ଆପଣ କେବେ ଭାବିଛନ୍ତି କି, ପ୍ରତି ମାସରେ ହେଉଥିବା ସେହି ଅସହ୍ୟ ଯନ୍ତ୍ରଣାକୁ “ସାଧାରଣ” କହି କାହିଁକି ପଠାଇ ଦିଆଯାଏ? ମୁଁ ଜାଣେ, ଆପଣ ମଧ୍ୟ ଏକଥା ଶୁଣିଥିବେ – “ବୟସ ହେଉଛି, ଏମିତି ହୋଇଥାଏ।” କିନ୍ତୁ ଏହା କୌଣସି ସାଧାରଣ କଥା ନୁହେଁ। ଏହା ହେଉଛି ଏଣ୍ଡୋମେଟ୍ରିଓସିସ ନାମକ ଏକ ଗମ୍ଭୀର ଗର୍ଭାଶୟ ରୋଗ, ଯାହାକୁ ସମାଜ “ସାଧାରଣ ବୋଲି କହିଲେ” କହି ହାଲୁକା କରିଦିଏ। କିନ୍ତୁ ଏହାର ଗଭୀରତାରେ ଲୁଚି ରହିଛି ଏକ ଗୋପନ ସତ — ନାରୀ ଘୃଣା।
ହଁ, ତୁମେ ଠିକ୍ ପଢ଼ିଛ। ଯେତେବେଳେ ଡାକ୍ତର କୁହନ୍ତି “ଚିନ୍ତା ନାହିଁ, ଏହା ସାଧାରଣ,” ସେତେବେଳେ ସେମାନେ ଜାଣିଶୁଣି ତୁମର ମହିଳା ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟର ଗମ୍ଭୀରତାକୁ ଅଣଦେଖା କରନ୍ତି। ଏହା କେବଳ ଏକ ରୋଗ ନୁହେଁ, ଏହା ଏକ ସାମାଜିକ ଅବମାନନା। ଆସ, ଆଜି ମୁଁ ତୁମକୁ ଏହାର ଅଦୃଶ୍ୟ ଦୁନିଆ ଦେଖାଏ।
କଳ୍ପନା କର, ଜଣେ ୧୫ ବର୍ଷର ଝିଅ। ପ୍ରତି ମାସରେ ତାର ଗର୍ଭାଶୟରେ ଏମିତି ଯନ୍ତ୍ରଣା ହୁଏ ଯେ ସେ ସ୍କୁଲ ଯାଇପାରେ ନାହିଁ। ତା’ର ମା’ କୁହେ, “ମୁଁ ମଧ୍ୟ ସେମିତି ଦେଖୁଥିଲି, ଏହା ସ୍ୱାଭାବିକ।” କିନ୍ତୁ ପ୍ରକୃତରେ ଏହା ଏଣ୍ଡୋମେଟ୍ରିଓସିସର ଏକ ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଲକ୍ଷଣ। କିନ୍ତୁ କିଏ ବା ଶୁଣିବ?
କାହିଁକି ଏହାକୁ “ସାଧାରଣ” କୁହାଯାଏ?
ଏହାର ଉତ୍ତର ଅତି ସରଳ — ନାରୀ ଘୃଣା। ଆମ ସମାଜରେ ମହିଳାମାନଙ୍କର ଯନ୍ତ୍ରଣାକୁ କେଭେ ଗମ୍ଭୀରତାର ସହିତ ନିଆଯାଏ ନାହିଁ। ଏହା ଏକ ପ୍ରକାରର ଗୋପନ ସତ ଯାହାକୁ କେହି ସ୍ୱୀକାର କରିବାକୁ ଚାହାଁନ୍ତି ନାହିଁ।
- ସନ୍ଧ୍ୟା ୭ ବର୍ଷ ଧରି ଯନ୍ତ୍ରଣା ସହିଲା। ପ୍ରତି ଥର ଡାକ୍ତରଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲା, ସେ କହିଲେ “ସବୁ ଠିକ୍ ଅଛି।”
- ଶେଷରେ ଜଣେ ସ୍ତ୍ରୀରୋଗ ବିଶେଷଜ୍ଞ ତାଙ୍କୁ ଏଣ୍ଡୋମେଟ୍ରିଓସିସ ଥିବା ନିର୍ଣ୍ଣୟ କଲେ।
- ସନ୍ଧ୍ୟାଙ୍କ ଭଳି ଲକ୍ଷ ଲକ୍ଷ ମହିଳା ଏହି ଗର୍ଭାଶୟ ରୋଗର ଶିକାର ହୁଅନ୍ତି, କିନ୍ତୁ କେବଳ ୧୦% ରୋଗୀଙ୍କୁ ସଠିକ୍ ଚିକିତ୍ସା ମିଳେ।
ଗୋଟିଏ ପରିସଂଖ୍ୟାନ ଶୁଣ
ବିଶ୍ୱ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ସଂଗଠନ (WHO) ର ରିପୋର୍ଟ ଅନୁସାରେ, ଏଣ୍ଡୋମେଟ୍ରିଓସିସ ପ୍ରାୟ ୧୯୦ ନିୟୁତ ମହିଳାଙ୍କୁ ପ୍ରଭାବ