জীৱনটো কিমান জটিল হ’ব লাগে বুলি ভাবি আছোঁ নেকি? আমি সদায়েই ব্যস্ত। কামৰ মাজত হেৰাই গৈছোঁ। কিন্তু এবাৰ ৰৈ চাওকচোন। প্ৰকৃত সৰল সুখবোৰ আমাৰ চাৰিওফালে সদায়েই আছে। সিহঁতে আমাক বিচাৰি আছে। এই নিত্য-জীৱনৰ সৌন্দৰ্যবোৰক আমি নুবুজোঁ বা নেদেখোঁহে। আজিৰ এই জটিল পৃথিৱীত, সৰল জীৱন যাপন কৰাটোৱেই এটা শিল্প হৈ পৰিছে। ইয়াক বিচাৰি উলিওৱাটো এক মহান সাধনা। এই কথাবোৰ ভাবিলে মনলৈ আহে সৰলতাৰ ৰূপটোৰ কথা। এই ৰূপটোৱেই আমাৰ মনৰ সৰলতা আৰু আত্মিক শান্তিৰ মূল চাবিকাঠি।
আচলতে, সৰলতা মানে নহয় অভাৱ বা ত্যাগ। সৰলতা হ’ল এক সৰল সৌন্দৰ্যৰ সন্ধান। য’ত বেছিৰ সলনি গভীৰতাক মূল্য দিয়া হয়। এনে জীৱনৰ মাজতেই লুকাই থাকে শান্তিৰ ৰহস্য।
সৰল জীৱনৰ অৰ্থটো কি?
সৰল জীৱন মানে হ’ল জীৱনৰ পৰা অতিৰিক্ত বোজা আঁতৰোৱা। যিবোৰ বস্তু বা চিন্তাই আমাক ব্যস্ত ৰাখে, তাক কমোৱা। মনক মুক্ত কৰা। এনে জীৱনত আমি আমাৰ মূল্যবান বস্তুবোৰকহে ঠাই দিওঁ। উদাহৰণস্বৰূপে, এটা গৱেষণাত পোৱা গৈছে যে যিসকল লোকে তেওঁলোকৰ জীৱন সৰল কৰিবলৈ চেষ্টা কৰে, তেওঁলোকৰ মানসিক চাপ ৪০% কমে।
মই এগৰাকী বন্ধুৰ কথা মনত পেলাওঁ। তেওঁৰ ঘৰত নিচেই সৰু সৰু বস্তুৰে ভৰা আছিল। তেওঁ কৈছিল, “মই বুজিছোঁ, কম বস্তুৰে জীয়াই থাকিব পাৰি। ইয়াতকৈ সুখী মই কেতিয়াও নাছিলোঁ।” তেওঁৰ কথাষাৰে মোক নতুনকৈ ভাবিবলৈ শিকালে।
সৰল জীৱনৰ তিনিটা সহজ টিপছ
এইবোৰ কৰিবলৈ খুব সহজ। প্ৰতিদিনে অলপ সময় উলিয়াই চেষ্টা কৰকচোন।
- এটা কৰক: বহুত কাম একেলগে কৰিবলৈ যোৱা নকৰিব। মনোনিৱেশ কৰক।
- বস্তু কমোৱক: আপোনাক যিবোৰ বস্তুৱে সুখী নকৰে, সিহঁতক বিদায় দিয়ক।
- প্ৰকৃতিৰ ওচৰলৈ যাওক: এবাৰ বাগিচালৈ ওলাই যাওক। ফুল, পাত, পখিলা চাওক। ইমান সৰল সুখ আন বস্তুৱে দিব নোৱাৰে।
এইটোৱেই সাদৃশ্য জীৱনৰ আৰম্ভণি। য’ত আপোনাৰ চিন্তা, কথা আৰু কাম একে হ্ৰদৰ পানীৰ দৰে নিৰ্মল হৈ পৰে।
মনৰ সৰলতা কিয় গুৰুত্বপূৰ্ণ?
আমাৰ শৰীৰৰ দৰেই মনৰো বিশ্ৰামৰ প্ৰয়োজন। যেতিয়া আমি আমাৰ মনত বহুতো চিন্তা, দুখ, হতাশা ভৰাই ৰাখো, তেতিয়া ই জটিল হৈ পৰে। মনৰ সৰলতা মানে হ’ল এইবোৰ অতিৰিক্ত ভাৰসামুচীয়াকৈ পেলাই দিয়া।
এনে কৰিলে আমি আমাৰ ভিতৰৰ মাতটো শুনিব পাৰিম। নিজকে চিনি পাম। ই আমাক আত্মিক শান্তিৰ ওচৰলৈ লৈ যায়। যেনেকৈ এটা পুখুৰীৰ পানী স্থিৰ হ’লেহে আমি তলিত থকা শামুকবোৰ দেখিব পাৰো, তেনেকৈয়ে মন স্থিৰ হ’লেহে আমি আমাৰ অন্তৰৰ সত্যবোৰ দেখিব পাৰো।
মন সৰল কৰাৰ দুটা কৌশল
- ধ্যান: দিনটোৰ ৫ মিনিট মন স্থিৰ কৰি বহক। কিবা চিন্তা নকৰাকৈ উশাহ-নিশাহৰ ওপৰত মনোনিৱেশ কৰক।
- কৃতজ্ঞতাৰ ডায়েৰী: দিনটোত আপুনি কৃতজ্ঞ হোৱা তিনিটা সৰু সৰু কথালেখি ৰাখক। এই নিত্য-জীৱনৰ সৌন্দৰ্যবোৰলৈ মনোযোগ দিয়াটোৱেই মনক সৰল কৰি তোলে।
এইবোৰ কাম কৰোঁতে আপুনি দেখিব, আপোনাৰ দিনটোৱেই সলনি হৈ যাব। আপুনি আগতকৈ বহুতো হালজৰণি অনুভৱ কৰিব।