ସତ କହିବା ଟା? ଆଜି କାଲି ଆମେ ବହୁତ କଥା ଶୁଣୁଛେ। ମହିଳା ସଶକ୍ତିକରଣ, ଲିଙ୍ଗ ସମାନତା ନେଇ ବଡ଼ ବଡ଼ ଆଲୋଚନା। କିନ୍ତୁ ଏହାର ମୂଳଦୁଆ ଟା କେଉଁଠି? ମୁଁ ବିଶ୍ଵାସ କରେ, ସେ ଦୁଆ ପଡ଼େ ଆମର ନିଜ ଶରୀର ଭିତରେ। ହଁ, ଆପଣ ଠିକ୍ ଶୁଣିଛନ୍ତି! ଆମର ନାରୀ ସ୍ବାସ୍ଥ୍ୟ ଓ ନିୟମିତ ଶାରୀରିକ କ୍ରିୟାକଳାପ ହିଁ ପ୍ରକୃତ ପରିବର୍ତ୍ତନର ପଥ ଖୋଲିଦେଇପାରେ। ଅର୍ଥାତ୍, ଶରୀର ଚଳେଇ, ସମାନତା ଆଣିବା: ଏହି ସରଳ ସୂତ୍ର ହିଁ ହେଉ ନାରୀ ସ୍ବାସ୍ଥ୍ୟ ର ମାଧ୍ୟମରେ ବିଶ୍ବ ପରିବର୍ତ୍ତନର ମୂଳଦୁଆ।
ଭାବୁଛନ୍ତି ଏହା କେବଳ ବ୍ୟାୟାମ କଥା? ନା, ଏହା ତା’ଠାରୁ ବହୁତ ବଡ଼। ଏହା ଏକ ମାନସିକ ବିପ୍ଲବ। ଯେତେବେଳେ ଏକ ମହିଳା ନିଜ ଶକ୍ତି ଅନୁଭବ କରନ୍ତି, ତାଙ୍କ ମନର ଦୃଷ୍ଟିଭଙ୍ଗୀ ବଦଳିଯାଏ। ସେ ନିଜକୁ କମ୍ ଦେଖିବା ବନ୍ଦ କରନ୍ତି। ଏହି ଅନୁଭୂତି ତାଙ୍କୁ ଘର ବାହାରେ ମଧ୍ୟ ଦାବି କରିବାକୁ ଶିଖାଏ।
ମୁଁ ମୋର ଗାଁର ରିମା ଭଉଣୀକୁ ଦେଖିଛି। ସେ ପ୍ରତିଦିନ ସକାଳେ ଟହଲିବା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ। କିଛି ମାସ ପରେ, ସେ ଗ୍ରାମ ସଭାରେ ସ୍ୱଚ୍ଛତା ନେଇ ସଫା ସଫା କଥା କହିବା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ। ଏହା କେବଳ ଟହଲିବା ନଥିଲା, ଏହା ଥିଲା ତାଙ୍କ ଆତ୍ମବିଶ୍ୱାସର ଯାତ୍ରା।
ଶରୀର ଚଳିଲେ, ମନ କିପରି ଶକ୍ତ ହୁଏ?
ଏଠାରେ ବିଜ୍ଞାନ ଟା ମଜାଦାର। ବ୍ୟାୟାମ କଲେ ଆମ ମସ୍ତିଷ୍କରେ ‘ଏଣ୍ଡୋର୍ଫିନ’ ନାମକ ଖୁସି ରସାୟନ ନିର୍ଗତ ହୁଏ। ଏହା ଆମକୁ ଖୁସି ଓ ଆତ୍ମବିଶ୍ୱାସ ଦେଇଥାଏ। ଏକ ଅଧ୍ୟୟନ ଅନୁସାରେ, ନିୟମିତ ଶାରୀରିକ କ୍ରିୟାକଳାପ କରୁଥିବା ମହିଳାମାନେ ଜୀବନରେ ନିଷ୍ପତ୍ତି ନେବାରେ 40% ଅଧିକ ଆତ୍ମବିଶ୍ୱାସୀ ଅନୁଭବ କରନ୍ତି। ଏହା କେବଳ ଅନୁଭୂତି ନୁହେଁ, ଏହା ଏକ ମାନସିକ ଶକ୍ତି।
ଚିନ୍ତା କରନ୍ତୁ, ଯେତେବେଳେ ଆପଣ ଏକ କଷ୍ଟକର ଯୋଗାଭ୍ୟାସ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରନ୍ତି, ମନେ ହୁଏ ନା “ବାଃ! ମୁଁ ତ କରି ପାରିଲି!”? ଏହି ଛୋଟ ଛୋଟ ବିଜୟ ଗୁଡିକ ଜୀବନର ବଡ଼ ବଡ଼ ଯୁଦ୍ଧପାଇଁ ଆମକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରେ। ଏହା ହିଁ ହେଉଛି ଆଭ୍ୟନ୍ତରୀଣ ସଶକ୍ତିକରଣର ପ୍ରଥମ ପାହାଚ।
