰ দৰেই গুৰুত্ব দিয়া।
মই এটা কোম্পানীত কাম কৰোঁতে দেখিছিলো, আমাৰ দলৰ নেতাজনে তেওঁৰ কেলেণ্ডাৰত “চিন্তা কৰাৰ সময়” (Thinking Time) বুলি এটা সময় ব্লক কৰি ৰাখিছিল। আৰম্ভণিত আমি ভাবিছিলো ই এক ধৰণৰ অভিনৱতা। পিছলৈ গম পালো, এই সময়খিনিত তেওঁ নতুন আইডিয়া সৃষ্টি কৰিছিল আৰু নিজক recharge কৰিছিল। ফলত, তেওঁৰ কামৰ গুণাগুণ বহুগুণে বাঢ়িছিল।
স্ব-যত্ন মানে কি কেৱল স্পা বা মালিচ?
নহয়, স্ব-যত্নৰ অৰ্থ বহল। ইয়াক তুমি তুমি যেনেকৈ বিচাৰা, তেনেকৈ সংজ্ঞায়িত কৰিব পাৰা। স্ব-যত্ন হ’ল:
- শাৰীৰিক: ভালকৈ টোপনি লোৱা, সঠিক খাদ্য গ্ৰহণ কৰা, হালধীয়া চাহ এগিল