ଆଜି ରାତିରେ ଶୋଇବା ପୂର୍ବରୁ ମନେ ପକାନ୍ତୁ, ଶେଷ ଥର କେବେ ଆପଣ ପ୍ରକୃତରେ ଚିତ୍କାର କରିଥିଲେ? ନିଜ ଭିତରେ ଚାପ, କ୍ରୋଧ ଏବଂ ନିରାଶା ଜମା ହୋଇ ରହିଛି, କିନ୍ତୁ ସମାଜ ଆମକୁ କୁହେ “ଚୁପ୍ ରୁହ”। ଏହି ଚିତ୍କାର ର ବିଜ୍ଞାନ ବୁଝିଲେ ଆପଣ ଜାଣିବେ ଯେ ଏହା କେବଳ ଶବ୍ଦ ନୁହେଁ, ଏହା ଏକ ଔଷଧ। ଭାବନାତ୍ମକ ମୁକ୍ତି ପାଇଁ ଚିତ୍କାର ଏକ ପୁରୁଣା କିନ୍ତୁ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ମାଧ୍ୟମ। ହୁଏତ ଆପଣ ଭାବୁଥିବେ, “ଚିତ୍କାର କର, ପରେ ହସିବା ଦେଖିବ!” ଏହା କ’ଣ ସତରେ କାମ କରେ? ଆସନ୍ତୁ, ଏହାର ମନୋବିଜ୍ଞାନ ଓ ଶରୀରବିଜ୍ଞାନ ଭିତରକୁ ଡେଇଁବା।
ଆପଣ କେବେ ଲକ୍ଷ୍ୟ କରିଛନ୍ତି, ଏକ ଛୋଟ ପିଲା କାନ୍ଦିବା ପରେ କେତେ ଶାନ୍ତ ହୋଇଯାଏ? ଠିକ୍ ସେହିପରି, ବୟସ୍କମାନେ ମଧ୍ୟ ଅବଦମିତ ଭାବନାକୁ ବାହାରକୁ ବାହାର କରିବା ଆବଶ୍ୟକ। ବୈଜ୍ଞାନିକମାନେ କହନ୍ତି, ଚିତ୍କାର କଲେ ମସ୍ତିଷ୍କରେ ଏଣ୍ଡୋର୍ଫିନ୍ ନାମକ ରାସାୟନିକ ପଦାର୍ଥ ନିର୍ଗତ ହୁଏ, ଯାହା ଯନ୍ତ୍ରଣା କମାଇଥାଏ। ଆଜିର ବ୍ୟସ୍ତ ଜୀବନରେ ଚାପ ମୁକ୍ତି ପାଇଁ ଏହା ଏକ ସରଳ ଉପାୟ। କିନ୍ତୁ ପ୍ରଶ୍ନ ଉଠେ, ଏହା କ’ଣ ସବୁବେଳେ ଉପଯୋଗୀ? ଚାଲନ୍ତୁ ଏହାର ଗଭୀରତା ବୁଝିବା।
ଏକ ପରୀକ୍ଷଣ କୁହନ୍ତୁ, ଯେଉଁମାନେ ନିୟମିତ ଭାବେ ଚିତ୍କାର କରିଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କର ରକ୍ତଚାପ 20% କମିଯାଇଥିଲା। ଏହା କେବଳ ଏକ ସାଂଖ୍ୟିକ ତଥ୍ୟ ନୁହେଁ, ବରଂ ଚିତ୍କାର ଥେରାପି ନାମକ ଏକ ନୂଆ ଚିକିତ୍ସା ପଦ୍ଧତି ଆଜି ପାଶ୍ଚାତ୍ୟ ଦେଶରେ ବେଶ୍ ଲୋକପ୍ରିୟ। ଲୋକେ ଜଙ୍ଗଲକୁ ଯାଆନ୍ତି, ପାହାଡ଼କୁ ଯାଆନ୍ତି ଏବଂ ମନଭରି ଚିତ୍କାର କରନ୍ତି। ଏହା ଶୁଣିବାକୁ ଅଦ୍ଭୁତ ଲାଗୁଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଏହାର ଫଳାଫଳ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ। ମାତ୍ର ଗୋଟିଏ କଥା ମନେ ରଖନ୍ତୁ, ଚିତ୍କାର ମାନେ ଅନ୍ୟକୁ ଅପମାନ କରିବା ନୁହେଁ; ଏହା ନିଜ ଭାବନାକୁ ପ୍ରକାଶ କରିବାର ଏକ ମାଧ୍ୟମ।
ଚିତ୍କାର ପଛର ମନୋବିଜ୍ଞାନ: ଆପଣ କାହିଁକି ଚିତ୍କାର କରନ୍ତି?
ମସ୍ତିଷ୍କର ଆମିଗ୍ଡାଲା ନାମକ ଅଂଶ ଭୟ ଓ କ୍ରୋଧକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରେ। ଯେତେବେଳେ ଆପଣ ଅତ୍ୟଧିକ ଚାପରେ ଥାଆନ୍ତି, ଆମିଗ୍ଡାଲା ସକ୍ରିୟ ହୋଇଯାଏ। ଏହି ସମୟରେ ଚିତ୍କାର କଲେ, ମସ୍ତିଷ୍କର ପ୍ରିଫ୍ରଣ୍ଟାଲ କର୍ଟେକ୍ସ ସକ୍ରିୟ ହୁଏ, ଯାହା ଆପଣଙ୍କୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ଫେରାଇ ଆଣିବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରେ। ଏହା ଏକ ପ୍ରକାରର ଆତ୍ମ ସହାୟତା। ମନେରଖନ୍ତୁ, ଯେତେବେଳେ ଆପଣ ବୋତଲକୁ ଜୋରରେ ହଲାନ୍ତି, ଭିତରର ଗ୍ୟାସ୍ ବାହାରିବାକୁ ଚାହେଁ। ଠିକ୍ ସେହିପରି, ଆପଣଙ୍କ ଭିତରର ଅସୁବ