কি ক’ব জানেনে? মই এটা সময়ত নিজৰ চৌপাশৰ পৰা বাহিৰে একোকে নাজানিছিলোঁ। কিন্তু ভ্ৰমণই মোৰ চকু দুটাক খুলি দিলে। এইবোৰ অভিজ্ঞতাই মোক শিকালে যে পৃথিৱীখন আমাৰ想象তকৈও বহু ডাঙৰ। সঁচাকৈয়ে, ভ্ৰমণে মোৰ বিশ্বদৃষ্টিৰ পৰিৱৰ্তন আনিলে। মোৰ দৃষ্টিভংগী সম্পূৰ্ণকৈ সলনি হ’লগৈ।
আজিৰ এই লেখনিত, মই এই কথাবোৰৰে ভাগ বতৰা কৰিম। কিদৰে নতুন ঠাই, নতুন মানুহ আৰু নতুন খাদ্যৱস্তুৱে মোক এজন ভাল মানুহ হ’বলৈ শিকালে। আপোনালোকৰো নিশ্চয় তেনেকুৱা অভিজ্ঞতা আছে। নহ’লেও, এইটো পঢ়ি আপুনি ভ্ৰমণ কৰিবলৈ ওলাই যাব। চাগৈ!
প্ৰথম বাৰৰ বাবে মই গুৱাহাটীৰ পৰা ওলাই দিল্লীলৈ গৈছিলোঁ। ট্ৰেইনৰ খিৰিকীৰে বাহিৰলৈ চাই থাকোঁতে মনত পৰিছিল, আমাৰ অসমখন কিমান সেউজীয়া। বাহিৰৰ ৰাজ্যখন কিন্তু বেলেগ। ঠায়ে ঠায়ে মৰুভূমি, ডাঙৰ ডাঙৰ অট্টালিকা। সেইখন দেখিয়েই মোৰ মনত পৰিছিল, পৃথিৱীখনত কিমান যে পৰিৱৰ্তন।
ভ্ৰমণে মোক শিকোৱা তিনিটা ডাঙৰ কথা
ভ্ৰমণে কেৱল ফুৰিবলৈ নিশিকায়। ই আমাক জীৱনৰ আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ পাঠবোৰ শিকায়। মই নিজে যিমানেই ভ্ৰমণ কৰিছোঁ, সিমানেই শিকিছোঁ। ইয়াৰে কেইটামান কথা share কৰোঁ আজি।
১/ মানুহবোৰ একে, মাথোঁ সংস্কৃতি বেলেগ
মই কেৰালালৈ গৈ এঘৰ মানুহৰ তাত থাকিবলৈ পালোঁ। তেওঁলোকে মোক তেওঁলোকৰ পৰিয়ালৰ দৰেই treatment দিলে। খোৱা-বোৱাত, কথা-বতৰাত একো পার্থক্য নাছিল। মাথোঁ ভাষা আৰু খাদ্যৰ ৰীতি-নীতিত অলপ সাংস্কৃতিক বিনিময় হৈছিল। এয়া মোৰ বাবে এটা ডাঙৰ eye-opener আছিল।
এটা survey মতে, ৮৫% ভ্ৰমণকাৰীয়ে কয় যে সাংস্কৃতিক বিনিময়ই তেওঁলোকৰ ব্যক্তিত্ব সলনি কৰিছে। মোৰ বাবেও একে।
২/ নিজকে চিনি পোৱাৰ সুযোগ
ভ্ৰমণ কৰোঁতে আমি আমাক challenge কৰোঁ। নতুন ঠাই, নতুন খাদ্য, নতুন সমস্যা। এইবোৰৰ সন্মুখীন হ’বলৈ গৈ আমি আমাক ভালদৰে চিনি পাওঁ। মই আগতে ভাবিছিলোঁ, মই shy typeৰ মানুহ। কিন্তু ভ্ৰমণে মোক confident কৰি তুলিলে।
- নিজৰ সীমাবদ্ধতাৰ বাহিৰলৈ ওলোৱা: পাহাৰীয়া ৰাস্তাত হাইকিং কৰোঁতে মই কিমান যে ভয় খাইছিলোঁ। কিন্তু শেষত কৰি পালোঁ!
- সিদ্ধান্ত লোৱাৰ ক্ষমতা: অচিনাকি ঠাইত আমি নিজেই সিদ্ধান্ত ল’বলৈ শিকোঁ। ই আমাক independent হ’বলৈ শিকায়।
- ধৈৰ্য্য: flight delay, hotel issue — এইবোৰে আমাক ধৈৰ্য্য ধৰি থাকিবলৈ শিকায়।
এইবোৰেই হ’ল ব্যক্তিগত বিকাশৰ মূলমন্ত্ৰ।
৩/ অসম ভ্ৰমণৰ অভিজ্ঞতাই মোক অসমীয়া হিচাপে গৰ্বিত কৰিলে
বাহিৰলৈ গ’লেও, মোৰ অসম ভ্ৰমণৰ কথাবোৰ মনলৈ আহে। কাযাং, মাজুলী, ডিব্ৰুগড় — এইবোৰ ঠাই দেখুৱাই মই foreign tourists সকলক গৰ্ব的感觉 পাওঁ। তেওঁলোকে আমাৰ সংস্কৃতি, খাদ্য আৰু প্ৰকৃতিৰ প্ৰশংসা কৰে। সেয়েহে, মই ক’ব খোজোঁ যে, আমাৰ নিজৰ stateখনো ভ্ৰমণ কৰিবলৈ downplay নকৰিব।
মাজুলীলৈ গৈ মই জানিব পাৰিলোঁ যে, তাত প্ৰতি বছৰে ২০,000তকৈও অধিক বিদেশী পৰ্যটক আহে। ইয়াৰে ৭০% কয় যে অসমীয়া মানুহৰ hospitality তেওঁলোকৰ ভ্ৰমণৰ আটাইতকৈ সুন্দৰ অংশ। ❤️
মুঠ কথাটো কি?
ভ্ৰমণ কৰাটো কেৱল ছুটী কটোৱা নহয়। ই হ’ল এটা journey — নিজৰ মাজলৈ, পৃথিৱীখনৰ মাজলৈ। ই আমাৰ বিশ্বদৃষ্টিক wider, deeper আৰু richer কৰি তোলে। মই আজি যি person, সেইটো এই ভ্ৰমণবোৰৰ বাবেহে।
গতিকে, আপুনি যদি আজিলৈকে বহি থকা মানুহ, ওলাই যাওক। নিজৰ stateখন চাওক, দেশখন চাওক। আপ
