ਓਏ, ਤੁਸੀਂ ਕਦੇ ਸੋਚਿਆ ਹੈ ਕਿ ਇੱਕ ਆਮ ਸਿਰਦਰਦ ਦੀ ਗੋਲੀ ਤੁਹਾਡੇ ਬੱਚੇ ਦੇ ਦਿਮਾਗ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ? ਇਹ ਸਵਾਲ ਕੁਝ ਮਾਪੇ ਦੇ ਦਿਮਾਗ ਵਿੱਚ ਜ਼ਰੂਰ ਆਇਆ ਹੋਵੇਗਾ। ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਜਦੋਂ ਗਰਭਾਵਸਥਾ ਦੌਰਾਨ ਪੈਰਾਸੀਟਾਮੋਲ ਵਰਗੇ ਕੀਮਤੀ ਦਰਦ ਨਿਵਾਰਕ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਚੱਲਦੀ ਹੈ। ਪਰ ਇੱਥੇ ਹੀ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਵਿਰੋਧਾਭਾਸ ਹੈ। ਖੋਜ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਦਾ ਆਟਿਜ਼ਮ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਸਿਰਫ਼ 15% ਲੋਕ ਹੀ ਇਸ ਨੂੰ ਮੰਨਦੇ ਨੇ। ਬਾਕੀ ਸਾਰੇ ਇਨਕਾਰ ਕਰਦੇ ਨੇ। ਇਹਨਾਂ ਦਾ ਇਨਕਾਰ ਕਰਨ ਦੀ ਹੈਰਾਨਕੁਨ ਵਜ੍ਹਾ ਕੀ ਹੈ? ਆਓ ਇਸ ਗੁੰਝਲ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੀਏ।
ਦਿਮਾਗ ‘ਤੇ ਇਹ ਚਰਚਾ ਬਹੁਤ ਗਰਮ ਹੈ। ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਵਿਗਿਆਨੀ ਹਨ, ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਆਮ ਜਨਤਾ। ਵਿਗਿਆਨ ਦੀਆਂ ਰਿਪੋਰਟਾਂ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਕਈਆਂ ਦਾ ਦਿਮਾਗ ਚੱਕਰਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। “ਕੀ ਸੱਚਮੁੱਚ ਇਹ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਗੋਲੀ ਮੇਰੇ ਬੱਚੇ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਦਲ ਸਕਦੀ ਹੈ?” ਇਹ ਸਵਾਲ ਬਾਰ-ਬਾਰ ਉੱਠਦਾ ਹੈ।
ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਦਵਾਈ ਬਾਰੇ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਡੀ ਸਿਹਤ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਅਤੇ ਵਿਗਿਆਨ ‘ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਨ ਦੇ ਤਰੀਕੇ ਬਾਰੇ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਚੀਜ਼ ਸਾਡੀ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਬਣ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਖ਼ਤਰਨਾਕ ਕਹਿਣਾ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨਾ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਖੋਜ ਕੀ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ? ਡਾਟਾ ਦੀ ਕਹਾਣੀ
ਆਖ਼ਰ, ਇਹ ਖੋਜ ਹੈ ਜੋ ਸਾਰਾ ਝਗੜਾ ਖੜ੍ਹਾ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਕਈ ਸਟੱਡੀਜ਼ ਨੇ ਗਰਭਾਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਪੈਰਾਸੀਟਾਮੋਲ ਦੀ ਵੱਧ ਵਰਤੋਂ ਅਤੇ ਬੱਚੇ ਵਿੱਚ ਆਟਿਜ਼ਮ ਜਾਂ ADHD ਦੇ ਲੱਛਣਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਸੰਬੰਧ ਦੱਸਿਆ ਹੈ। ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਸਟੱਡੀ ਤੋਂ ਪਤਾ ਲੱਗਾ ਕਿ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਮਾਪੇਆਂ ਨੇ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਇਸ ਦਰਦ ਨਿਵਾਰਕ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਵਿੱਚ ਆਟਿਜ਼ਮ ਸਪੈਕਟ੍ਰਮ ਵਿਕਾਰ ਦਾ ਖ਼ਤਰਾ 20% ਤੱਕ ਵੱਧ ਸੀ।
ਪਰ ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਮੋੜ ਹੈ। ਵਿਗਿਆਨੀ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਹਿ ਰਹੇ ਕਿ ਇੱਕ ਜਾਂ ਦੋ ਗੋਲੀਆਂ ਖਤਰਨਾਕ ਨੇ। ਬਲਕਿ, ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ, ਵੱਧ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਬਾਰ-ਬਾਰ ਵਰਤੋਂ ਨੂੰ ਖਤਰੇ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਮੰਨਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇਹ ਫਰਕ ਸਮਝਣਾ ਬਹੁਤ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ।
ਸਿਰਫ਼ 15% ਹੀ ਕਿਉਂ ਮੰਨਦੇ ਨੇ? ਮਨੋਵਿਗਿਆਨ ਦਾ ਖੇਲ
ਤਾਂ ਫਿਰ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਲੋਕ ਇਨਕਾਰ ਕਿਉਂ ਕਰਦੇ ਨੇ? ਇਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਕੁਝ ਦਿਲਚਸਪ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨਕ ਕਾਰਨ ਹਨ:
- ਕੌਗਨਿਟਿਵ ਡਿਸੋਨੈਂਸ: ਇਹ ਇੱਕ ਫੈਂਸੀ ਸ਼ਬਦ ਹੈ ਉਸ ਅਸਹਿਜਤਾ ਲਈ ਜੋ ਅਸੀਂ ਤਬ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਜਦੋਂ ਸਾਡਾ ਵਿਸ਼ਵ