জীৱনটো কেতিয়াবা একপ্ৰকাৰৰ এন্ধাৰ গলি যেন লাগেনে? মই জানো। প্ৰতিটোৱে আমি আমাৰ সফলতাৰ পথত অহা বাধাবোৰৰ সন্মুখীন হওঁ। এইবোৰেই আমাক দুর্বল নকৰি, শক্তিশালী কৰি তোলে। বাধা অতিক্ৰম কৰি আগবাঢ়ি যোৱাটোৱেই হৈছে ব্যক্তিগত বিকাশৰ প্ৰকৃত ৰহস্য। কথাটো বাধাবোৰ অতিক্ৰম কৰি সফলতাৰ পথলৈ যোৱাৰ দৰেই। আৰু ইয়াৰ বাবে লাগে অলপ অধ্যৱসায় আৰু শক্তিশালী মনোবল।
মোৰ নিজৰে জীৱনত বহুতো পৰীক্ষা-নিৰীক্ষা হৈ গ’ল। কেতিয়াবা ভাবিছিলোঁ, আৰু নহয়। কিন্তু পিছলৈ গম পালোঁ, সেইবোৰ বাধাৱেই মোক পৰিণত কৰি তুলিছিল। আজি মই যি, সেয়া সেই সংঘৰ্ষবোৰৰেই ফল।
এটা গৱেষণা মতে, ৯০% সফল ব্যক্তিয়ে কয় যে তেওঁলোকৰ সফলতাৰ পথত ব্যৰ্থতাই এক গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছে। ব্যৰ্থতাইহে শিকাইছে। ইয়াক এৰা নিদিবা।
প্ৰথম আৰু ডাঙৰ খুঁট : লক্ষ্য স্থিৰ কৰা
লক্ষ্য নাথাকিলে, আমাৰ শক্তি আৰু সময় দুয়োতেৰে হয়। তুমি ক’লৈ যাবা নাজানিলে, কোনোবাফালে যাবা।
লক্ষ্য স্থিৰ কৰাটো কিয় ইমান গুৰুত্বপূৰ্ণ?
- ইয়ে এটা দিশ দিয়ে। ৰাতিপুৱাই উঠি কাম কৰিবলৈ এক কাৰণ দিয়ে।
- ই সৰু-বৰ সকলো বাধাক একেথৰে চাবলৈ শিকায়।
- ইয়ে তোমাৰ মনোবলক শক্তিশালী কৰি ৰাখে।
মই যেতিয়া প্ৰথমে লিখিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিলো, মোৰ লক্ষ্য আছিল অস্পষ্ট। মাথোঁ লিখিব বিচাৰিছিলো। কিন্তু যেতিয়া মই স্পষ্টকৈ লক্ষ্য স্থিৰ কৰিলো – “প্ৰতি মাহে এটা ব্লগ পোষ্ট লিখিম” – তেতিয়া সকলো কাম সহজ হৈ পৰিল।
দ্বিতীয় স্তৰ: অধ্যৱসায় – সেই নিগনিৰ দৰে
এটা সাধু মনত পৰেনে? নিগনী এজনীয়ে ডাঙৰ পাহাৰটো তেনেই সৰু সৰু কাম কৰি পাৰ হৈ গ’ল। কথাটো অধ্যৱসায়ৰ।
অধ্যৱসায় মানে হৈছে থকা নথকাৰে আগবাঢ়ি যোৱা। ইমান সহজ কথা। কিন্তু ইয়াক কৰাটো টান। কিয়নো আমাৰ মনটোৱে সহজে হাৰ মানিবলৈ বিচাৰে।
অধ্যৱসায় কেনেকৈ গঢ়িব পাৰি?
- সৰুৰে পৰা আৰম্ভ কৰা: ডাঙৰ লক্ষ্য দেখি ভয় নাখাবা। ইয়াক সৰু সৰু টুকুৰাত ভাগ কৰা।
- প্ৰতিদিনে এটা সৰু জয়: আজি ১০ মিনিট জগা, কাইলৈ ১৫ মিনিট। এই সৰু জয়বোৰেই ডাঙৰ সফলতাৰ পথ সাজি তোলে।
- ব্যৰ্থতাক বন্ধু বনোৱা: হাৰ মানিলে, এবাৰ ৰৈ যোৱা। কিয় হাৰিলো সেয়া বুজিবলৈ চেষ্টা কৰা। পুনৰ যুঁজ দিয়া।
মোৰ এগৰাকী বন্ধুৱে দহবাৰ চাকৰিৰ বাবে আবেদন কৰিছিল। নবাৰ ব্যৰ্থ হৈছিল। কিন্তু দশম বাৰত তেওঁ সফল হ’ল। আজি তেওঁ এক ডাঙৰ পদত আছে। তেওঁৰ কথাত, “নবাৰ ব্যৰ্থতায়েই দশম বাৰৰ সফলতা ৰান্ধি দিছিল।”
মনোবল: তোমাৰ ভিতৰৰ ৰণুৱা
যদি মনোবল নাথাকে, তেন্তে সকলো যন্ত্ৰ-সামগ্ৰী নিষ্ফল। মনটোৱেহে আমাক আগবাঢ়িবলৈ বা পিছ হুঁহকিবলৈ কয়।
মনোবলক এনেকৈ ভাবিব পাৰা – ই এটা শক্তিশালী মাংসপেশী। ইয়াকো নিয়মিত ব্যায়াম কৰাব লাগে নহ’লে ই