ସତ କହିବେ ତ? ଜୀବନ ବେଳେବେଳେ ଆମକୁ ଏତେ କଠିନ ପରୀକ୍ଷାରେ ପକାଏ। କିଛି ରୋଗ ଏତେ ବିରଳ ରୋଗ ଚିକିତ୍ସା ଖୋଜେ, ଯେ ଡାକ୍ତରମାନେ ମଧ୍ୟ ହତାଶ ହୋଇଯାଆନ୍ତି। ଏଇଠି ଆସେ ଦୁଃସାହସିକ ଚିକିତ୍ସା ର ଆବଶ୍ୟକତା। ଏକ ଭାଇ ତାଙ୍କ ଗୋଟିଏ କିଡନୀ ଦାନ କରି, ଏକ ବିଚିତ୍ର ପଣ ଖେଳିଲେ – ଏହି ଚାଲିବା ଯାହା ଏକ ଦୁର୍ଲଭ ଜେନେଟିକ ରକ୍ତ ରୋଗକୁ ହରାଇଲା। ଏହା କେବଳ ଏକ ବୃକ୍କ ପ୍ରତିରୋପଣ ନଥିଲା, ଏକ ମାନବୀୟ ଜୟଗାଥା ଥିଲା।
ଆପଣ କେବେ ସିସ୍ଟିନୋସିସ ବିଷୟରେ ଶୁଣିଛନ୍ତି କି? ମୁଁ ପ୍ରଥମେ ଶୁଣିଥିଲି ଯେତେବେଳେ ମୋର ଜଣେ ପରିଚିତ ଏହାର ସମ୍ମୁଖୀନ ହେଲେ। ଏହା ଏକ ଜେନେଟିକ ଅବସ୍ଥା ଯେଉଁଥିରେ ଶରୀରରେ ସିସ୍ଟିନ୍ ନାମକ ଏକ ପଦାର୍ଥ ଜମା ହୋଇଯାଏ। ଏହା କିଡନୀ, ଚକ୍ଷୁ, ଯକୃତ ସବୁକୁ ନଷ୍ଟ କରିଦେଇପାରେ। ଏହାର ଚିକିତ୍ସା କଷ୍ଟକର। ଏବଂ ଏହି କାହାଣୀରେ, ଏକ ଭାଇ ଏହି ରୋଗ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।
ତାଙ୍କ ନାମ ରାଜୁ। ତାଙ୍କ ବଡ଼ ଭାଇ ରହୁମାନଙ୍କୁ ବାଲ୍ୟକାଳରୁ ଏହି ରୋଗ ଥିଲା। ନିୟମିତ ଔଷଧ, ଡାଏଲିସିସ୍ – ଏହା ହିଁ ତାଙ୍କ ଦୈନିକ ଜୀବନ ଥିଲା। କିଡନୀ କାମ କରିବା ବନ୍ଦ କରିଦେଲା। ସାଧାରଣ ବୃକ୍କ ପ୍ରତିରୋପଣ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଚିରସ୍ଥାୟୀ ସମାଧାନ ନଥିଲା। କାରଣ ରୋଗଟି ନୂଆ କିଡନୀକୁ ମଧ୍ୟ ଆକ୍ରମଣ କରିପାରେ। ତେଣୁ ଡାକ୍ତରମାନେ ଏକ ଅସାଧାରଣ ପ୍ରସ୍ତାବ ଦେଲେ।
ଦୁଃସାହସିକ ପଣ: ଦୁଇଟି ଅସ୍ତ୍ରୋପଚାର ଏକ ସାଥିରେ
ପ୍ରସ୍ତାବଟି କ’ଣ ଥିଲା? ରାଜୁ ତାଙ୍କ କିଡନୀ ଦେବେ। କିନ୍ତୁ ତାହା ଆଗରୁ, ରହୁମାନଙ୍କର କ୍ଷତିଗ୍ରସ୍ତ କିଡନୀ ବାହାର କରି, ତାଙ୍କର ଅସୁସ୍ଥ ଅସ୍ଥି ମଜ୍ଜା (bone marrow) ମଧ୍ୟ ବଦଳାଇବାକୁ ହେବ। ଏହାକୁ ଭାଇ ଭଉଣୀ ପ୍ରତିରୋପଣ ଏବଂ ଅସ୍ଥି ମଜ୍ଜା ପ୍ରତିରୋପଣର ମିଶ୍ରଣ କୁହାଯାଉଥିଲା। ଲକ୍ଷ୍ୟ ଥିଲା ନୂଆ ଅସ୍ଥି ମଜ୍ଜା ରହୁମାନଙ୍କ ନୂଆ କିଡନୀକୁ ଆକ୍ରମଣ କରିବାର ପ୍ରବୃତ୍ତିକୁ ବନ୍ଦ କରିଦେବ। ଏକ ବଡ଼ ଜୁଆ ଥିଲା।
ଏହି ପ୍ରକାରର ମିଶ୍ରିତ ପ୍ରତିରୋପଣ ବିଶ୍ୱରେ ବହୁତ କମ୍ ହୋଇଥାଏ। ଏକ ଅଧ୍ୟୟନ ଅନୁଯାୟୀ, ଏହି ପଦ୍ଧତି ସିସ୍ଟିନୋସିସ ରୋଗୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସଫଳତାର ହାର ୮୦% ରୁ ଅଧିକ ବୃଦ୍ଧି କରିପାରେ। କିନ୍ତୁ ବିପଦ ମଧ୍ୟ ଅଧିକ। ଅସ୍ଥି ମଜ୍ଜା ଗ୍ରହଣ