ನಿಮಗೆ ಈ ಭಾವನೆ ತಿಳಿದಿದೆಯೇ? ನೀವು ಸಾಧಿಸಿದ್ದು ನಿಮ್ಮದೇ ಸಾಧನೆ ಅಲ್ಲವೆಂದು ಭಾಸವಾಗುತ್ತದೆ. ನೀವು ಕೇವಲ ಅದೃಷ್ಟವಂತರೆಂದು ನಿಮಗೆ ಅನಿಸುತ್ತದೆ. ಇದು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಹಲವರನ್ನು ಬಾಧಿಸುವ ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯ ಸಮಸ್ಯೆ. ನಾನು ಇದರೊಂದಿಗೆ ಬದುಕಿದ್ದೇನೆ. ನಿಜವಾದ ಯಶಸ್ಸು ಮತ್ತು ಸುಳ್ಳು ಯಶಸ್ಸಿನ ನಡುವಿನ ವ್ಯತ್ಯಾಸವನ್ನು ತಿಳಿಯಲು ಹೋರಾಡಿದ್ದೇನೆ. ಇಂದು, ನಾನು ಇಂಪೋಸ್ಟರ್ ಸಿಂಡ್ರೋಮ್ ಅನ್ನು ಹೇಗೆ ಜಯಿಸಿದೆ ಎಂಬುದರ ಕುರಿತು ಮಾತನಾಡಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ. ಇದು ನನ್ನ ಸ್ವಯಂ-ಸುಧಾರಣೆ ಪ್ರಯಾಣದ ಕಥೆ.
ಸರಳವಾಗಿ ಹೇಳಬೇಕೆಂದರೆ, ಇಂಪೋಸ್ಟರ್ ಸಿಂಡ್ರೋಮ್ ಎಂದರೆ ನಿಮ್ಮ ಸಾಧನೆಗಳನ್ನು ನೀವೇ ನಂಬದಿರುವುದು. ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿರುವ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸ ಕುಸಿಯುತ್ತದೆ. ನೀವು ಸದಾ ಯಾರೋ ನಿಮ್ಮನ್ನು “ಹಿಡಿಯಲು” ಬರುತ್ತಾರೆ ಎಂಬ ಭಯ. ನಾನು ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಉತ್ತಮ ಅಂಕಗಳನ್ನು ಪಡೆದಾಗಲೂ, ಉತ್ತಮ ಉದ್ಯೋಗ ಸಿಕ್ಕಾಗಲೂ ಈ ಭಾವನೆ ಇತ್ತು. “ಇದೆಲ್ಲಾ ಅದೃಷ್ಟ,” ಅಂತ ನಾನು ಯೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ. ನಿಜವಾಗಿ, ಇದು ಬಹಳ ಸಾಮಾನ್ಯ ಸಮಸ್ಯೆ. ಅಧ್ಯಯನಗಳು ತೋರಿಸಿರುವಂತೆ, 70% ರಷ್ಟು ಜನರು ತಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಒಮ್ಮೆಯಾದರೂ ಈ ಭಾವನೆಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ.
ನನ್ನ ಕಥೆಗೆ ಬರುವ ಮೊದಲು, ಇಂಪೋಸ್ಟರ್ ಸಿಂಡ್ರೋಮ್ ಎಂದರೆ ಏನು ಎಂದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳೋಣ. ಇದು ಒಂದು ಮನೋವೈಜ್ಞಾನಿಕ ನಮೂನೆ. ಇದರಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ತನ್ನ ಸಾಧನೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಅನುಮಾನ ಪಡುತ್ತಾನೆ. ತಾನು ಇತರರನ್ನು ಮೋಸಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ ಎಂಬ ಭಯ. ಯಾವಾಗಲೂ ವೈಫಲ್ಯದ ಭೀತಿ. ಇದು ಧೈರ್ಯ ಕುಗ್ಗಿಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಹೊಸ ಅವಕಾಶಗಳನ್ನು ಹಿಡಿಯುವುದನ್ನು ತಡೆಯುತ್ತದೆ.
ನನ್ನೊಳಗಿನ ‘ಸುಳ್ಳು’ ವ್ಯಕ್ತಿ: ಇಂಪೋಸ್ಟರ್ ಸಿಂಡ್ರೋಮ್ನ ಲಕ್ಷಣಗಳು
ನನ್ನಲ್ಲಿ ಈ ಸಿಂಡ್ರೋಮ್ ಇದೆ ಎಂದು ಹೇಗೆ ತಿಳಿಯಿತು? ನಾನು ಕೆಲವು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ನಡವಳಿಕೆಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಿದೆ. ನಿಮಗೂ ಇವು ತಿಳಿದಿರಬಹುದು.
- ಸ್ವಯಂ-ಸಂಶಯ: ಪ್ರತಿ ಯಶಸ್ಸಿನ ನಂತರವೂ, “ನಾನು ಇದನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವೇ?” ಎಂದು ಯೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ.
- ಅದೃಷ್ಟಕ್ಕೆ ಆರೋಪಿಸುವುದು: ನನ್ನ ಕಷ್ಟದ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಬದಲಾಗಿ, “ನಾನು ಸರಿಯಾದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸರಿಯಾದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿದ್ದೆ” ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೆ.
- ವೈಫಲ್ಯದ ಭಯ: ಹೊಸ ಪ್ರಾಜೆಕ್ಟ್ ಪ್ರಾರಂಭಿಸುವುದು ಕೂಡ ಭಯಾನಕವಾಗಿತ್ತು. ತಪ್ಪು ಮಾಡಬಾರದು ಎಂಬ ಒತ್ತಡ.
- ಪ್ರಶಂಸೆಯನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸುವುದು: ಯಾರಾದರೂ “ಛೆನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದ್ದೀರಿ” ಎಂದರೆ, ನಾನು ಅದನ್ನು ಸರಳವಾಗಿ ಉಪೇಕ್ಷಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ.
ನಾನು ಓದಿದಂತೆ, ಈ ಲಕ್ಷಣಗಳು ಬಹಳ ಸಾಮಾನ್ಯ. ಇದು ದುರ್ಬಲತೆಯ ಚಿಹ್ನೆ ಅಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ, ಹೆಚ್ಚು ಜವಾಬ್ದಾರಿ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳಲ್ಲಿ ಇದು ಹೆಚ್ಚು ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ. ನಿಮ್ಮ ಮನಸ್ಸು ನಿಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದೆ, ಆದರೆ ತಪ್ಪಾದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ.
ಮನಸ್ಸಿನ ಶಬ್ದಗಳಿಗೆ耳ಕೊಡುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿ: ನನ್ನ ಜಯದ ಮಾರ್ಗ
ಇದರಿಂದ ಹೊರಬರಲು ರಾತ್ರಿ ರಾತ್ರಿಯಾಗಲಿಲ್ಲ. ಇದು ನಿಧಾನವಾದ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ. ಆದರೆ ಕೆಲವು ಕ್ರಮಗಳು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದವು.
1. ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಹೆಸರಿಸಿ ಮತ್ತು ಅಂಗೀಕರಿಸಿ
ಮೊದಲ ಹೆಜ್ಜೆ, ನಾನು ನನ್ನ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಿದೆ. “ಹೌದು, ನಾನು ಇಂಪೋಸ್ಟರ್ ಸಿಂಡ್ರೋಮ್ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ” ಎಂದು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದೆ. ಇದು ದುರ್ಬಲತೆ ಅಲ್ಲ ಎ